مثنویات
شاه نعمتالله ولی
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ : خوش بگو ای یار بسم الله بگو
شمارهٔ ۲ : چشم ما تا عین او را دیده است
شمارهٔ ۳ : یک حقیقت در دو مظهر رو نمود
شمارهٔ ۴ : صورت ما پرده دار او بود
شمارهٔ ۵ : در چنان ملکی ملک باشد چنین
شمارهٔ ۶ : گرنه ای باطل بیا و حق پرست
شمارهٔ ۷ : در دو عالم جز یکی موجود نیست
شمارهٔ ۸ : ساقی مستیم و جام می به دست
شمارهٔ ۹ : نقشبندی نقش خوبی بسته بود
شمارهٔ ۱۰ : صوت نائی بشنو از آواز نی
شمارهٔ ۱۱ : علم ما در علم او عین وی است
شمارهٔ ۱۲ : عین ما مانَد حبابی پر ز آب
شمارهٔ ۱۳ : من ولایت در ولایت دیده ام
شمارهٔ ۱۴ : با تو گویم نکته ای در نقطه ای
شمارهٔ ۱۵ : روح اعظم صورت اسم اله
شمارهٔ ۱۶ : گر تو را دردیست رو درمان بجو
شمارهٔ ۱۷ : گر به هستی آئی اینجا نیستی
شمارهٔ ۱۸ : یارم اگر ز سرش نقابی بسته
شمارهٔ ۱۹ : مظهر اعیان ما ارواح ما
شمارهٔ ۲۰ : عین ما از حب ذاتی فیض یافت
شمارهٔ ۲۱ : هر یک از اسمای حق در علم او
شمارهٔ ۲۲ : هر نفس جامی به رندی می دهند
شمارهٔ ۲۳ : از تعیُن اسم اعظم رو نمود
شمارهٔ ۲۴ : چیست انسان دیدهٔ بینا بود
شمارهٔ ۲۵ : قطب عالم نقطهٔ پرگار روح
شمارهٔ ۲۶ : نقطه ای در دایره بنمود میم
شمارهٔ ۲۷ : بود ما از بود او پیدا شده
شمارهٔ ۲۸ : مجمع البحرین اگر جوئی دلست
شمارهٔ ۲۹ : گر بیابی عارفی صاحبدلی
شمارهٔ ۳۰ : در خرابات مغان رندانه رو
شمارهٔ ۳۱ : ابتدا کردم به نام آن یکی
شمارهٔ ۳۲ : آفتابی در قمر پیدا شده
شمارهٔ ۳۳ : شخص و سایه دو نماید در نظر
شمارهٔ ۳۴ : گرم باش و آتشی خوش برفروز
شمارهٔ ۳۵ : جامع مجموع اسما آدم است
شمارهٔ ۳۶ : ابتدای سخن به نام یکی
شمارهٔ ۳۷ : بیا با ما درین دریا به سر بر
شمارهٔ ۳۸ : وجودی در همه عالم عیان است
شمارهٔ ۳۹ : ز ذوق خود تو را آگاه کردم
شمارهٔ ۴۰ : حمد آن حامدی که محمود است
شمارهٔ ۴۱ : آن یکی کوزه ای ز یخ برداشت
شمارهٔ ۴۲ : عدد از واحد آشکارا شد
شمارهٔ ۴۳ : یا حبیبی و قرة العینی
شمارهٔ ۴۴ : به تعیُن اگرچه اشخاصند
شمارهٔ ۴۵ : عشق مجنون و خوبی لیلی
شمارهٔ ۴۶ : ما خیالیم و در حقیقت او
شمارهٔ ۴۷ : همه عالم حجاب و عین حجاب
شمارهٔ ۴۸ : عارف راز حضرت معروف
شمارهٔ ۴۹ : بر سر آب خانهای ز حباب
شمارهٔ ۵۰ : تو منی من تو ام ، توئی بگذار
شمارهٔ ۵۱ : جو چه جوئی بیا و دریا جو
شمارهٔ ۵۲ : صفت و ذات بین و اسم نگر
شمارهٔ ۵۳ : الف و میم و معرفت گفتیم
شمارهٔ ۵۴ : سخن عارفان به جان بشنو
شمارهٔ ۵۵ : دو چه گوئی یکی نمی گنجد
شمارهٔ ۵۶ : عارفانه چو مومن آگاه
شمارهٔ ۵۷ : ذکر حق ای یار من بسیار کن
شمارهٔ ۵۸ : تا نگیری دامن رهبر به دست
شمارهٔ ۵۹ : ای که می پرسی ز ما و حال ما
شمارهٔ ۶۰ : بشنو اسماء الهی یادگیر
شمارهٔ ۶۱ : اولا توحید کلی آن اوست
شمارهٔ ۶۲ : چشم اهل مراقبت باید
شمارهٔ ۶۳ : گنج اسم اعظم از ذات و صفات
شمارهٔ ۶۴ : گوهر ار جوئی در این دریا بجو
شمارهٔ ۶۵ : در صدف گوهری نهان گشته
شمارهٔ ۶۶ : ای وجود تو منبع انوار
شمارهٔ ۶۷ : در هر آن پیرهن که خواهی مرد
شمارهٔ ۶۸ : چار نور آمد مرا در پیش راه
شمارهٔ ۶۹ : ده چیز نبی حق به امت
شمارهٔ ۷۰ : دیدیم وجود جز یکی نیست
شمارهٔ ۷۱ : چشم عالم روشن است از نور او
شمارهٔ ۷۲ : عاشق سرمست با جانانه ای
شمارهٔ ۷۳ : سخن گر ز توحید گوئی به من
شمارهٔ ۷۴ : همه محکوم حکم او باشند
شمارهٔ ۷۵ : اسم اعظم ذات و مجموع صفات
شمارهٔ ۷۶ : گرفتار صورت چو گردد چنان
شمارهٔ ۷۷ : درد دل از جان بودردا طلب
شمارهٔ ۷۸ : خوش در آن بحر بیکران بنشین
شمارهٔ ۷۹ : در این صورت بیا معنی طلب کن
شمارهٔ ۸۰ : لی معاللّه حدیث خواجهٔ ماست
شمارهٔ ۸۱ : دیدیم خیال موج و دریا
شمارهٔ ۸۲ : جنّت ذاتند اعیان گوش کن
شمارهٔ ۸۳ : چون رسول خدا به امر خدا
شمارهٔ ۸۴ : می صاف دگر در جام کردم
شمارهٔ ۸۵ : کثرت و وحدت که می گوئی چنان