برگردان به زبان ساده
حضرت شوریده اوستاد سخنسنج
آن که همه چیز بهتر از همه داند
هوش مصنوعی: حضرت شوریده، استاد بزرگ سخن و شاعری است که درک و آگاهیای عمیق از همه مسائل دارد و میداند که چگونه هر چیز را بهتر از سایرین توصیف کند.
باد صبا گر گذر به پارس نُماید
شعر مرا از لحاظ او گذارند
هوش مصنوعی: اگر باد صبا از دیار پارس بگذرد، شعر من را به او نشان میدهد و او آن را در نظر میگذارد.
بنده ندانم که در کجا رَوَم آخِر
جذبۀ شیرازیان مرا بکشاند
هوش مصنوعی: من نمیدانم در کجا باید بروم، اما جاذبهی زیباییهای شیراز مرا به سمت خود میکشاند.
مسکن شوریده است و مدفن سعدی
شهر دگر همسری به او نتواند
هوش مصنوعی: سرای دل دیوانگان و آرامگاه سعدی در شهری دیگر قرار دارد و هیچ همسری نمیتواند جایگزین او شود.
بازم از این جایگاهِ نغز دلافروز
تا به کجا دست روزگار براند
هوش مصنوعی: باز هم از این جایگاه زیبا و دلربا تا کجا سرنوشت و زمان مرا به پیش خواهند راند.
میروم آن جا که روزگار بخواهد
می کَشَم آن جا که آسمان بکشاند
هوش مصنوعی: من به جایی میروم که تقدیر بخواهد و به مسیری میروم که سرنوشت برایم رقم زده باشد.
بنده همین قدر شاکرم که به شیراز
هر که شبی دلبری به پر بنشاند
هوش مصنوعی: من فقط همین را میگویم که خوشحالم هر کسی که در شیراز با زیبایی خود دل را در بر گیرد.
یاد من افتد در آن دقیقه و از دور
بوسۀ چُندی به جایِ من بستانَد
هوش مصنوعی: در آن لحظه که به یاد من بیفتد، از دور بوسهای چند تا به جای من میگیرد.
گوید جایِ جلال خالی و آن گاه
لَذَّتِ آن بوسه را به من بپراند
هوش مصنوعی: او میگوید که جایگاه عظمت خالی است و سپس لذت آن بوسه را به من منتقل میکند.
بعد وفاتم میان مردمِ شیراز
این سخن از من به یادگار بماند
هوش مصنوعی: پس از مرگ من، در میان مردم شیراز، این سخن از من به یادگار بماند.
