خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شهر آشوب

سیدای نسفی » شهر آشوب

شمارهٔ ۱ - چرچین فروش : بت چرچین فروشم زد به سنگ آئینه را رویش

شمارهٔ ۲ - چرچین فروش : به کف چقماق چون برگیرد آن چرچین فروش من

شمارهٔ ۳ - چرچین فروش : دلبر چرچین فروشم هست شوخ نامراد

شمارهٔ ۴ - زرگر : هر که یک دم همدم آن دلبر زرگر شود

شمارهٔ ۵ - زرگر : یاد وصل آن بت زرگر مرا در جوش کرد

شمارهٔ ۶ - زرگر : دلبر زرگر شبی بگذاشت پا در مسکنم

شمارهٔ ۷ - زرگر : دلبر زرگر که باشد رشک ماه و مشتری

شمارهٔ ۸ - زرگر : دلم را آن مه زرگر چون زر در تاب می‌سازد

شمارهٔ ۹ - حلواگر : دلبر حلواگرم را هست تیغی دلخراش

شمارهٔ ۱۰ - حلواگر : مه حلواگر من در نظرها بس که شیرین است

شمارهٔ ۱۱ - سر تراش : تیغ بر کف سرتراشم قصد کشتن کرده است

شمارهٔ ۱۲ - سر تراش : سر تراش امرد به پیشم موی سر بگشاد و رفت

شمارهٔ ۱۳ - سر تراش : دوش گفت از پاکی خود سرتراش من سخن

شمارهٔ ۱۴ - بافنده : با مه بافنده هرکس حالش آگه می‌کند

شمارهٔ ۱۵ - بافنده : هر که با آن دلبر بافنده شد یار سخن

شمارهٔ ۱۶ - بافنده : در دکان آن مه بافنده مأوی ساختم

شمارهٔ ۱۷ - قناد : تا نمود آن دلبر قناد شکر خند را

شمارهٔ ۱۸ - قناد : مه قناد می ریزد شکر از لعل خندانش

شمارهٔ ۱۹ - قناد : خاک پای دلبر قناد خود را روفتم

شمارهٔ ۲۰ - کلال : آن کلال امرد که بام چرخ او را منزل است

شمارهٔ ۲۱ - کلال : گفتم با آن کلال پسر ای نگار چست

شمارهٔ ۲۲ - کلال : آن کلال امرد که او را بود منزل جان و دل

شمارهٔ ۲۳ - پا یکی : پا یکی امرد چلیم نقره یی بر کف رسید

شمارهٔ ۲۴ - تماکو فروش : شوخ تماکو فروش هست سر تا پای غش

شمارهٔ ۲۵ - درزی : از غم آن شوخ درزی جامه خود سوختم

شمارهٔ ۲۶ - درزی : شوخ درزی را شبی در بر کشیدم جامه وار

شمارهٔ ۲۷ - درزی : رشته بر پا دلبر درزی شبی آمد مرا

شمارهٔ ۲۸ - درزی : خانه آن شوخ درزی را زیارت ساختم

شمارهٔ ۲۹ - پوستین دوز : پوستین دوزم که از رخ پوستینش در بر است

شمارهٔ ۳۰ - پوستین دوز : پوستین دوز امرد من دلبر سنجیده است

شمارهٔ ۳۱ - قصاب : دلبر قصاب من آمد دکان خود گشاد

شمارهٔ ۳۲ - قصاب : دلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد

شمارهٔ ۳۳ - قصاب : تا دلم را کشته خود آن بت قصاب کرد

شمارهٔ ۳۴ - قصاب : زان مه قصاب مردم گوشت سودا می کنند

شمارهٔ ۳۵ - قصاب : گوشت چشمم زان مه قصاب یک انگشت داد

شمارهٔ ۳۶ - قصاب : نگار دنبه فروشم خراب کرد مرا

شمارهٔ ۳۷ - قصاب : دلبر قصاب آمد جا به دکان کرد و رفت

شمارهٔ ۳۸ - قصاب : دلبر قصاب را خونریز عالم یافتم

شمارهٔ ۳۹ - مسگر : دلبر مسگر چو جای خود به دوکان می کند

شمارهٔ ۴۰ - مسگر : دلبر مسگر به کف کفگیر روی از من بتافت

شمارهٔ ۴۱ - جامه باف : از غم آن جامه باف امروز خواهم شد هلاک

شمارهٔ ۴۲ - جامه باف : جامه باف امرد که باشد رشک ماه و آفتاب

شمارهٔ ۴۳ - جامه باف : دلبر دستارباف من بود مه پیکری

شمارهٔ ۴۴ - جامه باف : کجاست آن پسر جامه باف خانه او

شمارهٔ ۴۵ - جامه باف : جامه باف امرد خط رخسار خود را شانه کرد

شمارهٔ ۴۶ - جامه باف : جامه باف امرد که باشد دلربای شوخ و شنگ

شمارهٔ ۴۷ - جامه باف : جامه باف امرد بود دیوانه او بی حساب

شمارهٔ ۴۸ - کله پز : آن بت سیرابه پز آید ز دیگش بوی مشک

شمارهٔ ۴۹ - کله پز : کله پز امرد پسر بسیار سودا کرد و رفت

شمارهٔ ۵۰ - کفش دوز : بعد از این در خدمت آن کفشدوزم چون درفش

شمارهٔ ۵۱ - کفش دوز : دست بر دامان شوخ کفشدوز امشب زدم

شمارهٔ ۵۲ - سلاخ : شوخ سلاخم به ظاهر دوست می گیرد مرا

شمارهٔ ۵۳ - شسته گر : شسته گر امرد که باشد زیر دستش بحر و بر

شمارهٔ ۵۴ - شسته گر : شسته گر امرد که رفتارش بود آب روان

شمارهٔ ۵۵ - شسته گر : با نگار شسته گر گفتم تویی دریای مشک

شمارهٔ ۵۶ - عینک ساز : شوخ عینک ساز مهمان من افگار شد

شمارهٔ ۵۷ - عینک ساز : شوخ عینک ساز جای او بود در دیده ها

شمارهٔ ۵۸ - طاقی دوز : شوخ طاقی دوز نرم از گفته قاضی نشد

شمارهٔ ۵۹ - طاقی دوز : شوخ طاقی دوز من باشد ز مخمل بسترش

شمارهٔ ۶۰ - طاقی دوز : شوخ طاقی دوز من دکان خود پوشاند و رفت

شمارهٔ ۶۱ - طاقی دوز : شوخ طاقی دوز را در بزم ساقی می‌کنند

شمارهٔ ۶۲ - بقال : شوخ بقال از دهان پسته اش گفتم سخن

شمارهٔ ۶۳ - بقال : مه بقال چون سرکا بود کارش ترشرویی

شمارهٔ ۶۴ - بقال : دلبر بقال را امشب به سامان ساختم

شمارهٔ ۶۵ - بقال : شوخ بقال او متاع خود مرا تکلیف ساخت

شمارهٔ ۶۶ - بقال : دلبر بقال دارد خلق خوب و روی نغز

شمارهٔ ۶۷ - بقال : دلبر بقال با من آشنایی می کند

شمارهٔ ۶۸ - بقال : دلبر بقال با من کرد سودا دلگشاد

شمارهٔ ۶۹ - بقال : تا دل به آن جهود پسر مات کرده‌ام

شمارهٔ ۷۰ - کمانگر : شوخ کمانگر من دل شد نشانه او

شمارهٔ ۷۱ - کمانگر : شوخ کمانگرم که دلم هست خسته اش

شمارهٔ ۷۲ - پیک : با آن نگار پیک مرا ذوق بندگیست

شمارهٔ ۷۳ - پیک : آن نگار پیک باشد دلربای شوخ و شنگ

شمارهٔ ۷۴ - شاطر : شوخ شاطر خانه ام را آمد و پرسید و رفت

شمارهٔ ۷۵ - گلیم فروش : مه گلیم فروشم پلاس پوش آمد

شمارهٔ ۷۶ - نمدمال : با نمدمال امردی دی من سخن گفتم به چشم

شمارهٔ ۷۷ - صراف : با مه صراف گفتم خویش را یارت کنم

شمارهٔ ۷۸ - حمامی : شوخ حمامی که دارد همچو آتش روی گرم

شمارهٔ ۷۹ - حمامی : شوخ حمامی که از جان هستم آتش کار او

شمارهٔ ۸۰ - حمامی : آب ریز امرد که او را هست روی همچو ماه

شمارهٔ ۸۱ - حمامی : شوخ حمامی که دارد آب آتشناک را

شمارهٔ ۸۲ - ترکش دوز : چون کمان آن شوخ ترک شد روز باشد گوشه گیر

شمارهٔ ۸۳ - ترکش دوز : دوش با آن شوخ ترکش دوز جنگ آمیختم

شمارهٔ ۸۴ - سقا : با مه سقا من لب تشنه دوش آویختم

شمارهٔ ۸۵ - سرابان : گفتمش با آن سرابان امردی شیرین لقا

شمارهٔ ۸۶ - کاسه گر : آن نگار کاسه گر کارش بود دایم به مشت

شمارهٔ ۸۷ - مخمل فروش : دلبر مخمل فروش من مرا بی تاب کرد

شمارهٔ ۸۸ - موزه دوز : موزه دوز امرد که امشب دیده شد مأوای او

شمارهٔ ۸۹ - موزه دوز : در نزاکت موزه دوز من ندارد کوتهی

شمارهٔ ۹۰ - سوزنگر : گفت با من ماه سوزنگر بگو ار گفتنی

شمارهٔ ۹۱ - رمال : با مه رمال گفتم نیستم بی علتی

شمارهٔ ۹۲ - نان فروش : نان فروش امرد نشسته با حریفان لب به لب

شمارهٔ ۹۳ - دیوارزن : دلبر دیوارزن خود را به عالم کار کرد

شمارهٔ ۹۴ - دیوارزن : دلبر دیوارزن را دست و پا از کار ماند

شمارهٔ ۹۵ - دیوارزن : دلبر دیوارزن دارد عجایب کارها

شمارهٔ ۹۶ - انگشتی : شوخ انگشتی که بازار از رخش افروخته

شمارهٔ ۹۷ - آشپز : آشپز امرد بود استاد در علم معاش

شمارهٔ ۹۸ - آشپز : آشپز امرد دلم باشد کباب هوش او

شمارهٔ ۹۹ - کبابی : باشد آن شوخ کبابی دلبر عالیجناب

شمارهٔ ۱۰۰ - کیسه دوز : کیسه دوز امرد که باشد کیسهٔ او پُر ز دُر

شمارهٔ ۱۰۱ - خیمه دوز : خیمه دوز امرد که دارد آسمان را سرنگون

شمارهٔ ۱۰۲ - فصاد : دلبر فصاد من هرگه که گردد در غضب

شمارهٔ ۱۰۳ - طنبوری : گفتمش با ماه طنبوری چرایی کوبکو

شمارهٔ ۱۰۴ - طنبوری : شوخ طنبوری شبی با من ترنم کرد و رفت

شمارهٔ ۱۰۵ - زهتاب : با مه زهتاب خود گفتم منم وصاف تو

شمارهٔ ۱۰۶ - صابون پز : دلبر صابون پز من کرد سودا را درست

شمارهٔ ۱۰۷ - صابون پز : شوخ صابون پز که می گویند باشد تند خو

شمارهٔ ۱۰۸ - صابون پز : بامه صابون پز امشب گفتگو انگیختم

شمارهٔ ۱۰۹ - صابون‌فروش : مه صابون‌فروشم دایما اشخار می‌جوید

شمارهٔ ۱۱۰ - صابون فروش : دلبر صابون فروشم دل بود حیران او

شمارهٔ ۱۱۱ - بهله دوز : بهله دوز امرد که باشد کیسه او پر ز مشک

شمارهٔ ۱۱۲ - اسپند سوز : دلبر اسپند سوزم آتشم را کرد تیز

شمارهٔ ۱۱۳ - دیگ ریز : گفتمش با دیگ ریز امرد بود حالت خلیل

شمارهٔ ۱۱۴ - کپانی : از غم آن شوخ کپانی فغان دارم چو سنج

شمارهٔ ۱۱۵ - کهنه دوز : کهنه دوز امرد که دارد دایما کارش برار

شمارهٔ ۱۱۶ - کهنه روز : کهنه دوز امرد که او را صاحب ده ساختم

شمارهٔ ۱۱۷ - شلغم فروش : دلبر شلغم فروش خویش را دیدم ز دور

شمارهٔ ۱۱۸ - نانکش : شوخ نانکش عاشقان خویش را خواند پدر

شمارهٔ ۱۱۹ - واعظ : دلبر واعظ گشاده صفحه افسونگری

شمارهٔ ۱۲۰ - جلودار : تا شد آن شوخ جلودار با من دلخسته یار

شمارهٔ ۱۲۱ - خراسبان : دلبر خراسبان دوکان خود نو ساخته

شمارهٔ ۱۲۲ - که فروش : که فروش امرد به کاهی کرد با ما ماجرا

شمارهٔ ۱۲۳ - فوطه باف : گفتمش با فوطه باف امرد دکان خود نما

شمارهٔ ۱۲۴ - ساربان : ساربان امرد غمش دارد شتر را ناتوان

شمارهٔ ۱۲۵ - گلخن تاب : شوخ گلخن تاب امشب بود در سوز و گداز

شمارهٔ ۱۲۶ - گلخن تاب : آن نگار گلخنی را خانه گرمک یافتند

شمارهٔ ۱۲۷ - غوزه چین : با نگار غوزه چین گفتم جفایت می کشم

شمارهٔ ۱۲۸ - کشتین گیر : شوخ کشتین گیر با من مشق پیچ و تاب کرد

شمارهٔ ۱۲۹ - سیمکش : سیمکش امرد که باشد شوخ سیمین پیکری

شمارهٔ ۱۳۰ - ملتقچی : چون فتیله شوخ ملتقچی ز حرفم سرنتافت

شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب : پوست جلاب امرد من دوش با من گشت دوست

شمارهٔ ۱۳۲ - کرنایی : شوخ کرنایی دهان خود پر از زر می کند

شمارهٔ ۱۳۳ - سورنایی : شوخ سرنایی مرا امشب به جستجوی شد

شمارهٔ ۱۳۴ - سورنایی : شوخ سرنایی که می خواهد ز عشاق انجمن

شمارهٔ ۱۳۵ - دوکتراش : نگار دوکتراش من گذشت از چرخ غوغایش

شمارهٔ ۱۳۶ - دوکتراش : با نگار دوکتراش خویش سودا ساختم

شمارهٔ ۱۳۷ - شربتگر : مه شربتگر من هر زمان در قهر می گردد

شمارهٔ ۱۳۸ - صراف : پس از عمری شد آن سیمآور صراف یار من

شمارهٔ ۱۳۹ - اسپند سوز : دلبر اسپندسوزم بود با من در ستیز

شمارهٔ ۱۴۰ - سوداگر : دید حیران شوخ سوداگر من درویش را

شمارهٔ ۱۴۱ - شمشیرگر : آن بت شمشیرگر ما را به خود همدم نکرد

شمارهٔ ۱۴۲ - شمشیرگر : دلبر شمشیرگر با من شبی شد میهمان

شمارهٔ ۱۴۳ - خارکش : با نگار خارکش گفتم تو را اغیار نیست

شمارهٔ ۱۴۴ - گدا : صبحدم امرد گدایی با رخ همچون قمر

شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی : پاده چی امرد ندارد کار با بود و نبود

شمارهٔ ۱۴۶ - پاده چی : پاده چی امرد که از رخ دشت را پر لاله کرد

شمارهٔ ۱۴۷ - پاده چی : آن نگار پاده چی را دوش میهمان ساختم

شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان : قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد

شمارهٔ ۱۴۹ - خشت پز : خشت پز امرد که باشد خشت او پیوسته سست

شمارهٔ ۱۵۰ - جیبه گر : جیبه گر امرد نکرد از بی پلی با من سخن

شمارهٔ ۱۵۱ - شربتگر : زهر خوردم آن بت شربتگرم تحسین نکرد

شمارهٔ ۱۵۲ - بریانگر : بعد عمری شوخ بریانگر دکان خود گشاد

شمارهٔ ۱۵۳ - شالی کار : گفتمش با شوخ شالی کار ای نازک نهال

شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز : نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس

شمارهٔ ۱۵۵ - نی نواز : نی نواز امرد مرا دیروز با خود یار کرد

شمارهٔ ۱۵۶ - نی نواز : نی نواز امرد که باشد آه و افغان مشربش

شمارهٔ ۱۵۷ - نی نواز : نی نواز امرد بود در نی نوازی اوستاد

شمارهٔ ۱۵۸ - تخمباز : دی به شوخ تخمبازی قصد یاری ساختم

شمارهٔ ۱۵۹ - کشتی بان : گفتمش با شوخ کشتی بان مراد من برآر

شمارهٔ ۱۶۰ - نداف : دلبر نداف آمد خانه ام را دید و رفت

شمارهٔ ۱۶۱ - نداف : دلبر نداف را امشب به سامان ساختم

شمارهٔ ۱۶۲ - کبوتر باز : با کبوتر باز شوخی صرف کردم دانه را

شمارهٔ ۱۶۳ - دیگ ریز : دی نگار دیگ ریزم باده نوشیدن گرفت

شمارهٔ ۱۶۴ - ماهی گیر : شوخ ماهیگیر امشب در کنار آب رفت

شمارهٔ ۱۶۵ - خراسبان : دلبر خراسبان گفتا که وقتم هست تنگ

شمارهٔ ۱۶۶ - معمار : شوخ معمارم به عالم طرح نو انداخته

شمارهٔ ۱۶۷ - کشتین گیر : شوخ کشتین گیر با من مشق کشتین یاد داد

شمارهٔ ۱۶۸ - بندباف : پنجه آن بندباف امرد به بازو تافتم

شمارهٔ ۱۶۹ - آسیابان : با نگار آسیابان گفتم ای عمر ابد

شمارهٔ ۱۷۰ - مسحی دوز : شوخ مسحی ز خود را دوش گفتم مدعا

شمارهٔ ۱۷۱ - بلبل باز : شوخ بلبل باز من با من رام شد در یک نفس

شمارهٔ ۱۷۲ - اشتکباز : شوخ اشتکباز من کارش بود دستک‌زنی

شمارهٔ ۱۷۳ - قلندر : دی قلندر امردی گفت آشنای من تویی

شمارهٔ ۱۷۴ - شاعر : شوخ شاعر مصرع برجسته‌ای باشد به عصر

شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی : دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت

شمارهٔ ۱۷۶ - دهقان : دوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتم

شمارهٔ ۱۷۷ - ماشکار : ماشکار امرد بود چون سرو سبز و خوش ادا

شمارهٔ ۱۷۸ - جواری کار : با جواری کار شوخی گفتمش حرفی بد زد

شمارهٔ ۱۷۹ - جوفروش : جوفروش امرد که باشد دلبر عالیجناب

شمارهٔ ۱۸۰ - ارزن کار : شوخ ارزن کار هر دم قد خود ته می کند

شمارهٔ ۱۸۱ - گندم کار : گفتمش با ماه گندم کار با من دار گوش

شمارهٔ ۱۸۲ - خواجه زاده : گفتمش با خواجه زاده از غمت هستم ملول

شمارهٔ ۱۸۳ - کمانگر : با آن بت کمانگر تیری به کف رسیدم

شمارهٔ ۱۸۴ - کمانگر : دوش از وصل کمانگر امردی کردم حضور

شمارهٔ ۱۸۵ - کاردگر : کاردگر امرد که چون او نیست در شهر اوستاد

شمارهٔ ۱۸۶ - کاردگر : آن کاردگر چو آتش هر دم پی ستیز است

شمارهٔ ۱۸۷ - کهله بر : کهله بر امرد که دست خویش می سازد علم

شمارهٔ ۱۸۸ - تسمه گر : گرچه با من آن نگار تسمه گر هم مکتب است

شمارهٔ ۱۸۹ - کلوته فروش : مه کلوته فروشم که هست زیب چمن

شمارهٔ ۱۹۰ - مسئله گو : گفتم به شوخ مسئله گو ای پری لقا

شمارهٔ ۱۹۱ - شیرپز : شیرپز امرد که آمد از دهانش بوی شیر

شمارهٔ ۱۹۲ - مؤذن : وقت خفتن ساختم شوخ مؤذن را دعا

شمارهٔ ۱۹۳ - ملاامام : با مه ملا امامم دوش کردم اقتدا

شمارهٔ ۱۹۴ - ملاامام : دلبر ملا امامم جای در محراب کرد

شمارهٔ ۱۹۵ - صوفی : دلبر صوفی به ذکر خود مرا دلریش کرد

شمارهٔ ۱۹۶ - پیکچی : پیکچی امرد که خوی شمع و خوی او یکیست

شمارهٔ ۱۹۷ - محتسب : دوش کردم با نگار محتسب از دور هشت

شمارهٔ ۱۹۸ - محتسب : آن نگار محتسب را دوش دیدم مست خواب

شمارهٔ ۱۹۹ - قصه خوان : آن نگار قصه خوان تا کرده چادر معرکه

شمارهٔ ۲۰۰ - تربز فروش : دلبر تربز فروشم رو به هر سو می کند

شمارهٔ ۲۰۱ - نقاره چی : شوخ نقاره چی را بردم شبی به خانه

شمارهٔ ۲۰۲ - ماهی پز : ماهی پز امردی را بردم به صبحگاهی

شمارهٔ ۲۰۳ - ماهی پز : دلبر ماهی پزم باشد به رخ چون آفتاب

شمارهٔ ۲۰۴ - ماهی گیر : شوخ ماهی گیر باشد دلربای شوخ و شنگ

شمارهٔ ۲۰۵ - شیخ زاده : آن شیخ زاده امرد با من نمی شود یار

شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراش : بت قالب تراش سیم غبغب

شمارهٔ ۲۰۷ - عینک ساز : شوخ عینک ساز را دایم بود در عین چشم

شمارهٔ ۲۰۸ - چلپک پز : گفتمش با ماه چلپک پز ز غم لب می گزم

شمارهٔ ۲۰۹ - باغبان : باغبان امرد به باغش خویش را انداختم

شمارهٔ ۲۱۰ - خشت ریز : خشت ریز امرد که زو خاک وجودم بیختم

شمارهٔ ۲۱۱ - نجار : دلبر نجار با من آیت الکرسی بخواند

شمارهٔ ۲۱۲ - آرد بیز : آرد بیز امرد به مژگان عاشقان را کارد زد

شمارهٔ ۲۱۳ - سوهانگر : دلبر سوهانگر من خویش را پابست کرد

شمارهٔ ۲۱۴ - نان پز : نان پز امرد که باشد نرم مانند خمیر

شمارهٔ ۲۱۵ - زواله تاب : شوخ زواله تاب مرا آب داد و رفت

شمارهٔ ۲۱۶ - ایلک باف : ماه ایلک باف با من کرد سودا بر گشاد

شمارهٔ ۲۱۷ - موی تاب : گفتمش با موی تاب امرد تویی عمر ابد

شمارهٔ ۲۱۸ - چرم گر : چرم گر امرد که او را هست دستی بر گشاد

شمارهٔ ۲۱۹ - چرم گر : آن نگار چه مگر را دوش کردم میهمان

شمارهٔ ۲۲۰ - چرم گر : با نگار چرمگر دیروز یاری ساختم

شمارهٔ ۲۲۱ - زین گر : خانه زین آن بت زینگر عمارت می کند

شمارهٔ ۲۲۲ - زین گر : دوش گفتم با نگار زینگر حرف درشت

شمارهٔ ۲۲۳ - مهر کن : آن نگار مهرکن دارد سری با اهل درد

شمارهٔ ۲۲۴ - رنگریز : کردمش با رنگریز امرد شبی گفت و شنود

شمارهٔ ۲۲۵ - رنگریز : رنگریز امرد دکان خویش را واکرد و رفت

شمارهٔ ۲۲۶ - گورکاو : حال خود با گورکاو امرد شبی گفتم ز درد

شمارهٔ ۲۲۷ - کبوترباز : آن کبوتر باز امرد دل بود قربان او

شمارهٔ ۲۲۸ - کبوترباز : با کبوتر باز شوخی صرف کردم دانه را

شمارهٔ ۲۲۹ - درودگر : شوخ درودگر نکند راست خانه را

شمارهٔ ۲۳۰ - یخ فروش : آن شوخ یخ فروش که از اهل درد شد

شمارهٔ ۲۳۱ - سیاهی فروش : گفتم شبی به شوخ سیاهی فروش خود

شمارهٔ ۲۳۲ - نجار : دلبر نجار امشب کار عالم کرد و رفت

شمارهٔ ۲۳۳ - نجار : دلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود

شمارهٔ ۲۳۴ - چیت گر : آن نگار چیت گر آمد شبی بر سر مرا

شمارهٔ ۲۳۵ - قوناق : دلبر قوناق دلالم بود در شهر طاق

شمارهٔ ۲۳۶ - صحاف : یا مه صحاف امشب قصد یاری ساختم

شمارهٔ ۲۳۷ - نوره ساز : نوره ساز امرد ز حالم مو به مو پرسید و رفت

شمارهٔ ۲۳۸ - نوره ساز : نوره ساز امرد که باشد مو به مویم آشنا

شمارهٔ ۲۳۹ - سیه کار : دوش آن بت سیه کار با بنده کرد تسلیم

شمارهٔ ۲۴۰ - خرکار : دلبر خر کار اسباب سفر تیار کرد

شمارهٔ ۲۴۱ - شمع ریز : شمع ریز امرد که جان بخشد تن افسرده را

شمارهٔ ۲۴۲ - شمع ریز : شمع ریز امرد که شبها بودم از وی بی قرار

شمارهٔ ۲۴۳ - شماع : دلبر شماع من سودای روغن می کند

شمارهٔ ۲۴۴ - شماع : زان مه شماع امشب خانه روشن ساختم

شمارهٔ ۲۴۵ - شماع : زان مه شماع روشن ساختم کاشانه را

شمارهٔ ۲۴۶ - زردک فروش : دلبر زردک فروشم چون مرا هر سوز دواند

شمارهٔ ۲۴۷ - زردک فروش : با مه زردک فروشم گفتگوها ساختم

شمارهٔ ۲۴۸ - کیمخت گر : دلبر کیمخت گر باشد جفا آئین او

شمارهٔ ۲۴۹ - کیمخت گر : دلبر کیمخت گر ماه فسونگر می شود

شمارهٔ ۲۵۰ - سنبوسه پز : دلبر سنبوسه پز ناگه مرا از دور دید

شمارهٔ ۲۵۱ - سنبوسه پز : دلبر سنبوسه پز کردم دکانش رفت و روب

شمارهٔ ۲۵۲ - قتمال پز : دلبر قتمال پز گفتم دلم از توست شاد

شمارهٔ ۲۵۳ - قبضه بند : قبضه بند امرد نیارد هیچ کس را در نظر

شمارهٔ ۲۵۴ - قبضه بند : قبضه بند امرد برای کشتنم خنجر کشید

شمارهٔ ۲۵۵ - نیزه دست : نیزه دست امرد به سوی من سری جنباد و رفت

شمارهٔ ۲۵۶ - سنگ زن : سنگ زن امرد ز دستم خورد چندین زخم ها

شمارهٔ ۲۵۷ - سنگ زن : سنگ زن امرد ز جنگ سنگ دایم دم زند

شمارهٔ ۲۵۸ - شب باز : دلبر شب باز با من دوش صورتها نمود

شمارهٔ ۲۵۹ - مارباز : گفتمش با مارباز امرد که با من یار شو

شمارهٔ ۲۶۰ - کاغذ گر : بدن آن نگار کاغذ گر

شمارهٔ ۲۶۱ - حکاک : دلبر حکاک من با چرخ دارد جنگ را

شمارهٔ ۲۶۲ - گلخن تاب : شوخ گلخن تاب من دارد جمال آتشین

شمارهٔ ۲۶۳ - کاسه باز : کاسه باز امرد چنین کرده به شهر آئین خود

شمارهٔ ۲۶۴ - تسمه باز : تسمه باز امرد که پشت تسمه را رو می کند

شمارهٔ ۲۶۵ - مشکباز : با مشکباز امردی شب تا سحر گفتم خواص

شمارهٔ ۲۶۶ - جغرات فروش : جغراتفروش آنکه بود داغ خریدار

شمارهٔ ۲۶۷ - رنگین فروش : دلبر رنگین فروشم شهر آئین می کند

شمارهٔ ۲۶۸ - قماری : آن قماری امرد من باخت نقشی بر مراد

شمارهٔ ۲۶۹ - ریش آرا : شوخ ریش آرا فروشم باشد از دی دل به درد

شمارهٔ ۲۷۰ - کرباس جلاب : دلبر کرباس جلابم به هر کس می تند

شمارهٔ ۲۷۱ - کوکناری : گفتمش با شوخ کوکناری رخم از توست زرد

شمارهٔ ۲۷۲ - کاردگر : کاردگر امرد شبی بر آتش من آب زد

شمارهٔ ۲۷۳ - قفل گر : قفل گر امرد مرا کرد از در خود ناامید

شمارهٔ ۲۷۴ - قفل گر : قفل گر امرد میان ما و او سودا نشد

شمارهٔ ۲۷۵ - قفل گر : با نگار قفل گر دیروز سودا ساختم

شمارهٔ ۲۷۶ - قفل گر : با نگار قفل گر گفتم دکان خود نمای

شمارهٔ ۲۷۷ - خس کش : شوخ خس کش را سخن چندان که گفتم کس نشد

شمارهٔ ۲۷۸ - مشکاب : مشکاب امرد من لب تشنه را بی تاب کرد

شمارهٔ ۲۷۹ - مرده شوی : مرده شوی امرد که یاد از آب حیوان می دهد

شمارهٔ ۲۸۰ - مرده شوی : مرده شوی امرد که جان بخشد تن افسرده را

شمارهٔ ۲۸۱ - مصور : یک دم آن شوخ مصور چهره با من وا نکرد

شمارهٔ ۲۸۲ - شاطر : دلبر شاطر دمی بر مدعای من نشد

شمارهٔ ۲۸۳ - حافظ : دلبر حافظ من غمدیده را دلشاد کرد

شمارهٔ ۲۸۴ - حافظ : از نوای آن مه حافظ سخن سر ساختم

شمارهٔ ۲۸۵ - لچک دوز : تا لچک دوزی شده زنجیر مو را دلپسند

شمارهٔ ۲۸۶ - روغنگر : دلبر روغنگر امشب گشت با من همنشین

شمارهٔ ۲۸۷ - روغنگر : دلبر روغن فروشم می کشد روغن ز آب

شمارهٔ ۲۸۸ - جگر کباب پز : شوخ جگر کباب پزم هست آفتاب

شمارهٔ ۲۸۹ - حلیم ساز : شوخ حلیم ساز که پیوند اوست سست

شمارهٔ ۲۹۰ - خمیرگیر : شوخ خمیرگیر که نرم است چون پنیر

شمارهٔ ۲۹۱ - آهنگر : با مه آهنگر از سندان و دم گفتم سخن

شمارهٔ ۲۹۲ - آهنگر : راه آهنگر سپر کردم به مژگان رفت و روب

شمارهٔ ۲۹۳ - آهنگر : رفتم امشب بر دکان شوخ آهنگر ز غم

شمارهٔ ۲۹۴ - کرنایی : شوخ کرنایی که باشد تیز چشم و جنگجو

شمارهٔ ۲۹۵ - کرنایی : شوخ کرنایی مرا با خویش آخر یار شد

شمارهٔ ۲۹۶ - بریانگر : گفتمش با شوخ بریانگر بکن درمان من

شمارهٔ ۲۹۷ - دوکتراش : با زنان دارد ز چرمک دوکتراش من سخن

شمارهٔ ۲۹۸ - دوکتراش : دوکتراش امرد سر خود گاه بالا می کند

شمارهٔ ۲۹۹ - دارباز : دارباز امرد که باشد مشق او مرغوب من

شمارهٔ ۳۰۰ - دارباز : دارباز امرد چو مه جایش بود بر آسمان

شمارهٔ ۳۰۱ - هیزم فروش : با مه هیزم فروش از سوز دل گفتم سخن

شمارهٔ ۳۰۲ - کاتب : دلبر کاتب که می داند سراسر حال من

شمارهٔ ۳۰۳ - کاتب : دلبر کاتب خط او کرده چشمم را سیاه

شمارهٔ ۳۰۴ - کاتب : شوخ کاتب کرد امشب بر کف دستم رقم

شمارهٔ ۳۰۵ - کاتب : دلبر کاتب شبی گردید با من همنشین

شمارهٔ ۳۰۶ - دروازه بان : از پی آن دلبر دروازه بان ای دوستان

شمارهٔ ۳۰۷ - شوخ ملتانی : شوخ ملتانی گرو از غنچه های گل گرفت

شمارهٔ ۳۰۸ - مارباز : مارباز امرد مرا گردید بی افسون دچار

شمارهٔ ۳۰۹ - مارباز : مارباز امرد که از سر تا به پا زهر آب خشم

شمارهٔ ۳۱۰ - گلکار : با مه گلکار خود گفتم تو را یاری کنم

شمارهٔ ۳۱۱ - کچکول پز : با مه کچکول پز گفتم که حمالی کنم

شمارهٔ ۳۱۲ - بزاز : شوخ بزاز از میان عاشقان یار من است

شمارهٔ ۳۱۳ - خارکش : خارکش امرد که گل دارد جمالش را هوس

شمارهٔ ۳۱۴ - طبیب : تا ز من شوخ طبیب احوال پرسیدن گرفت

شمارهٔ ۳۱۵ - طبیب : زان طبیب امرد به درد خویشتن جستم دوا

شمارهٔ ۳۱۶ - چوپان : دوش در صحرا به چوپان امردی آویختم

شمارهٔ ۳۱۷ - شمشیرگر : دلبر شمشیرگر تیغ جفا بر سر براند

شمارهٔ ۳۱۸ - شمشیرگر : آن بت شمشیرگر ما را به خود همدم نکرد

شمارهٔ ۳۱۹ - اوتی کش : دمی نگار اوتی کش را برده میهمان ساختم

شمارهٔ ۳۲۰ - اوتی کش : شوخ اوتی کش که او را بود خوی آتشی

شمارهٔ ۳۲۱ - تیمبان : شوخ تیمی با خریداران محمل هست یار

شمارهٔ ۳۲۲ - دیگ ریز : دیگریز امرد که باشد روی او مانند ماه

شمارهٔ ۳۲۳ - فیل بان : آن نگار فیل بان سبز است و شیرین چون نبات

شمارهٔ ۳۲۴ - فوطه دار : فوطه دار امرد به پیشم فوطه ای را ماند و رفت

شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچی : چون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت

شمارهٔ ۳۲۶ - سرمه کش : آن نگار سرمه کش را چشم دایم سرمه ساست

شمارهٔ ۳۲۷ - گلفروش : گلفروش امرد به دستم دوش گل داد و گرفت

شمارهٔ ۳۲۸ - میرشکار : شوخ میرشکار دارد چوبی و شهباز را

شمارهٔ ۳۲۹ - حمال : دلبر حمال عالم را غمش بی تاب کرد

شمارهٔ ۳۳۰ - غلافدوز : شوخ غلافدوز به ما این همه ملاف

شمارهٔ ۳۳۱ - تیرگر : تیرگر امرد مرا یاد وصالش پیر کرد

شمارهٔ ۳۳۲ - تیرگر : آن تیرگر که سینه فگارم ز تیر او

شمارهٔ ۳۳۳ - کاسه گر : نگار کاسه گرم قرص مه بود نانش

شمارهٔ ۳۳۴ - کنب تاب : کنب تاب شوخ مه پر فسنم

شمارهٔ ۳۳۵ - بادبرک ساز : نگار بادبرک ساز را من مسکین

شمارهٔ ۳۳۶ - یورمه دوز : نگار یورمه دوزم شود سراپا خشم

شمارهٔ ۳۳۷ - خمیرگیر : شوخ خمیرگیر به پل هشت می زند

شمارهٔ ۳۳۸ - ریخته گر : نگار ریخته گر جانم آب کرد و گریخت

شمارهٔ ۳۳۹ - لته فروش : ز ماه لته فروشم کسی نیاساید

شمارهٔ ۳۴۰ - نمک فروش : ماه نمکفروش که آشوب دهر شد

شمارهٔ ۳۴۱ - جامه فروش : نگار جامه فروشم خوش است بالایش

شمارهٔ ۳۴۲ - خواص گوی : شوخ خواص گوی ز درد من آب شد

شمارهٔ ۳۴۳ - شیشه گر : نگار شیشه گرم غایب است در نظرم

شمارهٔ ۳۴۴ - پتک فروش : ماه پتک فروش به پل کرده ماجرا

شمارهٔ ۳۴۵ - ارباب زاده : ارباب زاده رفت و دلم را فگار کرد

شمارهٔ ۳۴۶ - مشک ساز : ای دوستان ز شوخ مشک ساز الحذر

شمارهٔ ۳۴۷ - غربال باف : دلبر غربال باف امشب مرا خوشحال کرد

شمارهٔ ۳۴۸ - سه تاری : شوخ سه تاری مرا هر روز می گردد دچار

شمارهٔ ۳۴۹ - سه تاری : شوخ سه تاری که می گوید به عشاقان نوا

شمارهٔ ۳۵۰ - بربند باف : دلبر بربندبافم را رگ جهانهاست تار

شمارهٔ ۳۵۱ - طراح : دلبر طراح من دارد عجب آی و روی

شمارهٔ ۳۵۲ - نقاش : دلبر نقاش من دارد رخ چون آفتاب

شمارهٔ ۳۵۳ - جلودار : با جلودار امردی گفتم مرا شو میهمان

شمارهٔ ۳۵۴ - صابونفروش : دلبر صابون فروش از من دل غمناک برد

شمارهٔ ۳۵۵ - میخچه گر : نگار میخچه گر ساخته ز آهن ما

شمارهٔ ۳۵۶ - کلندگر : شوخ کلندگر که به جان شعله می زند

شمارهٔ ۳۵۷ - می فروش : می فروش امرد ز مستی با من امشب یار شد

شمارهٔ ۳۵۸ - توقوم دوز : شوخ توقوم دوز من هرگز مرا یاور نشد

شمارهٔ ۳۵۹ - علاف : دلبر علاف سودایش مرا دلخسته کرد

شمارهٔ ۳۶۰ - علاف : دلبر علاف را بردم به سوی خانه دوش

شمارهٔ ۳۶۱ - کلابه کار : کلابه کار پسر دوش بر سر خم شد

شمارهٔ ۳۶۲ - مکتب دار : شوخ مکتب دار پیش آمد مرا وقت سحر

شمارهٔ ۳۶۳ - خورده فروش : دلبر خورده فروشم عاشقان را پیر کرد

شمارهٔ ۳۶۴ - میرشکار : شوخ میرشکار خون خلق بی اندازه ریخت

شمارهٔ ۳۶۵ - میرشکار : شوخ میرشکار دارد طبل بار خوشنوا

شمارهٔ ۳۶۶ - کشتی بان : شوخ کشتی بان به خشکی کشتی خود راند و رفت

شمارهٔ ۳۶۷ - سرکا فروش : دلبر سرکافروشم لطف بی اندازه داشت

شمارهٔ ۳۶۸ - دلال پیاز : شوخ دلال پیازم داشت قصد ترکتاز

شمارهٔ ۳۶۹ - چلپک فروش : دلبر چلپک فروش از عاشقان در رهن شد

شمارهٔ ۳۷۰ - تحویل گر : دلبر تحویل گر با کهنه قال و قیل کرد

شمارهٔ ۳۷۱ - زرشوی : دلبر زرشوی از من کرد جست‌و‌جوی زر

شمارهٔ ۳۷۲ - جنگ مشتی : جنگ مشتی امرد من بود شوخ فتنه گر