غزلیات
ادیب الممالک
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
شمارهٔ ۱ - هنگام جنگ عمومی در اتحاد اسلام فرماید : علی نمود مصفا جمال علم یقین را
شمارهٔ ۲ : سزد ار سجده برد میر فراهانی را
شمارهٔ ۳ - غزل در جواب تقریظ حجة الاسلام فرماید : عجبی نیست مر آن آیت ربانی را
شمارهٔ ۴ : تقدیم دوست کردم تصویر خویشتن را
شمارهٔ ۵ : ای نگهبانان آیین ای دلیران در حروب
شمارهٔ ۶ : شنیدم کودکی گفتا به همشاگرد خود یارب
شمارهٔ ۷ - در نکوهش امجدالسلطان نامی که در عدلیه معاونت داشته فرماید : به نخواهد گشت هرگز کار دیوان عدالت
شمارهٔ ۸ - پس از فتح تهران و خلع محمد علی میرزا خطاب : بیا که ملت ایران حقوق خویش گرفت
شمارهٔ ۹ - بحاجی حسین آقای ملک بر سبیل طیبت نگاشته است : حسینا دولتی جاوید و عمری جاودان بادت
شمارهٔ ۱۰ : نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست
شمارهٔ ۱۱ : لسان را سحر در طی لسانست
شمارهٔ ۱۲ : ابوالفتح اسکندری گفته است
شمارهٔ ۱۳ : غلام همت آنم که خاک عشق سرشت
شمارهٔ ۱۴ : مطرب ساوجبلاغ زاغ و کلاغ است
شمارهٔ ۱۵ : تقدیم دوست کردم قرقاول محبت
شمارهٔ ۱۶ : همی بنازد ملک و هی ببالد بخت
شمارهٔ ۱۷ - خطاب به انباز خویش خانم اقدس : در دلم جز هوای اقدس نیست
شمارهٔ ۱۸ - ماده تاریخ حاجی آقا محسن عراقی : چو پنچ و بیست ز سال هزار و سیصد رفت
شمارهٔ ۱۹ : چکیده لعل معروق به صفحه سمنت
شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره : از آندمی که پدیدار گشت هوش نخست
شمارهٔ ۲۱ - مختوم بنام شاه ولایت : ای بر فلک افراشته خرگاه ولایت
شمارهٔ ۲۲ - در وصف قنات عین الشرف که نیرالدوله در صحن مطهر جاری ساخته : این گهر از یم رخشنده که کان شرف است
شمارهٔ ۲۳ : جهان مانا همه سمراد باشد
شمارهٔ ۲۴ - چند قطعه ای که مرحوم ادیب الممالک درباره چین و منچوری و روس و ژاپن در مجله ادب سال سوم ۱۳۲۲ه.ق و ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ درج کرده است : دور باد از من و یارانم خونریز نبرد
شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین : چینیان باک مدارید و دل آسوده شوید
شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گوید : در بند اسیری ندهم هرگز تن
شمارهٔ ۲۷ - چین : ای دختر خوبرو بدین طبع بلند
شمارهٔ ۲۸ - چینیان : ای حضرت بودا و خداوند جهان
شمارهٔ ۲۹ : سحر بشارتم از دور مهر و ماه آمد
شمارهٔ ۳۰ : آوخ ای یاران که طومار معارف پاره شد
شمارهٔ ۳۱ - مطایبه : خواجه سعدالملک بر فحش اشتهایی تام دارد
شمارهٔ ۳۲ - اندرز بر سبیل غزل : آن شنیدستم که از هومر حریفی ز اهل درد
شمارهٔ ۳۳ : مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمد
شمارهٔ ۳۴ : وزرا پاسبان پادشهند
شمارهٔ ۳۵ : هر زمان غره شوال ز در بازآید
شمارهٔ ۳۶ : بپای آل علی هر که روی زاری سود
شمارهٔ ۳۷ : آمد ز سفر موکب والای ولیعهد
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش رشوه : امجدی در رشوه خوردن اهل جد شد
شمارهٔ ۳۹ : به زیر سایه شاهی که مهر از پرتوش زاید
شمارهٔ ۴۰ : رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت بردهاند
شمارهٔ ۴۱ : دلبرا عیدت خوش و فرخنده باد
شمارهٔ ۴۲ : درین چمن که هوار و به اهتراز آورد
شمارهٔ ۴۳ - موشح بنام بدرالدوله سلطان بیگم : بوسه شیرین اگر زان لعلم ارزانی شود
شمارهٔ ۴۴ : از خاک ری در گوش جان آواز اقدس میرسد
شمارهٔ ۴۵ : ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
شمارهٔ ۴۶ : باد نوروزی به بستان مشک و کافور آورد
شمارهٔ ۴۷ : پرده یکسو شد و معشوقه پدیدار آمد
شمارهٔ ۴۸ - تضمین غزل خواجه شیراز : چو مجلس وکلا را ملک مؤسس شد
شمارهٔ ۴۹ : مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد
شمارهٔ ۵۰ : جواب نامه ام از نزد دوست دیر آمد
شمارهٔ ۵۱ : تا خاتم فیروزه مرا یار فرستاد
شمارهٔ ۵۲ : هزار و سیصد و سی و سه سال کرده گذر
شمارهٔ ۵۳ : چمن از سبزه شد کان نشابور
شمارهٔ ۵۴ - ترجمه از عربی : بار خدایا توئی که باطن اسرار
شمارهٔ ۵۵ : ای مفخر دودمان تیمور
شمارهٔ ۵۶ - بوزیر اوقاف وقت نگاشته است : کارهای مملکت از قاف تا قاف ای وزیر
شمارهٔ ۵۷ : ولیلة طال سهادی بها
شمارهٔ ۵۸ - اصطلاحات عکاسی : ای عقل دوربین تو در اولین ظهور
شمارهٔ ۵۹ : بسفر رفت نگار من و من شیفته وار
شمارهٔ ۶۰ : زمانه کرد در این سرزمین غریبم باز
شمارهٔ ۶۱ : دلدار بمن از همه کس بیش کند ناز
شمارهٔ ۶۲ : دلم بسته در حکم و فرمان اقدس
شمارهٔ ۶۳ - در وصف پرنس ارفع الدوله : بنور عقل نخستین و ذات موجد دانش
شمارهٔ ۶۴ : داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش
شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق : دارم سری از خیال در پیش
شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق : ای یاد تو مرهم دل ریش
شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام : نه طاقتی که بماند دل من از طلبش
شمارهٔ ۶۸ : سهشنبه خواند مرا آن صنم به خانه خویش
شمارهٔ ۶۹ : فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش
شمارهٔ ۷۰ - مرثیه : نوجوان مرا فلک خونِ دل ریخت در ایاغ
شمارهٔ ۷۱ - نکوهش عدلیه عصر قاجار : باست و قاف محاکم قضیب استیناف
شمارهٔ ۷۲ : آخر ای ایرانیان ای مردمان باشرف
شمارهٔ ۷۳ - بمرحوم ملک التجار تهرانی که در ذوق و ادب معروف است نگاشته : روزگار از بسکه حلقومم فشارد ای ملک
شمارهٔ ۷۴ - حاجی ملک التجار در جواب نوشته و در دیوان ادیب ضبط است : روزگار زن جلب پرور خرابست ای ادیب
شمارهٔ ۷۵ - نکوهش القاب بی مورد : آفرین باد بر سروش الملک
شمارهٔ ۷۶ : امیر یا غم بدرت بکاست همچو هلال
شمارهٔ ۷۷ : آن خمیری را کز آب سلسبیل
شمارهٔ ۷۸ - حکیم دانا میرزا ابوالحسن جاوه فرماید: : ملک درویشی نه پنداری که بی لشکر گرفتم
شمارهٔ ۷۹ : ای که گفتی ملک درویشی نه بی لشکر گرفتم
شمارهٔ ۸۰ - عید قربان : بیا که عید عرب جفت شد به عید عجم
شمارهٔ ۸۱ - حماسه : گرچه دارم مردمی بسیار ازین مردم نیم
شمارهٔ ۸۲ : ای برق نژاد آهن اندام
شمارهٔ ۸۳ - ماده تاریخ : چو توفیق و تایید حی قدیم
شمارهٔ ۸۴ : نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
شمارهٔ ۸۵ : دامن دل ز کف صبر رها میبینم
شمارهٔ ۸۶ : تا بدانی کاندرین سودا چه سود اندوختم
شمارهٔ ۸۷ : گر صد هزار بار گدازی در آتشم
شمارهٔ ۸۸ : دوش بدرالدوله را بوس از جبین برداشتم
شمارهٔ ۸۹ - در طی تقریظ مفصل بر کتاب حالت نگاشته میرزا محمد حسین ملک الکتاب فراهانی فرماید : دانا باید ز روی فکر زند دم
شمارهٔ ۹۰ : زبان ناطقه کوته کن ایشکسته قلم
شمارهٔ ۹۱ - در جشن سال دوم مجلس شورای ملی ۱۳۲۵ : مهناباد این جشن معظم
شمارهٔ ۹۲ : نادیده چنان مست تمنای تو گشتم
شمارهٔ ۹۳ : مهر در بیت الشرف شد ما به زندان اندریم
شمارهٔ ۹۴ : تا رخ شمس السعاده تافت در ایوان
شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخ : در قعر این وحشت سرا در ساحت این خاکدان
شمارهٔ ۹۶ : مرد چو باشد به وقت کار هراسان
شمارهٔ ۹۷ : ای پسر پادشاه کشور ایران
شمارهٔ ۹۸ : یک سوزن و یک سنجاق بودند به سوزندان
شمارهٔ ۹۹ : از دستبرد چرخ شنیدم که ناگهان
شمارهٔ ۱۰۰ : ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
شمارهٔ ۱۰۱ : شب ولادت فیروز شه مظفر دین
شمارهٔ ۱۰۲ : فاق العواهل صاحب الایوان
شمارهٔ ۱۰۳ - ماده تاریخ کتاب گوهر خاوری تألیف پرنس ارفع الدوله : گوهر خاوری است این دیوان
شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه : ای فتنه کفر و خصم ایمان
شمارهٔ ۱۰۵ - تاریخ وفات میرزا حسینعلیخان فرزند نظام السلطنه : سخت باشد خزان سرو و سمن
شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانی : ابوالکمال کمالی خدایگان سخن
شمارهٔ ۱۰۷ : کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
شمارهٔ ۱۰۸ : چون کَواکِب تابِع بُرج است دارُالمُلک ایران
شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش تقویم نگاران تازه : اندرین همسایگی دانم یکی مردی کهن
شمارهٔ ۱۱۰ : گیتی شده از شکوفه چون مینو
شمارهٔ ۱۱۱ : ای تاجر بیثروت سوداگر بیمایه
شمارهٔ ۱۱۲ : دانایی و تدبیر ز انفاق و کرم به
شمارهٔ ۱۱۳ - در ستایش پرنس ارفع الدوله : امروز جان را با طرب هنگام پیوند آمده
شمارهٔ ۱۱۴ : شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاه
شمارهٔ ۱۱۵ : در مشهد کویت آمده بود
شمارهٔ ۱۱۶ - تاریخ رحلت امیر سید عبدالله خان اتابکی شاعر معروف : دریغ کز اثر تندباد سخت سیاه
شمارهٔ ۱۱۷ : ای دل چو ز تن کاهی و در جان بفزائی
شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت : فریاد از این مشاوره عالی
شمارهٔ ۱۱۹ : ای ملک از همتت شد سبز چون بستان گیتی
شمارهٔ ۱۲۰ : مخور جانا فریب از گنج گیتی
شمارهٔ ۱۲۱ : حاج باقر جان بقر بودی چرا بیقور گشتی
شمارهٔ ۱۲۲ : گویند در دهی رفت بزغاله ای ببامی
شمارهٔ ۱۲۳ - مکالمه تخت و تاج بمناسبت وقعه هفتم محرم ۱۳۳۳ : تخت با تاج همی گفت که ای افسر کی
شمارهٔ ۱۲۴ : دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
شمارهٔ ۱۲۵ : چو سیف الدوله از سلسال باقی
شمارهٔ ۱۲۶ - تاریخ رحلت شمس المعالی : فغان کن ماتم شمس المعالی
شمارهٔ ۱۲۷ : سراج الهدی حاج ملاعلی
شمارهٔ ۱۲۸ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی : تاریک شد جهان ز ملال نظر علی
شمارهٔ ۱۲۹ : چون پدرم باغ خلد داد به خشتی
شمارهٔ ۱۳۰ - ماده تاریخ تجدید یکی از بناهای شهر قم : ای فلک لاجورد گر بزمین بنگری
شمارهٔ ۱۳۱ - ماده تاریخ دیگر : زهی کاخ سرفراز که چرخ معلقی
شمارهٔ ۱۳۲ : باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
شمارهٔ ۱۳۳ : اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی : تاریک شد جهان ز ملال نظرعلی
شمارهٔ ۱۳۵ : ماه من بر برگ سوری ازغوان ساید همی
شمارهٔ ۱۳۶ - سیم شعبان ۱۳۱۷ در تبریز منظوم داشته است : ای ملک از همتت سرسبز شد بستان گیتی
شمارهٔ ۱۳۷ : دوش آن بت سیمین لب آمد به بالینم همی
شمارهٔ ۱۳۸ : ای سوده برتر از عرش دیهیم سرفرازی
شمارهٔ ۱۳۹ - خطاب به شیخ نظرعلی : گر نظر علی بمن درفکند نظاره ای
