قطعهها
ایرج میرزا
»
قطعهها
شمارهٔ ۱ - مادّه تاریخ وفات جعفرقلی میرزا عَمِّ شاعر ۱۳۰۷ هق : هر که آمد در این جهان ناچار
شمارهٔ ۲ - در هجو نصرت الدوله : شاه زاده ضیافَتی کردی
شمارهٔ ۳ - شراب : ابلیس شبی رفت به بالین جوانی
شمارهٔ ۴ - کارگر و کارفرما : شنیدم کارفرمایی نظر کرد
شمارهٔ ۵ - دربارۀ رفتن مستوفی الممالک و آمدنِ صَمصامُ السلطنه : این شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفت
شمارهٔ ۶ - برای تصویری که به مرحوم عبدالحسینِ بیات داده سُروده است : بنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان را
شمارهٔ ۷ - مرثیه : رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستان
شمارهٔ ۸ - کودک دورۀ طلایی : بچه هایِ زمانه رند شدند
شمارهٔ ۹ - مرثیه : سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیام
شمارهٔ ۱۰ - مادر : گویند مرا چو زاد مادر
شمارهٔ ۱۱ - جاه و جلال علی (ع) : اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرست
شمارهٔ ۱۲ - تقاضای وجهِ قبض : وزیر خمسه اگر وجهِ قبضِ من ندهد
شمارهٔ ۱۳ - به سر کلنل محمد تقی خان پسیان : به احترام به این سر نظر کنید ای خلق
شمارهٔ ۱۴ - احمد لایَنصَرِف : فکرِ شاهِ فَطِنی باید کرد
شمارهٔ ۱۵ - علّت بی تابی نوزاد : دانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّد
شمارهٔ ۱۶ - دزد نگرفته : هر کس ز خزانه بُرد چیزی
شمارهٔ ۱۷ - افکار خنده آور : ای هم سفر عزیز من مَجد
شمارهٔ ۱۸ - کوه نور : دیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!
شمارهٔ ۱۹ - تقاضا : ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ تو
شمارهٔ ۲۰ - مطایبه با مرحوم عبدالحسین آگاهی : نکویان را بباید آرزو داشت
شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت : این جهان پیش راد مردِ حکیم
شمارهٔ ۲۲ - ماده تاریخ مهمانی شاه در باغ امیرنظام (۱۳۰۷ هق) : خسرو تاج بخش ناصر دین
شمارهٔ ۲۳ - حق استاد : گفت استاد مبر درس از یاد
شمارهٔ ۲۴ - وفات شاه معزول : اگر شاه معزول رفت از جهان
شمارهٔ ۲۵ - ماکیان و شیر : در بُن یک بیشه ماکیانی هر روز
شمارهٔ ۲۶ - بقای انسب : قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمر
شمارهٔ ۲۷ - دوزخ : به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را
شمارهٔ ۲۸ : اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب او
شمارهٔ ۲۹ - جواب به حامی عارف : میم سپاسی کجاست تا که نگوید
شمارهٔ ۳۰ - جنده بازی : هر کس که نمود جنده بازی
شمارهٔ ۳۱ - درباره خلع احمد شاه و جانشینی پهلوی : خوب دانَد حسابِ خویش جهان
شمارهٔ ۳۲ - وفات محمد علی شاه (۱۳۴۳ هق) : مخور غصّۀ بیش و کم در جهان
شمارهٔ ۳۳ - جذبۀ شیرازیان : حضرت شوریده اوستاد سخنسنج
شمارهٔ ۳۴ - مهر مادر : رنج کشد مادر از جفای پسر لیک
شمارهٔ ۳۵ : ای راد خدیوِ عدلپرور بنگر
شمارهٔ ۳۶ - تصویر زن : بر سردر کاروان سرایی
شمارهٔ ۳۷ - جواب وحید : ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ تو
شمارهٔ ۳۸ - بهشت و دوزخ : رسول دید که جمعی گسسته افسارند
شمارهٔ ۳۹ - اشک شیخ : نَعوذُ بِاللَّه از آن قطرههای دیدهٔ شیخ
شمارهٔ ۴۰ - هجو اسب : فرمانروای شرق که عمرش دراز باد
شمارهٔ ۴۱ - پیام به شیرازیان : استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعر
شمارهٔ ۴۲ - انتقاد از سازندگان آرامگاه فردوسی : یک وجب ساخته آخر نشود قبرِ حکیم
شمارهٔ ۴۳ - کار و بار : ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آید
شمارهٔ ۴۴ - در رثای کلنل محمد تقی خان پسیان : دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوخت
شمارهٔ ۴۵ - رَم : یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ما
شمارهٔ ۴۶ - وزیران دیدنی : وُزرا از چه دیده مینشوند
شمارهٔ ۴۷ - تاریخ وفات عزیز علیا (۱۳۰۶ هق) : سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایم
شمارهٔ ۴۸ - قطعه : قبض آقای کمال السلطنه است
شمارهٔ ۴۹ - علت بیتابی نوزاد : هیچ میدانی تو هر طفلی که آید در جهان
شمارهٔ ۵۰ - جواب تبریک شوریده : گفت شوریده به من تهینت عید ز فارس
شمارهٔ ۵۱ - فقیه : نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درس
شمارهٔ ۵۲ - هجو حاکم : این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراسان
شمارهٔ ۵۳ - قطعه : نصرت السلطنه دیوان عدالت را میر
شمارهٔ ۵۴ - مهر مادر : باز چون جوجه ماکیان بیند
شمارهٔ ۵۵ - جهاد اکبر : شب در بساط احرار از التفات سردار
شمارهٔ ۵۶ - وفا : وفا در گل رخان عطر است در گل
شمارهٔ ۵۷ - بامداد : صبحدم کاین مرغ گیهان آشیان
شمارهٔ ۵۸ - مادر : پسر، رو قدر مادر دان که دایم
شمارهٔ ۵۹ - مزاح با یکی از دوستان : چند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
شمارهٔ ۶۰ - در پشت کتابی که برای سردار عبدالعزیز خان جنرال قنسول افغان مقیم مشهد فرستاده نوشته است : عزیز نسخۀ اشعار صابر شاعر
شمارهٔ ۶۱ - قطعه : گویند ماکیان را باید گرفت و کشت
شمارهٔ ۶۲ - درویش : کیست آن بیشعور درویشی
شمارهٔ ۶۳ - انتقاد از قمهزنی : بشنو که لطیفۀ قشنگی است
شمارهٔ ۶۴ - گریز از نادان : دادم به مسیوهال خراسان را
شمارهٔ ۶۵ - قلب مادر : داد معشوقه به عاشق پیغام
شمارهٔ ۶۶ - سازش روس و انگلیس : گویند که انگلیس با روس
شمارهٔ ۶۷ - تاریخ بنای ادارهٔ لشکر شرق (۱۳۴۱ هق) : حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکر
شمارهٔ ۶۸ - بچه ژاندارم : پیوسته به جنگی تو به ما ای بچه ژاندارم
شمارهٔ ۶۹ - ای خایه : ای خایه به دست تو اسیرم
شمارهٔ ۷۰ : بر سر سفرۀ سپهسالار
شمارهٔ ۷۱ - پیام به نظام الدوله : ناظم الدوله روز جمعۀ ما
شمارهٔ ۷۲ - وطن دوستی : ما که اطفال این دبستانیم
شمارهٔ ۷۳ - حکایت خلعت : مستوفی کل قصۀ چل طوطی شد
شمارهٔ ۷۴ - رسوا : گویی که تو رُسوایی من با تو نیامیزم
شمارهٔ ۷۵ - مزاح با مقبل دیوان : قنبل الدوله مقبل دیوان
شمارهٔ ۷۶ - یادآوری : خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست
شمارهٔ ۷۷ - حیله : دیشب دو نفر از رفقا آمده بودند
شمارهٔ ۷۸ - دو هدیه : آمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهان : ای مهین خواجه در وزارت تو
شمارهٔ ۸۰ - آب حیات : آب حیات است پدرسوخته
شمارهٔ ۸۱ - انتقاد از قمهزنان : زنقحبه چه میکُشی خودت را
شمارهٔ ۸۲ - شهر کثیف : جز گه و گند و کثافت چیزی
شمارهٔ ۸۳ - قربان کمال السلطنه : روز قتل ابن ملجم لعنت الله علیه
شمارهٔ ۸۴ - بلدیه : پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لای
شمارهٔ ۸۵ - مزاح با وثوق الدوله : ای وثوق الدوله آمد فصل دی
شمارهٔ ۸۶ - ماده تاریخ وفات میرزا عارف (۱۳۰۷ هق) : میرزا عارف که زیر بار فضل
شمارهٔ ۸۷ - خیر مقدم و گله : وه چه خوب آمدی صفا کردی
شمارهٔ ۸۸ - تقاضا گله از مُعز الملک : ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثل
شمارهٔ ۸۹ - غمزههای خانم : با غمزاتی که تو خانم کنی
