بخش دوم
نورعلیشاه
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
بخش دوم
شمارهٔ ۱ : زهی نام تو سر دفتر کتاب نکته دانی را
شمارهٔ ۲ : دمی خواندم من خاکی کتاب آسمانی را
شمارهٔ ۳ : برافکن پرده از رخسار یارا
شمارهٔ ۴ : نموده رخش تا جمالی مرا
شمارهٔ ۵ : روا مدار که با خنجر ستم ما را
شمارهٔ ۶ : بدست غیر مده زلف پرشکن یارا
شمارهٔ ۷ : اگر چه رفتی و کشتی ز دوریت ما را
شمارهٔ ۸ : ای عشق تو مدعای دل ها
شمارهٔ ۹ : عمری طلب رازی کردم به در دلها
شمارهٔ ۱۰ : الصلا ای عشق رهبر الصلا
شمارهٔ ۱۱ : ندارد مه چو یارم روی زیبا
شمارهٔ ۱۲ : ساقی بیا در جام کن آنباده گلفام را
شمارهٔ ۱۳ : بلبل که ز عشق گل نالد به گلستانها
شمارهٔ ۱۴ : مکن ناصحا منع من از حبیب
شمارهٔ ۱۵ : زهی روی تو خورشید جهانتاب
شمارهٔ ۱۶ : مگر فکنده به رخ یار من نقاب امشب
شمارهٔ ۱۷ : مرا در خلوت دل خانه هست
شمارهٔ ۱۸ : روی تو که رشگ آفتابست
شمارهٔ ۱۹ : سحرگاهان که بگشاده در دوست
شمارهٔ ۲۰ : ای صبح وصال ما ز رویت
شمارهٔ ۲۱ : بدل عمریست می ورزم خیالت
شمارهٔ ۲۲ : بدل بنشسته تا نقش خیالت
شمارهٔ ۲۳ : ساقیا جرعه شراب کجاست
شمارهٔ ۲۴ : ای آنکه ترا بمن نظر نیست
شمارهٔ ۲۵ : سودی نرسد بجز زیانش
شمارهٔ ۲۶ : چشمت که بلای چشم آهوست
شمارهٔ ۲۷ : این دل که جنون همیشه اش خوست
شمارهٔ ۲۸ : از این غیرت دلم چون غنچه خونست
شمارهٔ ۲۹ : نمیدانم دلم را حال چونست
شمارهٔ ۳۰ : رخش که از نظر خلق جمله محجوبست
شمارهٔ ۳۱ : نه تنها ظهور صفاتت بذاتست
شمارهٔ ۳۲ : ای صفاتت همه آئینه ذات
شمارهٔ ۳۳ : لعل تو که معدن حیاتست
شمارهٔ ۳۴ : روی تو که آئینه رخسار تجلیست
شمارهٔ ۳۵ : هر سحر کز آن دو چشم جادوست
شمارهٔ ۳۶ : هر سرو سهی که بر لب جوست
شمارهٔ ۳۷ : سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست
شمارهٔ ۳۸ : باده عشق تو امروز نه در جام منست
شمارهٔ ۳۹ : گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست
شمارهٔ ۴۰ : آن یار که دی از بر من بار سفربست
شمارهٔ ۴۱ : یاری که وداعم ننمود و بسفر رفت
شمارهٔ ۴۲ : نه تنها شبم تیره از موی اوست
شمارهٔ ۴۳ : مرا قبله جان کنون روی اوست
شمارهٔ ۴۴ : ای روشنی چشم مرا روی تو باعث
شمارهٔ ۴۵ : ای خاک پایت بر فرق من تاج
شمارهٔ ۴۶ : ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح
شمارهٔ ۴۷ : منم که با مژه تر کنم گهر سوراخ
شمارهٔ ۴۸ : بلبلا نعره مستانه مبارک باشد
شمارهٔ ۴۹ : دل گرچه ترا بمن نباشد
شمارهٔ ۵۰ : کسی کان غم دلستانی ندارد
شمارهٔ ۵۱ : گذر چون ترا بر مقامم فتاد
شمارهٔ ۵۲ : دلی دارم ز عشق آن پری زاد
شمارهٔ ۵۳ : گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
شمارهٔ ۵۴ : یارم که سر وفا ندارد
شمارهٔ ۵۵ : چو مرغم تا قفس بنیاد کردند
شمارهٔ ۵۶ : کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد
شمارهٔ ۵۷ : نخستین دم که عالم آفریدند
شمارهٔ ۵۸ : ز رویش دسته گل آفریدند
شمارهٔ ۵۹ : مرا تاعشق او ارشاد کردند
شمارهٔ ۶۰ : گریه عاشقان سحر باشد
شمارهٔ ۶۱ : تا مرا نور در بصر باشد
شمارهٔ ۶۲ : دنیا مطلب که نیست جاوید
شمارهٔ ۶۳ : خرم دل یاری که نگارش چو سفر کرد
شمارهٔ ۶۴ : ای ز لبت کام ما چون نیشکر لذیذ
شمارهٔ ۶۵ : بیا ای از رخت چشم بدان دور
شمارهٔ ۶۶ : ای بیخبر از وفای دیگر
شمارهٔ ۶۷ : سرنهادم برت بخاک نیاز
شمارهٔ ۶۸ : بهار آمد ای بلبل خوش نفس
شمارهٔ ۶۹ : درآمد از درم مه خلعتی دوش
شمارهٔ ۷۰ : نه تنها دین و دل برد از نگاهش
شمارهٔ ۷۱ : ای نهان از توام بجام اخلاص
شمارهٔ ۷۲ : ای لعل می آلودت از جوش شکر فیاض
شمارهٔ ۷۳ : ای که با نیکان طمع داری که یا بی ارتباط
شمارهٔ ۷۴ : ای خدایت زهر بلاحافظ
شمارهٔ ۷۵ : گیرم از خلق توانکرد نهان فعل شنیع
شمارهٔ ۷۶ : یکی روز رفتم بگلگشت باغ
شمارهٔ ۷۷ : مرا اتفاق از هجوم مخالف
شمارهٔ ۷۸ : کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف
شمارهٔ ۷۹ : خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف
شمارهٔ ۸۰ : چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق
شمارهٔ ۸۱ : بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک
شمارهٔ ۸۲ : هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
شمارهٔ ۸۳ : عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم
شمارهٔ ۸۴ : ای روی نکرده هیچ سویم
شمارهٔ ۸۵ : زهی مصحف رو که در وی رقم
شمارهٔ ۸۶ : اکنون که بطره ات اسیرم
شمارهٔ ۸۷ : من جز تو کسی دگر ندارم
شمارهٔ ۸۸ : ز گل و گلاب و ز لاله پیاله می جویم
شمارهٔ ۸۹ : من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم
شمارهٔ ۹۰ : نه این زمان ز می جلوه تو من مستم
شمارهٔ ۹۱ : سالها شد که به دل نقش مرادی دارم
شمارهٔ ۹۲ : بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم
شمارهٔ ۹۳ : ای ز نور تو چشم جان روشن
شمارهٔ ۹۴ : ندانم آخر از داغ دل من
شمارهٔ ۹۵ : چو بسمل کردی و بردی دل من
شمارهٔ ۹۶ : نه تنها منزل او شد دل من
شمارهٔ ۹۷ : دگر بگرفته در کف خنجرش بین
شمارهٔ ۹۸ : دگر دل پای بست دیگرش بین
شمارهٔ ۹۹ : رخ زیبا چو ماه روشنش بین
شمارهٔ ۱۰۰ : چندم زنی ای بت جفاجو
شمارهٔ ۱۰۱ : ساقی مصطب جانم تنناها یاهو
شمارهٔ ۱۰۲ : امشب نگارم با روی چون ماه
شمارهٔ ۱۰۳ : زهی بر جمالت جمال آینه
شمارهٔ ۱۰۴ : ای کرده تلف عمر گرامی بمناهی
شمارهٔ ۱۰۵ : ای خفته دراین سرای فانی
شمارهٔ ۱۰۶ : ساقی ز چه روی سرگرانی
شمارهٔ ۱۰۷ : کهن پیرا چو عهد نوجوانی
شمارهٔ ۱۰۸ : تو در خوبی باین خوبان نمانی
شمارهٔ ۱۰۹ : نهان بابر نخواهی گر آفتاب تجلی
شمارهٔ ۱۱۰ : دم رفتن نکرد او گر وداعی
شمارهٔ ۱۱۱ : ابروی تو آئینه انوار الهی