شمارهٔ ۱۰ - مادر

هوش مصنوعی: می‌گویند وقتی که به دنیا آمدم، مادرم به من یاد داد که چگونه از پستان شیر بخورم.

هوش مصنوعی: شب‌ها در کنار گهواره‌ی من بیدار می‌ماند و به من خوابیدن را یاد می‌داد.

هوش مصنوعی: او دستم را گرفت و به آرامی قدم برداشته تا روش راه رفتن را به من یاد بدهد.

از کلمات و حروف کوچک تا سخن ها و جمله ها، همه را به من یاد داد.

هوش مصنوعی: لبخند بر لبم نشسته و به من آموخت که چگونه غنچه گل باز شود.

پس وجود من به وجود او وابسته است و تا زمانی که در این دنیا حضور دارم و دارد، او را دوست دارم.