قصاید
اثیر اخسیکتی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ : زهی سر بر خط فرمان تو افلاک و ارکان را
شمارهٔ ۲ - مدح خواجه اثیر الدین تورانشاه : میان در بست اقبال آگهی را
شمارهٔ ۳ - مدح : ای داده ز آفتاب گداره کلاه را
شمارهٔ ۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل : خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او
شمارهٔ ۵ - مدح فخرالدین زکریا : زهی جناب تو والا مکان نعمت والا
شمارهٔ ۶ - مدح : مرزبان خطه ی اول فلک معزول باد
شمارهٔ ۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی : خوش گرد چرخ گوش ممالک بدین خطاب
شمارهٔ ۸ - مدح خواجه امام صفی الدین اصفهانی : زهی تو روح به خوبی و دیگران همه قالب
شمارهٔ ۹ - مدح بهاءالدین : رمیده جان سعادت رجوع یافت بقالب
شمارهٔ ۱۰ - مدح خواجه فخرالدین : در تتق ابر شد، باز رخ آفتاب
شمارهٔ ۱۱ - مدح علاء الدوله فخرالدین عربشاه : تافت چو صبح دوُیم شاخ ملمع سلب
شمارهٔ ۱۲ - مدح خواجه شمس الدین : گر مایه گیرد از رخت ای دلبر آفتاب
شمارهٔ ۱۳ - تاسف از جوانی و یاد از گذشته : وداع و فرقت احباب و یاد عهد شباب
شمارهٔ ۱۴ - مدح عماد الدین محمد : ای سالکان راه هوای تو در طلب
شمارهٔ ۱۵ - مدح یکی از صدور- در بحر خفیف : ای فلک قدر آفتاب جناب
شمارهٔ ۱۶ - مدح مظفرالدوله قزل ارسلان : به بست شرع سلامت گذار بر سوی نوب
شمارهٔ ۱۷ - مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی (مظفرالدوله و الدین بن شمس الدین ایلد کز) : آنرا که چار گوشه عزلت میسر است
شمارهٔ ۱۸ - وصف بزم و مدح اتابک مظفرالدین قزل ارسلان و سلطان ارسلان بن طغرل : الحق این جشن، نه جشن است که باغ ارم است
شمارهٔ ۱۹ - مدح سیف الدین حسن جاندار : آنچه بر من ز دل و دلدار است
شمارهٔ ۲۰ - مدح : بخدائی که نفس قدرت او
شمارهٔ ۲۱ - در مرگ شرف الدین موفق گرد بازو : دلی که بسته این پیرزال جادو نیست
شمارهٔ ۲۲ - مدح سلطان طغرل بن ارسلان : خسروا، ملک تو را، عرض جهان نتوان گرفت
شمارهٔ ۲۳ - فخریه : گرهگشایِ سخن، خامهٔ توانِ من است
شمارهٔ ۲۴ - تسلیت از درگذشت مادر سلطان ارسلان بن طغرل : در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست
شمارهٔ ۲۵ - رثای سلطان ارسلان بن طغرل : یک ره به نشمری که جهانی مشمر است
شمارهٔ ۲۶ - مدح اقضی القضات خواجه رکن الدین حافظ همدانی : ای خرد را خاک درگاه تو اکسیر نجات
شمارهٔ ۲۷ - مدح : اقتدارش رایت خورشید بر گردون زده است
شمارهٔ ۲۸ - مدح ابوالبرکات هبة الدین علی طبیب : مرا دلی است زصد گه نهاده بر ره حاج
شمارهٔ ۲۹ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل، پس از فتح ابخاز : خسرو توران گشای، روی به ایران نهاد
شمارهٔ ۳۰ - مدح خواجه امام شیخ الاسلام ظهیرالدین بلخی : هر آن کسوت که بر بالای نعمان الزمان زیبد
شمارهٔ ۳۱ - تاسف از درگذشت صدرالدین عبداللطیف خجندی و تهنیت به جمال الدین خجندی : در دیده ی زمانه، نشان حیا نماند
شمارهٔ ۳۲ - مدح یکی از صدور : ای کلک تو بر لوح عطارد زده ابجد
شمارهٔ ۳۳ - مدح خواجه صدرالدین قاضی مراغهٔ وزیر سلطان طغرل : کار دو گیتی به کام صدر اجل باد
شمارهٔ ۳۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع نخست : ای عید ملک و ملت عیدت خجسته باد
شمارهٔ ۳۵ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع دوم : ای آفتاب عالم روزت خجسته باد
شمارهٔ ۳۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع سوم : ای شاه شیر زهره، شکارت خجسته باد
شمارهٔ ۳۷ - مدح خواجه جمال الدین خجندی از رؤسای شافعیه اصفهان : در این دو پهنه که میدان ادهم است و سمند
شمارهٔ ۳۸ - مدح نجم الدین لاجین والی همدان : در سر مردان غم عشق تو معجر میکشد
شمارهٔ ۳۹ - تاسف از درگذشت سیف الدین سنقر همدانی معروف به خمار تکین : نمی توان بسر سرّ روزگار رسید
شمارهٔ ۴۰ - تاسف از درگذشت اقضی القضات خواجه امام ظهیرالدین : ماهی ز آستین معالی در او فتاد
شمارهٔ ۴۱ - مدح بهاءالدین محمد وزیر : ملک را فال ز اقبال بقا می یابد
شمارهٔ ۴۲ - مدح ارسلان بن طغرل : چیست از احسان که خورشید کرم با من نکرد
شمارهٔ ۴۳ - در مقام عشق فرماید : عشق برآورد گرد، از سر مردان مرد
شمارهٔ ۴۴ - مدح اتابک علاءالدین محمد خداوند مراغه : هرکه بر منهاج عزمی رای مقصد میکند
شمارهٔ ۴۵ - شاد باش میلاد خواجه سعد الدین مسعود و مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی : به مهد کرد طبیعت مشیمه های ودود
شمارهٔ ۴۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل : تا قافله شیر ز ماهی به حمل شد
شمارهٔ ۴۷ - مدح نجم الدین لاجین : گر، خاتم مردمی نگین دارد
شمارهٔ ۴۸ - مدح اتابک علاءالدین محمد : پای دار، ای کوی گردون زخم چوگان در رسید
شمارهٔ ۴۹ - مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی : زهی به جان تو جاوید زنده جان خجند
شمارهٔ ۵۰ - مدح حجت الاسلام رکن الدین حافظ همدانی : رمضان سایه رحیل افکند
شمارهٔ ۵۱ - مدح : ای عهد تو چون عهد قضا سرمد
شمارهٔ ۵۲ - مدح : ای شاه شاهزاده سپهرت غلام باد
شمارهٔ ۵۳ - در تجرید و تفرید و مقام شامخ انسان و منزلت عرفان: : افدیک یا خیر البشر، ای تاج عالم بلکه سر
شمارهٔ ۵۴ - مدح سلطان رکن الدین ارسلان بن طغرل : چون خرقه گشت بر کتف شب ردای قار
شمارهٔ ۵۵ - وصف شکار و شکارگاه و مدح ارسلان بن طغرل : چو شاه شرق برآید برهنورد شکار
شمارهٔ ۵۶ - مدح خواجه جلال الدین ابوالفضل بن قوام الدین درگزینی وزیر سلطان ارسلان بن طغرل : ایا خدای بخلقت نیافریده نظیر
شمارهٔ ۵۷ - وصف دیماه و تعریف آتش و توصیف مجلس بزم خواجه اثیرالدین تورانشاه وزیر : تا باوج آمد سر رایات خیل ز مهریر
شمارهٔ ۵۸ - وصف خزان و مدح ابو منصور وزیر : بهار چون خط بطلان کشید بر منشور
شمارهٔ ۵۹ - در ذم و قدح اهل نفاق و شکایت از مردم عراق و تخلص در مدح خواجه جمال الدین عثمان : شکست دور سپهرم به پایمال ز حیر
شمارهٔ ۶۰ - توصیف جشن و تعریف شهرود و رباب و مدح فخرالدین عربشاه : ای بزم جهان آرا، ای جشن جنان پیکر
شمارهٔ ۶۱ - مدح خواجه جلال الدین ابوالفضل در گزینی معروف به نظام الملک وزیر : زهی مناقب مجد تو در جهان مشهور
شمارهٔ ۶۲ - مدح فخرالدین علاءالدوله عربشاه خداوند قهستان : ای جزع تو، هم نیام و هم خنجر
شمارهٔ ۶۳ - توصیف رباب، چنگ، کمانچه، دف، بربط - مدح سید عزالدین خسروشاه فرزند علاء الدوله فخرالدین عربشاه رئیس همدان : بزمی است ز لطف خلد پیکر
شمارهٔ ۶۴ - توصیف صبح و مدح مظفرالدین قزل ارسلان : خاتون زمان به دست شبگیر
شمارهٔ ۶۵ - مدح امیر جمال الدین بکلر : سنبل بدمید از گل آن سر و صنوبر
شمارهٔ ۶۶ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان : کجاست راوی اخبار و ناقل آثار
شمارهٔ ۶۷ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان : خجسته جشن عرب کرد سایه بر جمهور
شمارهٔ ۶۸ - وصف صبح و مدح سلطان مظفر الدین قزل ارسلان سلجوقی : چون کرد دیده بان افق چشم خفته باز
شمارهٔ ۶۹ - مدح ملک مظفرالدین قزل ارسلان : کوی ظفر اقبال تو بر بود ز هرکس
شمارهٔ ۷۰ - مدح نظامی گنجوی و یکی از دانشمندان زمان : ای جره ی صید جای دانش
شمارهٔ ۷۱ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان : بنامیزد، بنامیزد زهی خورشید گلرنگش
شمارهٔ ۷۲ - مدح سلطان قزل ارسلان : زهی عنصر جوهر آفرینش
شمارهٔ ۷۳ - مدح شرف الدین الب ارغون : کرد از جهان رحیل جهانی همه شرف
شمارهٔ ۷۴ - توصیف شب و مدح سید فخرالدین عربشاه امیر قهستان «علاءالدوله» : دوش که این شهسوار کره ابلق
شمارهٔ ۷۵ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی : خهی شاه انجم و فی الله ظلک
شمارهٔ ۷۶ - مدح سلطان غیاث الدین : فارغ شد از محارق کدورت صفای ملک
شمارهٔ ۷۷ - مدح سلطان الب ارسلان بن طغرل : بفراخت رایت حق، برتافت روی باطل
شمارهٔ ۷۸ - مدح رکن الدین ارسلانشاه غازی : چو رفت شاه کواکب ببار گاه حمل
شمارهٔ ۷۹ - مدح کمال الدین زنجانی معروف به تعجیلی، وزیر سلطان رکن الدین طغرل : ایا چو ذات خرد جوهرت عدیم مثال
شمارهٔ ۸۰ - مدح سید فخرالدین عربشاه «علاءالدوله» : به بست کله سحابی بر آسمان کرم
شمارهٔ ۸۱ - مدح شاه علاءالدوله فخرالدین عربشاه : تا منت توست هم نشینم
شمارهٔ ۸۲ - مدح شرف الاسلام صدرالدین خجندی رئیس شافعیه اصفهان : ای بوجود تو زنده پیکر انعام
شمارهٔ ۸۳ - مدح اقضی القضات رکن الدین حافظ همدانی : ای بر همه دشمنان مُقدم
شمارهٔ ۸۴ - مدح سید عمادالدین مردانشاه بن عربشاه : چون بر آهیخت سرور اجرام
شمارهٔ ۸۵ - مدح سید فخرالدین عربشاه : ماولی پرور عدو کاهیم
شمارهٔ ۸۶ - فخریه و مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان «علاءالدوله» : باز بر اوج سخن تازم و موجی بزنم
شمارهٔ ۸۷ - مدح نجم الدین لاجین و سلطان قزل ارسلان : اگر چو قوس قزح جمله تن، دهان دارم
شمارهٔ ۸۸ - وصف صبح و مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان : چون شب بآفتاب رخ شاه داد جان
شمارهٔ ۸۹ - در توحید و چگونگی خلقت جهان و انسان : جهان را هم جهان بانی است، پیدابین و پنهان دان
شمارهٔ ۹۰ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع نخست : طفل نه ای چند از این، دایه نا مهربان
شمارهٔ ۹۱ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع دوم : ای صف شمشاد تو تاخته بر ارغوان
شمارهٔ ۹۲ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع سوم : تا نفس عیسوی زاد نسیم از دهان
شمارهٔ ۹۳ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع چهارم : دوش چو برد آفتاب دست به تیغ یمان
شمارهٔ ۹۴ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع پنجم : غنچه دو اسبه رسید با سپه ضیمران
شمارهٔ ۹۵ - در نعت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم و ثنای مولای متقیان علی ابن ابی طالب علیه السلام : ای عقل خنجر تو و ناوردگاه جان
شمارهٔ ۹۶ - مدح عمادالدین عبدالرحیم احمد قاید : در بند آن مشو که چرا پیر شد جهان
شمارهٔ ۹۷ - مدح اقضی القضات خواجه رکن الدین حافظ همدانی : ای عشق تو داده بر جهان فرمان
شمارهٔ ۹۸ - مدح خواجه امام ظهیرالدین بلخی : ای بمدیحت روان زبان فریقین
شمارهٔ ۹۹ - مدح خواجه رکن الدین حسن : عرض داد از چابکی خورشید شمعی پیرهن
شمارهٔ ۱۰۰ - مدح خواجه امام رکن الدین حسن : دوش چون راند عرصه گردون
شمارهٔ ۱۰۱ - مدح اتابک ایلد گز (شمس الدین) : امروز نشاطی است درافلاک و درارکان
شمارهٔ ۱۰۲ - مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان : ای روی تو عید عالم جان
شمارهٔ ۱۰۳ - مدح قزل ارسلان : چو شب وقایه برانداخت، از رخ گردون
شمارهٔ ۱۰۴ - مدح الغ جاندار نور الدین حسن : مملکت خوش سر برآورد از وسن
شمارهٔ ۱۰۵ - تاسف از درگذشت عمادالدین مردانشاه بن فخرالدین عربشاه : صدر و گاه فلک و جاه تهی ماند زماه
شمارهٔ ۱۰۶ - مدح عمادالدین مردانشاه فرزند فخرالدین عربشاه : مطرب سماع برکش و ساقی شراب ده
شمارهٔ ۱۰۷ - مدح خواجه اثیرالدین تورانشاه وزیر : زادک الله جمالا، تو گر آئی ای ماه
شمارهٔ ۱۰۸ - مدح سلطان رکن الدین ابوطالب طغرل بن ارسلان سلجوقی (قسیم امیرالمؤمنین) : ای کعبه سپهرت، تا کعب پا رسیده
شمارهٔ ۱۰۹ - وصف شمع و مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی از رؤسای شافعیه اصفهان : ای شمع زردروی، که با اشک دیدهای
شمارهٔ ۱۱۰ - مدح عماد الدین طغلوا. والی همدان : ای سپهری که چو خورشید، جواد آمدهای
شمارهٔ ۱۱۱ - مدح سلطان رکن الدین ارسلانشاه بن طغرل : همای چتر فلک سای ارسلانشاهی
شمارهٔ ۱۱۲ - مدح امیر فخرالدین زنگی از امرای سلطان محمد سلجوقی : شها، ز چشمه تیغ تو چرخ نیرنگی
شمارهٔ ۱۱۳ - مدح اثیرالدین تورانشاه : نصیب یافت جهان از سعادت کبری
شمارهٔ ۱۱۴ - مدح سلطان قزل ارسلان سلجوقی : ای یافته هر آنچ بدو داده و هم ورای
شمارهٔ ۱۱۵ - مدح خواجه اثیرالدین نورانشاه : ای برویت چشم روشن اختر نیک اختری
شمارهٔ ۱۱۶ - تهنیت میلاد یکی از وزراء : بر تخت اوج رفت درخشنده اختری
شمارهٔ ۱۱۷ - مدح خواجه امام صفی الدین اصفهانی : ای صورت تو آیت زیبائی و خوشی
شمارهٔ ۱۱۸ - مدح فخرالدین عربشاه : خه خه تبارک الله ای ماه تو بجائی
