شمارهٔ ۵۲ - مدح

هوش مصنوعی: ای شاه با اقتدار، سپاه تو همه بنده توست. خوشبختی و رضایت جهان از تو سرچشمه می‌گیرد و امیدوارم که جهان به خواسته‌هایت پاسخ گوید.

هوش مصنوعی: دست کسی که جان‌ها به خاطر او فدای می‌شود، همیشه در بهار شادی به سمت جامی از شراب حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: جامی که از اشک چشم چون انگور پر است، در دست او است و از گریه چشم حسودی، رنگ نیلین به خود گرفته است.

هوش مصنوعی: پیراهنی که برای توست، حتی بر تن دشمن هم می‌نشیند و چون خنجر و دامن، پر از ترفند و فریب است.

هوش مصنوعی: اگر دنیای امروز به تو وابسته نباشد، همین‌طور که هست، هرج و مرج و بی‌نظمی در جامعه به وجود خواهد آمد.

هوش مصنوعی: ای شاهی که جهان مانند اسبی ابلق است، وقتی دید که تو بر این دولت سوار هستی، خوشحال و شاداب گشت.

هوش مصنوعی: میمون نیز به اندازه من، در زیر تیر تربیت تو، در ستایش و تمجید از تو تلاش می‌کند.

هوش مصنوعی: زندگی‌ات همچون روزهای دور به سر آید و این روزهای تلخ و بدی آنچنان از تخت و مقام تو دور شود.