خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قصاید و قطعات

سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱ : دیده تحمل نمی کند نظرت را

شمارهٔ ۲ : به باغی در بدیدم پار گل را

شمارهٔ ۳ : صاحب دیوان نظمم مشرف ملک سخن

شمارهٔ ۴ : ای جلوه کرده روی تو خود را در آفتاب

شمارهٔ ۵ : بیا بلبل که وقت گفتن تست

شمارهٔ ۶ : حسن آن صورت از صفت بدرست

شمارهٔ ۷ : برون زین جهان یک جهانی خوشست

شمارهٔ ۸ : دنیا که من و ترا مکانست

شمارهٔ ۹ : آن خداوندی که عالم آن اوست

شمارهٔ ۱۰ : ای که در صورت خوب تو جمال معنیست

شمارهٔ ۱۱ : اندرین دوران مجو راحت که کس آسوده نیست

شمارهٔ ۱۲ : که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت

شمارهٔ ۱۳ : اگر دولت همی خواهی مکن تقصیر در طاعت

شمارهٔ ۱۴ : درین دور احسان نخواهیم یافت

شمارهٔ ۱۵ : ایا رونده که عمر تو در تمنا رفت

شمارهٔ ۱۶ - و کتب الیه ایضا : دلم از کار این جهان بگرفت

شمارهٔ ۱۷ : ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت

شمارهٔ ۱۸ : وصف حسنش نمی توانم گفت

شمارهٔ ۱۹ : ای که ز من میکنی سؤال حقیقت

شمارهٔ ۲۰ : ای مرد فقر، هست ترا خرقهٔ تو تاج

شمارهٔ ۲۱ : چون هرچه غیر اوست بدل ترک آن کنی

شمارهٔ ۲۲ : چون در جهان ز عشق تو غوغا در اوفتاد

شمارهٔ ۲۳ : هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

شمارهٔ ۲۴ : چه خواهد کرد با شاهان ندانم

شمارهٔ ۲۵ : درین جهان که بسی تن پرست را جان مرد

شمارهٔ ۲۶ : گر کسی از نعمت این منعمان ادرار خورد

شمارهٔ ۲۷ - قطعه : آتش است آب دیدهٔ مظلوم

شمارهٔ ۲۸ : دین و دولت قرین یکدگرند

شمارهٔ ۲۹ : طبیب جان بود آن دل که او را درد دین باشد

شمارهٔ ۳۰ : اگر تو توبه کنی کافری مسلمان شد

شمارهٔ ۳۱ : آن یار کز مشاهدهٔ یار باز ماند

شمارهٔ ۳۲ : زنده نبود آن دلی کز عشق جانان باز ماند

شمارهٔ ۳۳ : خسروا خلق در ضمان تواند

شمارهٔ ۳۴ : پیوستگان عشق تو از خود بریده‌اند

شمارهٔ ۳۵ - قطعه کتب الی {الخدمة} الصاحب الشهید طاب ثراه : چو حق خواجه را آن سعادت بداد

شمارهٔ ۳۶ : غرض از آدم درویشانند

شمارهٔ ۳۷ - قطعه : اندرین ایام کآسایش نمی‌یابند انام

شمارهٔ ۳۸ : هرکه همچون من و تو از عدم آمد بوجود

شمارهٔ ۳۹ : کم خور غم تنی که حیاتش بجان بود

شمارهٔ ۴۰ : در عجبم تا خود آن زمان چه زمان بود

شمارهٔ ۴۱ : حسن هرجا که در جهان برود

شمارهٔ ۴۲ : چو دل عاشق روی جانان شود

شمارهٔ ۴۳ : چو دلبرم سر درج مقال بگشاید

شمارهٔ ۴۴ : ای مقبل ار سعادت دنیات رو نماید

شمارهٔ ۴۵ : نگارا کار عشق از من نیاید

شمارهٔ ۴۶ : ای قوم درین عزا بگریید

شمارهٔ ۴۷ : ای ز لعل لب تو چاشنی قند و شکر

شمارهٔ ۴۸ : نقاب از رخ خوب آن خوش پسر

شمارهٔ ۴۹ : ای صبا گر سوی تبریز افتدت روزی گذر

شمارهٔ ۵۰ : پستهٔ آن بت شکّر لب شیرین گفتار

شمارهٔ ۵۱ : بعشق ای پسر جان و دل زنده دار

شمارهٔ ۵۲ : چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار

شمارهٔ ۵۳ : ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار

شمارهٔ ۵۴ : من بلبلم و رخ تو گلزار

شمارهٔ ۵۵ : گفتند ماه و خور که چو پیدا شد آن نگار

شمارهٔ ۵۶ : الا ای صبا ساعتی بار بر

شمارهٔ ۵۷ : عشق تمکین بود بتمکین در

شمارهٔ ۵۸ - قطعه ٧ : روی در زیر سمش کرد بساطی، چو فگند

شمارهٔ ۵۹ : ایا قطرهٔ جانت از بحر نور

شمارهٔ ۶۰ : ای شده از پی جامه ز لباس دین عور

شمارهٔ ۶۱ : ایا نموده ز یاقوت درفشان گوهر

شمارهٔ ۶۲ - فی التوحید الباری تعالی : دانستم از صفات که ذاتت منزهست

شمارهٔ ۶۳ : به نزد همت من خردی ای بزرگ امیر

شمارهٔ ۶۴ : ای پسر از مردم زمانه حذر گیر

شمارهٔ ۶۵ : ای پسر انده دنیا بدل شاد مگیر

شمارهٔ ۶۶ : رسید پیک اجل کای بزرگوار بمیر

شمارهٔ ۶۷ : ای ز تو هم خرقه هم سجادهٔ تو بی نماز

شمارهٔ ۶۸ : مرا بلطف خود الهام کرد داور نفس

شمارهٔ ۶۹ : ای بدنیا مشتغل از کار دین غافل مباش

شمارهٔ ۷۰ : نصیحت می‌کنم بشنو بر آن باش

شمارهٔ ۷۱ : گر باد خاک کوی تو سوی چمن برد

شمارهٔ ۷۲ : حبذا عرصهٔ ملکی که تویی سلطانش

شمارهٔ ۷۳ : چو کرد نرگس مستش ز تیر مژگان تیغ

شمارهٔ ۷۴ : الا ای زده چون من از عشق لاف

شمارهٔ ۷۵ : ایا ندیده ز قرآن دلت ورای حروف

شمارهٔ ۷۶ : ای جان تو مسافر مهمان سرای خاک

شمارهٔ ۷۷ : دلش شکسته نگردد ازین سخن دانم

شمارهٔ ۷۸ : ای ز روی تو گرفته چهرهٔ خوبی جمال

شمارهٔ ۷۹ : ای که اندر ملک گفتی می نهم قانون عدل

شمارهٔ ۸۰ : زهی بر جمال تو افشانده جان گل

شمارهٔ ۸۱ : ایا دلت شده از کار جان به تن مشغول

شمارهٔ ۸۲ : ای بلبل بوستان معقول

شمارهٔ ۸۳ : ای خجل از رخ تو ماه تمام

شمارهٔ ۸۴ - و کتب الیه ایضا : بجای سخن گر بتو جان فرستم

شمارهٔ ۸۵ : ای شهنشه چون غلامانت به در باز آمدم

شمارهٔ ۸۶ : عشق و دولت اگر بود با هم

شمارهٔ ۸۷ - قال علی لسان الولی المشار الیه والقطب المدار علیه : من آن آیینهٔ معنی نمایم

شمارهٔ ۸۸ : ای همه آن تو، حاجت زین و آن تا کی خوهیم

شمارهٔ ۸۹ : ایا نگار صدف سینهٔ گهر دندان

شمارهٔ ۹۰ : دلا گر دولتی داری طلب کن جای درویشان

شمارهٔ ۹۱ - کتب الی الشیخ العارف سعدی الشیرازی : نمی‌دانم که چون باشد به معدن زر فرستادن

شمارهٔ ۹۲ : در شب زلف تو قمر دیدن

شمارهٔ ۹۳ : روی تو عرض داد لشکر حسن

شمارهٔ ۹۴ : زهی از نور روی تو چراغ آسمان روشن

شمارهٔ ۹۵ : هان ای رفیق خفته دمی ترک خواب کن

شمارهٔ ۹۶ : وصلست و هجر، آنچه بهست اختیار کن

شمارهٔ ۹۷ : ایا سلطان ترا بنده ز سلطان بی‌نیازم کن

شمارهٔ ۹۸ : دلا از آستین عشق دست کار بیرون کن

شمارهٔ ۹۹ : ای جمالت آیتی از صنع رب العالمین

شمارهٔ ۱۰۰ : ای ترا در کار دنیا بوده دست افزار دین

شمارهٔ ۱۰۱ : چو بگذشت از غم دنیا بغفلت روزگار تو

شمارهٔ ۱۰۲ : ایا سلطان لشکرکش به شاهی چون علم سرکش

شمارهٔ ۱۰۳ : ایا دستور هامان وش که نمرودی شدی سرکش

شمارهٔ ۱۰۴ : ایا مستوفی کافی که در دیوان سلطانان

شمارهٔ ۱۰۵ : ایا قاضی حیلت گر، حرام آشام رشوت خور

شمارهٔ ۱۰۶ : ایا بازاری مسکین نهاده در ترازو دین

شمارهٔ ۱۰۷ : ایا درویش رعناوش چو مطرب با سماعت خوش

شمارهٔ ۱۰۸ - {و باز به سعدی فرستاده است} : بسی نماند ز اشعار عاشقانهٔ تو

شمارهٔ ۱۰۹ - وله قال فی مرثیه الشهید کریم الدین اسماعیل البکری نورالله حفرته (و مرقده) : ای بوده همتم همه طول بقای تو

شمارهٔ ۱۱۰ - فی نعت النبی علیه السلام : بسوی حضرت رسول الله

شمارهٔ ۱۱۱ : ای که در حُسنِ عمل ز امسال بودی پار به

شمارهٔ ۱۱۲ : ای هشت خُلد را به یکی نان فروخته

شمارهٔ ۱۱۳ : منم یارا بدین سان اوفتاده

شمارهٔ ۱۱۴ : زهی رخت بدلم رهنمای اندیشه

شمارهٔ ۱۱۵ : عروس چمن راست زیور شکوفه

شمارهٔ ۱۱۶ : ای ز عکس روی تو چون مه منور آینه

شمارهٔ ۱۱۷ : زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه

شمارهٔ ۱۱۸ : ای دل بنه سر و مکش از کوی یار پای

شمارهٔ ۱۱۹ - کتب الی صدیق ارسل الیه کتابا و هوالشیخ نورالدین بن الشیخ محمود ادام الله برکتهما : با حسن چو لطف یار کردی

شمارهٔ ۱۲۰ : ای فرستاده به داعی استری

شمارهٔ ۱۲۱ : ای ز بازار جهان حاصل تو گفتاری

شمارهٔ ۱۲۲ : ای تن‌آرامی که خون جان به گردن می‌بری

شمارهٔ ۱۲۳ : در باغ دهر چون گل گر سر به سر جمالی

شمارهٔ ۱۲۴ : نام تو چون بر زبان آید همی

شمارهٔ ۱۲۵ - قطعه : مال دنیا به آخرت نرود

شمارهٔ ۱۲۶ : دلبرا تا تو یار خویشتنی

شمارهٔ ۱۲۷ : ملک دنیا و مردمان در وی

شمارهٔ ۱۲۸ : گر خوهی ای محتشم کز جمع درویشان شوی

شمارهٔ ۱۲۹ : قرآن چه بود مخزن اسرار الهی

شمارهٔ ۱۳۰ : ای صبا با دمِ من کن نفسی همراهی

شمارهٔ ۱۳۱ : ای زبدهٔ جهان ز جهان نازنین تویی

شمارهٔ ۱۳۲ : گرت از سیم زبانست و سخن زر گویی