قصاید
سوزنی سمرقندی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - در توحید : ای خداوندی که از لطف تو جاه آوردهام
شمارهٔ ۲ - در مدح علاء الدین محمد بن سلیمان : آورد گرد فتح و ظفر پیش چشم ما
شمارهٔ ۳ - در مدح شه مظفر تمغاج خان : شه مظفر تمغاج خان کامروا
شمارهٔ ۴ - در مدح طغان تکین : بسی عطای خدایست بی خلاف و خطا
شمارهٔ ۵ - در مدح سلطان رکن الدین : خدایگان جهانرا خدای داد عطا
شمارهٔ ۶ - در مدح قلج تمغاج خان : بسعد اختر میمون مظفر گشت بر اعدا
شمارهٔ ۷ - خدایا مرا دریاب : ای نکودارنده تا اندر جهان داری مرا
شمارهٔ ۸ - در مدح سلطان سنجر : عزیز دین و دنیا کرد و جاه افزود صاحب را
شمارهٔ ۹ - در مدح نصیرالدین : عاشقی شد رسم و راه و سیرت و آئین مرا
شمارهٔ ۱۰ - در حسب حال خود گوید : چو شست گشت کمان قامت چو تیر مرا
شمارهٔ ۱۱ - در موعظه و نصیحت : در این جهان که سرای غمست و تاسه و تاب
شمارهٔ ۱۲ - در مدح سلطان مسعود بن الحسین : برآمد ز برج حمل آفتاب
شمارهٔ ۱۳ - در مدح سلطان مسعود ثانی : ای بتاج و تخت شاهی وارث افراسیاب
شمارهٔ ۱۴ - در مدح علی بن الحسین ذوالفقار : ای به پیروزی گرفته ملکت افراسیاب
شمارهٔ ۱۵ - در مدح شمس الملک : سوی ختا بسفر شد بعزم و رأی صواب
شمارهٔ ۱۶ - در مدح وزیر نظام الدین : شد برج حمل موکب سلطان کواکب
شمارهٔ ۱۷ - در مدح نصیرالدین : ای رخ خوبت بمثل آفتاب
شمارهٔ ۱۸ - در مدح تمغاج خان : بخت بیدار شهنشه خسرو مالکرقاب
شمارهٔ ۱۹ - شاعر دروغگوست؟ : ز روزگار به جان آمدم ز غم بشتاب
شمارهٔ ۲۰ - در مدح ملک مسعود : ماه رجب فرخ فرخنده چه ماه است
شمارهٔ ۲۱ - در مدح قدر طغان خان : بخت یار قدر طغان خانست
شمارهٔ ۲۲ - در مدح شمس الدین : در دل هر که مهر ایمانست
شمارهٔ ۲۳ - در مدح وزیر شمس الملک : ای صاحبی که خطبه دولت بنام تست
شمارهٔ ۲۴ - در مدح شمس الملک : هر کجا شاه جهانرا سفر است
شمارهٔ ۲۵ - در مدح شمس الملک : تا مرا بر رخ خوبت نظر است
شمارهٔ ۲۶ - در مدح وزیر صدرالدین : صدری که بر صدور زمانه مقدم است
شمارهٔ ۲۷ - در مدح وزیر : ای روز عید خلق وز خلق را نجات
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سعدالملک وزیر : رسیده ماه محرم به سال پانصد و شصت
شمارهٔ ۲۹ - در مدح محمدبن ابی بکر : دل مرا دل معشوق من موافق نیست
شمارهٔ ۳۰ - در مدح تاج الدین محمودبن عبدالکریم : تاج دین محمودبن عبدالکریم است آنکه هست
شمارهٔ ۳۱ - در مدح تاج الدین : ای یافته تاج نسب از صاحب معراج
شمارهٔ ۳۲ - در مدح تاج الدین : ای فلک سوخته داده بر کف تاج
شمارهٔ ۳۳ - در مدح رکن الدین تمغاج خان : اعلی خدایگان جهان از سفر رسید
شمارهٔ ۳۴ - در مدح سلطان محمود تمغاج خان : عید شاه خسروان مسعود میمون فال باد
شمارهٔ ۳۵ - فی مدح السلطان : خدایگانا فضل خدای یار تو باد
شمارهٔ ۳۶ - در مدح رکن الدین عقاج خان : ای جهانداری که در عهد تو گرگ و گوسفند
شمارهٔ ۳۷ - در مدح قدر طغان خان : پادشاه جهان ز راه رسید
شمارهٔ ۳۸ - در مدح شمس الدین : صدر جهان بحضرت شاه جهان رسید
شمارهٔ ۳۹ - در مدیحه میر عمید سعدالدین : عید شد ایام ما ناآمده ایام عید
شمارهٔ ۴۰ - در مدح ملک الدهاقین : صدر جهان ز مجلس جهان رسید
شمارهٔ ۴۱ - در مدح اطهرالدین بن اشرف الدین : روی من زرین ز عشق یار سیمین بر سزد
شمارهٔ ۴۲ - در مدح دهقان سعدالدین : ای رخ و زلفت چنانک ماه به مشکین کمند
شمارهٔ ۴۳ - در مدح دهقان میرعمید : دهقان میر عمید صدر همایون که بخت
شمارهٔ ۴۴ - در مدح اسفهسالار : پری دیدار حوری یاسمن خد
شمارهٔ ۴۵ - در مدح صاحب ملک الدهاقین : صاحب عادل بنیکی از سفر آمد
شمارهٔ ۴۶ - در مدح سعدالملک مسعود : وزیر شاه سعد الملک مسعود
شمارهٔ ۴۷ - در مدح صاحب عزالدهاقین : ترک من مهر و وفا سیرت و آیین نکند
شمارهٔ ۴۸ - در مدح ثقة الدین : ای سرو سرمایه کرام سمرقند
شمارهٔ ۴۹ - در مدح مؤید : ای عامل خراج کفایت نمای راد
شمارهٔ ۵۰ - در توبه و انابه : در هر گناه سخره دیوم بخیر خیر
شمارهٔ ۵۱ - در مدح قدر خان : سلطان شرق شاه قدرخان ملکدار
شمارهٔ ۵۲ - در مدح ملک محمد بن سلیمان : ای زپشت ارسلان خان ارسلان خان دگر
شمارهٔ ۵۳ - در مدح سلطان مسعود بن حسن : ای شهنشاه فریدون فر دارا دار و گیر
شمارهٔ ۵۴ - در مدح رکن الدین : هم ز آفریدگان و هم از آفریدگار
شمارهٔ ۵۵ - در مدح علی بن حسین بن ذوالفقار : ای شهریار شرق و شه آل ذوالفقار
شمارهٔ ۵۶ - در مدح افتخار الدین رضا ابن شمس الدین عمر : داستان عشق فرهاد آمد و شیرین بسر
شمارهٔ ۵۷ - در مدح فخر الدین احمد : ای بت گلرنگ روی، آن بادهٔ گلگون بیار
شمارهٔ ۵۸ - در مدح تاج الامرا حسن : نوشد بجهان جهان دیگر
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوالعلا عمربن محمد بن علا : سخن سرای نگوید ثنا سزای سزا بر
شمارهٔ ۶۰ - در سپاس از ایزد و مدح سنجر : هست بر پرورده شکر نعمت پروردگار
شمارهٔ ۶۱ - در مدح صاحب الصدر عمر : کار دین صدر دنیا صاحب عادل عمر
شمارهٔ ۶۲ - در مدح صاحب عادل ضیاء الدین : بکام دل رسید از بخت شاه کامران سنجر
شمارهٔ ۶۳ - در مدح صاحب عادل عمر : عشق سیمین لعبت من کیمیا دارد مگر
شمارهٔ ۶۴ - در مدح سعدالملک : ای ز سعدالملک فخر دین جهانرا یادگار
شمارهٔ ۶۵ - در مدح بهاء الدین بن سعدالدوله : آمد چنانکه کرد ستاره شمر شمار
شمارهٔ ۶۶ - در مدح صدر الوزراء : سرو سیمین طرف ماه منیر
شمارهٔ ۶۷ - در مدح نظام الدین محمد بن علی : خورشید ببرج حمل آمد چو رخ یار
شمارهٔ ۶۸ - در مدح ملک الدهاقین : آراسته بعید برون آمد آن نگار
شمارهٔ ۶۹ - در مدح دهقان علی بن احمد : هلال روزه نمود از سپهر دایره وار
شمارهٔ ۷۰ - در مدح دهقان اجل احمد سمسار : شاید بسرو دیده شدن پیشرو کار
شمارهٔ ۷۱ - در مدح دهقان اجل احمد : آب روشن گشت و تاری شد هوا از ماه تیر
شمارهٔ ۷۲ - در مدح سعدالدین عمر : سیمبر یارم شد از من سیم بر
شمارهٔ ۷۳ - در مدح نظام الدین : در ضمیرم بدی هوای امیر
شمارهٔ ۷۴ - فی مدح اشرف الدین : ای جهان شرف بتو معمور
شمارهٔ ۷۵ - در مدح میرعمید سعدالدین : هلال روزه نمود از سپهر پر اختر
شمارهٔ ۷۶ - در مدح علی بن حسین بن ذوالفقار : ای نامی از تو نام خداوند ذوالفقار
شمارهٔ ۷۷ - در مدح فخرالدین : ناداده مژدگانی نادید مژده ور
شمارهٔ ۷۸ - در مدح علی بن ذوالفقار : آیین ابن علی است سخاوت چنانکه بود
شمارهٔ ۷۹ - در مدح تاج الدین محمود : گسترد نام نیک چو محمود تاجدار
شمارهٔ ۸۰ - در مدح وجیه الدین : ای بنده مکارم تو اهل روزگار
شمارهٔ ۸۱ - در مدح نظام الدین : باز دیگر ره جوان خاطر شد این مداح پیر
شمارهٔ ۸۲ - در مدح ابراهیم رکن الدین حبیب : ز گرد راه چو عنقا باشیانه باز
شمارهٔ ۸۳ - در مدح سعدالدوله : سعد دولت را بسعدالدوله بازآمد نیاز
شمارهٔ ۸۴ - در مدح وجیه الدین : این منم یارب بصدر مهتر کهتر نواز
شمارهٔ ۸۵ - در مدح وزیری گوید : وزارتست باهل وزارت آمده باز
شمارهٔ ۸۶ - در مدح سعدالملک مسعود بن اسعد : ای بنظم آراستن با سعد اکبر هم نفس
شمارهٔ ۸۷ - در مدح وزیر شاه : وزیر شاه بدیدار پهلوان برغوش
شمارهٔ ۸۸ - در مدح امیر اتابک برغوش : اندر آورد سپهر از ره تشریف بگوش
شمارهٔ ۸۹ - در مدح دهقان علی بن احمد : آن خط تیره گرد بناگوش روشنش
شمارهٔ ۹۰ - در مدح علی بن احمد : منم منم زده در دل ز عشق یار آتش
شمارهٔ ۹۱ - در مدح فخرالدین علی بن احمد : ایدل ز عشق یار چو از دانه نار باش
شمارهٔ ۹۲ - در مدح امیر اتابک برغوش : ببر ای باد صبا مژده بتلقین سروش
شمارهٔ ۹۳ - در مدح شرف الدین محمد : آفتاب شرف و حشمت و سلطان شرف
شمارهٔ ۹۴ - در مدح مؤید الدین : مؤیدین جمال ای ستودهٔ آفاق
شمارهٔ ۹۵ - خطاب به خود : تا کی ز گردش فلک آبگینه رنگ
شمارهٔ ۹۶ - در مدح فخرالدین علی بن احمد : مفکن به غمزه بر دل مجروح من نمک
شمارهٔ ۹۷ - در مدح نظام الدین : ای پایگاه قدر تو بر چرخ نیمرنگ
شمارهٔ ۹۸ - در مدح تمغاج خان : ز آمدن سال نو بفرخی فال
شمارهٔ ۹۹ - در مدح افتخارالدین : آمد به صدر خویش چو خورشید در حمل
شمارهٔ ۱۰۰ - در مدح صفی الدین : هلال روزه میمون لقای فرخ فال
شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح وزیر : همه سلامت آن باد کو به جان و به دل
شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح جمال الدین عمر : داد صدر دین و دنیا صاحب فرخنده فال
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح علی بن احمد : از من بآزمون چو طلب کرد یار دل
شمارهٔ ۱۰۴ - در مدح جمال الدین محمود : نگار من همه حسن و ملاحت است و جمال
شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح مؤیدالدین : ز قد چون الف سیم آن لطیف غزال
شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح قدر ارسلان : سوی جبال سپهدار شرق شد به جدال
شمارهٔ ۱۰۷ - چیم کیم : ز هر بدی که تو دانی هزار چندانم
شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح شاه توران : نهاد ملکت توران شد آباد و خوش و خرم
شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح شمس الدین : محترم شاه شریعت آمد از بیت الحرم
شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح حسام الدین : شاه برهان نسب آنست امام بن امام
شمارهٔ ۱۱۱ - در مدح حسام الدین : ای حسام دگر از گوهر والای حسام
شمارهٔ ۱۱۲ - در مدح وزیر : صاحب عادل وزیر شاه معظم
شمارهٔ ۱۱۳ - در مدح سعدالملک : ز گردون سعد اکبر داد پیغام
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح نظام الدین محمد : بر خود از طبع خود سلام کنم
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح علی بن احمد : میر خوبان کشید نامعلوم
شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح محمودبن عبدالکریم : مهتر آن بهتر که باشد فاضل و راد و کریم
شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح نظام الدین : جاودان ماند کریم از مدح شاعر زنده نام
شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح نجم الدین : دلبند من که بنده رویش مه تمام
شمارهٔ ۱۱۹ - در مدح سعدالدین : زر طلب کرد ز من آن صنم سیم اندام
شمارهٔ ۱۲۰ - چه کردم؟ : بسر هر سخنی را که ابتدا کردم
شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح مؤید الدین : جز آینه که کند گلرخا ترا معلوم
شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح افتخار الدین علی بن احمد : بشاعری پدر خویش را نه فرزندم
شمارهٔ ۱۲۳ - امام کیست : ایا گرفته تو اندر سرای جهل مقام
شمارهٔ ۱۲۴ - در رثاء طبیب استاد کوسوی : ز مرگ چاره نباشد صحیح را و سقیم
شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح نظام الدین محمد بن علی : خدایگان جهان پادشاه ملک آرام
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح نظام الدین : آمد از بستان دولت اهل حکمت را نسیم
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح وزیر : صاحب عالم عادل ملک اهل قلم
شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح محمد بن علی : مقدم آمد سال عرب ز سال عجم
شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح سیدالاجل رضا : ماه صیام کرد بنیک اختری سلام
شمارهٔ ۱۳۰ - در مدح سلطان سنجر : آمد بملک توران سنجر خدایگان
شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح تمغاج خان : ملک مانند گوی بود بمیدان
شمارهٔ ۱۳۲ - در مدح مسعود بن حسن : به تخت ملک فریدون جلوس شاه جهان
شمارهٔ ۱۳۳ - در مدح سلطان : مه مشرف و میمون و محترم رمضان
شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح شاه مسعود : عید فرخ بسرای ملک مشرق و چین
شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح تمغاج خان : خورشید تابدار بتدویر آسمان
شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح تمغاج خان : بشهریار جهان داد کردگار جهان
شمارهٔ ۱۳۷ - در مدح ملک تمغاج خان : مرا خدای بمدح خدایگان گفتن
شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح مسعود بن حسن : مبارک است پگه روی پادشا دیدن
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح ملک نصرة الدین علی بن هارون : ز عشق نگاری شدم مست و مجنون
شمارهٔ ۱۴۰ - در مدح برهان الدین : دارم هوای آنکه پر از در کنم جهان
شمارهٔ ۱۴۱ - در مدح عثمان اغل : ای عارض و قد تو از سرو وز مه نشان
شمارهٔ ۱۴۲ - در مدح نصرة الدین حسن : ایا گرفته سر زلف تو هزار شکن
شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح شجاع الدین : علی است روز مصاف و نبرد و کوشش و کین
شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح گوید : ای بر تو ناروا بدکاران
شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح حمیدالدین : به دست خاطر من داده شد عنان سخن
شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح تاج الدین محمود : آب گل برد آنکه دارد آتش عنبر دخان
شمارهٔ ۱۴۷ - در مدح فضل بن عمران : حکیم و کریم آمدند از دو عمران
شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح علی بن احمد : ای از کمال قدر تو تیری در آسمان
شمارهٔ ۱۴۹ - در مدح احمد بن علی : شکسته زلفا عهد و وفای من مشکن
شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح نصیرالدین احمد : ماه معظم آمد با فر و آفرین
شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح شرف الدوله احمد : ای قد تو سیمین صنوبر من
شمارهٔ ۱۵۲ - در مدح نصیرالدین احمد : خورشید نوربخش چو رای نصیرالدین
شمارهٔ ۱۵۳ - در مدح امین الدین محمد : ای دو لب تو بستد ای دو رخ تو نسرین
شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح افتخار الدین عمر : آمد خجسته موسم قربان به مهرگان
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد : هوای آل نبی را دل منست وطن
شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح ناصرالدین محمد بن احمد : هست قد یار من سرو خرامان در چمن
شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح وزیر صدرالدین : ز اقبال بر کمال شهنشاه شرق و چین
شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح حسام الدین : سران ملک سمرقند را چو تن را جان
شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح فخرالدین احمد : سپاس از خداوند بیمثل و بیچون
شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح عین الدهاقین احمد بن علی : ایا فراق تو دردی که وصل تو درمان
شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح سعدالدین : همه سلامت سلطان ملک مشرق و چین
شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح سعدالدین : سعد دین مدح خواجه مستو
شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح وزیر نصیرالدین : ای بزرگی که بی نظیری تو
شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح وزیر صدرالدین : ای صدر دین و دنیا دنیا آفرین تو
شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح وزیر صدرالدین : ای صدر دین و دنیا بادا بقای تو
شمارهٔ ۱۶۶ - در مدح دهقان اجل احمد سمسار : ای رنگ رخت گونه گلنار شکسته
شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح نصیرالدین علی بن احمد : ای دو لب تو قافله قند شکسته
شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح طغان خان سلطان : شه انجم به پیروزی شهنشاه
شمارهٔ ۱۶۹ - در توبه از گناهان : چون در هوای دل تن من گشت پادشاه
شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح میرعمید : میر عمید عمده ملک آفتاب جاه
شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح شاه مسعود حسن : ای سپاه آرای سلطان جهان آرام شاه
شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح سلطان اتسز : آنکه روی چرخ را زینت بانجم داد و ماه
شمارهٔ ۱۷۳ - در مدح سعدالملک : بر امیران سخن مدح وزیر پادشاه
شمارهٔ ۱۷۴ - در مدح محمد بن یوسف : سری که خلق جهانرا ویست پشت و پناه
شمارهٔ ۱۷۵ - و قال یمدح الوزیر : ای گاه وزارت به تو همچون فلک از ماه
شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح تمغاج خان مسعود بن حسن : ماه رجب که هست همایونترین همای
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح تمغاج خان : ای جهانداری که داری بر جهانداران سری
شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح صدر جهان : صدر جهان رسید به شادی و خرمی
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح رضا بن عمر بن محمد الحسنی : دلم به عشق بتی را همیکند شمنی
شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح محمد بن محمد الهروی : ایا ستوده بتو خانواده نبوی
شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح وزیر : ای صاحبی که بروز را صدر و سر توئی
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح وزیر صدر جهان : ای صاحبی که صاحب صاحبقران توئی
شمارهٔ ۱۸۳ - در مدح وزیر : ماه رجب فرخ و نوروز جلالی
شمارهٔ ۱۸۴ - در مدح سعدالملک : هم بجمال و کمال و هم بجوابی
شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح علی بن احمد : چو تیر غمزه بناز و کرشمه اندازی
شمارهٔ ۱۸۶ - در مدح عمید احمد : من ندارم باور ار گوئی که به زانسان پری
شمارهٔ ۱۸۷ - در مدح وزیر گوید : ای بر سریرِ دولت و اقبال مُتَّکی
شمارهٔ ۱۸۸ - در مدح دهقان اجل عمیدالدین : سرو سیمین من ای من ز غمت زرین پی
شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح سری بن السری : ای سرافرازی که هستی تو سری بن السری
شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح اطهر بن اشرف بن بوعلی : ای که در ملک سیادت خسرو دریا دلی
شمارهٔ ۱۹۱ - در مدح دهقان غازی : سپهر برین را همه بر سرفرازی
شمارهٔ ۱۹۲ - در وصف معشوق : بما یکی پسر اگر ره وفا سپری
شمارهٔ ۱۹۳ - غزل به صفات تو گویم : بر من آمد دوش آن در چشم بینائی
شمارهٔ ۱۹۴ - وزیر خجسته پی : ای پایگاه قدر تو بر خط استوی
شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح نصیرالدین علی : بفر صاحب دولت نصیرالدین خدای
شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح نصیرالدین علی : نصیر دین که چشم پادشائی
شمارهٔ ۱۹۷ - در مدح جلال الدین علی : جلال دین نبی پادشاه شرق علی
