شمارهٔ ۹۸ - مدح خواجه امام ظهیرالدین بلخی

هوش مصنوعی: ای تو که همه زبان‌ها به مدح تو مشغولند، من هم از زبان‌های مختلف به تو شکرگزاری می‌کنم.

هوش مصنوعی: قاضی منصف و آگاه به اصول دین، که با انصاف عدالت را به جا می‌آورد، قلم تو می‌تواند به عنوان پادشاهی موفق میان دو طرف دعوا عمل کند.

هوش مصنوعی: من انسانی هستم که در برابر عظمت و مقام تو تسلیم و آزاد شده‌ام، حتی اگر این تسلیم به بهای جانم تمام شود.

هوش مصنوعی: تلاش تو برای رسیدن به وحدت و توحید، مانند پیوندی است از جواهر و سنگ‌های قیمتی که از دو گروه متفاوت تشکیل شده‌اند.

هوش مصنوعی: وقتی که قدرت و موقعیت تو به خوبی پیش می‌رود، حالا دیگر چه چیزی می‌تواند سرنوشت را عوض کند؟

هوش مصنوعی: تا زمانی که تحت تأثیر تو قرار نگیرد، در این عالم حوادث و مسائل، جایی برای دو دسته نخواهد بود.

هوش مصنوعی: در کنار سایه پای تو، هرگز آسمان اجازه نخواهد داد که دوستی و دشمنی آشکار شود.

هوش مصنوعی: با دو زبان بازی مکن، زیرا فتنه‌انگیزی دو رو در میان دو گروه باعث ایجاد مشکل می‌شود.

هوش مصنوعی: دست سرنوشت با حکم حاکم، زبان طرفین را قطع خواهد کرد.

هوش مصنوعی: دیروز تو به من گفتی که قرآن، آرامشی را از آسمان به زمین می‌آورد تا هر دو گروه را به سعادت برساند.

هوش مصنوعی: از این پس، ملک و مملکت را که نشان‌دهنده جهان توست می‌خوانم و به جای آن، آسمان را نشانی از دو طرف می‌دانم.

هوش مصنوعی: طرز زیبایی که بر درگاه کمال تو نمایان است، چرخ (فلک) به نشانه‌ی احترام، آستان فرشتگان را می‌بوسد.

هوش مصنوعی: تو را به تکه‌ای از نور مخصوص کردند تا از گرمای وجودت نان دو گروه را بپزی و سیر کنی.

هوش مصنوعی: قلم تو مانند خنجر یک حاکم قدرتمند است که به زیبایی و هنر، نقش‌آفرینی می‌کند و دولت جوان را به شکوفایی می‌رساند.

هوش مصنوعی: آن دو رهبر پیشین از تلاش تو آگاهند و این تلاش تو باعث هدایت دو گروه مختلف شده است.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که این اشاره به یک شخصیت تاریخی به نام ابوحنیفه دارد و به این موضوع اشاره می‌کند که او در زمانی از جهان و وضعیت خاصی برخوردار بوده است. این بیت نشان‌دهنده‌ی این است که او در اوج مقام و منزلت خود قرار داشته و سپس طوفانی یا تغییراتی در وضعیتش پیش آمده که به نوعی از عرش آسمان به زمین آمده است. به طور کلی، این جمله بیانگر فراز و نشیب‌های زندگی و مقام افراد است.

هوش مصنوعی: شافعی دعا کرده تا نسیمی که غنچه عشقش را شکوفا می‌کند، در باغ هر دو جناح بوزد.