قطعات
مجیرالدین بیلقانی
»
دیوان اشعار
»
قطعات
شمارهٔ ۱ : جمال طبلکی! سگ بهتر از توست
شمارهٔ ۲ : شاها جمال طبلکی این زن وفاست کو
شمارهٔ ۳ : زهی باد بر تو و عکس حلمت
شمارهٔ ۴ : دعاگوی دیرینه مداح مجرم
شمارهٔ ۵ : صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هست
شمارهٔ ۶ : ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلال
شمارهٔ ۷ : بزرگ جهان خواجه شاه قدر
شمارهٔ ۸ : به خدایی که بر میان قلم
شمارهٔ ۹ : به خدایی که او به قدرت خویش
شمارهٔ ۱۰ : نیکویی کن شها که در عالم
شمارهٔ ۱۱ : زهی شکسته رواق سپهر نیلی را
شمارهٔ ۱۲ : سپهر قدرا در قبضه کفایت تست
شمارهٔ ۱۳ : ای آنکه لطیفه های طبعت
شمارهٔ ۱۴ : صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش را
شمارهٔ ۱۵ : شاها بدان خدای که در دست قدرتش
شمارهٔ ۱۶ : خسروا! یک روزه عزم خدمتت
شمارهٔ ۱۷ : کرم پناه جهان عز دین تویی که ز تو
شمارهٔ ۱۸ : شاها بدان خدای که آثار صنع او
شمارهٔ ۱۹ : مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیع
شمارهٔ ۲۰ : شاها تویی آنکه از بزرگی
شمارهٔ ۲۱ : به خدایی که کلک قدرت او
شمارهٔ ۲۲ : صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتش
شمارهٔ ۲۳ : به خدایی که نفس ناطقه را
شمارهٔ ۲۴ : ز گردون آرمیده چون بود خلق؟
شمارهٔ ۲۵ : زهی ملک بخشی که از روی قدرت
شمارهٔ ۲۶ : ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
شمارهٔ ۲۷ : مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
شمارهٔ ۲۸ : هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید
شمارهٔ ۲۹ : ز روح القدس دوش کردم سؤالی
شمارهٔ ۳۰ : نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
شمارهٔ ۳۱ : به خدایی که ید قدرت او
شمارهٔ ۳۲ : از بستر غم که جای بدخواه تو باد
شمارهٔ ۳۳ : به خدایی که در ستایش عقل
شمارهٔ ۳۴ : تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم
شمارهٔ ۳۵ : به خدایی که روی گردون را
شمارهٔ ۳۶ : اوحد دین چون ز حادثات زمانه
شمارهٔ ۳۷ : دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تست
شمارهٔ ۳۸ : عیسی وقت ما رئیس الدین
شمارهٔ ۳۹ : به جان آفرینی که ابر بهاری
شمارهٔ ۴۰ : ای یازده امهات و نه آب
شمارهٔ ۴۱ : به خدایی که قدرت او را
شمارهٔ ۴۲ : هر که بر مردمان ستم نکند
شمارهٔ ۴۳ : گفت آن کس که در جهان او را
شمارهٔ ۴۴ : چه فتوی کند خواجه خواجه زاده
شمارهٔ ۴۵ : ای جهان کرم سلام علیک
شمارهٔ ۴۶ : خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامه
شمارهٔ ۴۷ : شمس یکدست که از دست من و زخم بدم
شمارهٔ ۴۸ : اکنون که روزگار به انصاف می نهد
شمارهٔ ۴۹ : از بلندی نه بر او راه دعای مستجاب
شمارهٔ ۵۰ : چو گیتی بگسترد فرض جلالت
شمارهٔ ۵۱ : به فر دولت تو صد هزار کس هستند
شمارهٔ ۵۲ : حکیما درین سبزه گاه ستوران
شمارهٔ ۵۳ : صفاهان خرم و خوش می نماید
شمارهٔ ۵۴ : کرم پناها! گشتم اسیر آرزویی
شمارهٔ ۵۵ : قسم به واهب عقلی که پیش علم قدیم
شمارهٔ ۵۶ : حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهان
شمارهٔ ۵۷ : مرا دل نه و دردهای دلی
شمارهٔ ۵۸ : زهی سپهر جنابی که عکس خاطر تو
شمارهٔ ۵۹ : به جان آفرینی که نزد جلالش
شمارهٔ ۶۰ : غم آباد ایام را آزمودم
شمارهٔ ۶۱ : گل باغ فضلم زلال میم ده
شمارهٔ ۶۲ : هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد
شمارهٔ ۶۳ : خسروا! بر بساط خدمت تست
شمارهٔ ۶۴ : به خدایی که در موجودات
شمارهٔ ۶۵ : دین پناها! دم جانبخش ترا
شمارهٔ ۶۶ : صاحبا! داننده اسرار می داند که من
شمارهٔ ۶۷ : سعد دین اسعد آن یگانه دهر
شمارهٔ ۶۸ : جنت دنیاست عرض این همایون بارگاه
شمارهٔ ۶۹ : این قوم نگر که باز هستند
شمارهٔ ۷۰ : ای خواجه تویی معامل من
شمارهٔ ۷۱ : ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافل
شمارهٔ ۷۲ : خدایگانا! معلوم رای روشن تست
شمارهٔ ۷۳ : ای کلک تو بر عروس کاغذ
شمارهٔ ۷۴ : شاها! تویی آنکه از دل تست
شمارهٔ ۷۵ : پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
شمارهٔ ۷۶ : ای رای رفعیت آسمان را
شمارهٔ ۷۷ : ای سرافراز مهتری که به دهر
شمارهٔ ۷۸ : خرد را دوش گفتم کز که نازند؟
شمارهٔ ۷۹ : عیسی نفسا! تویی که هر دم
شمارهٔ ۸۰ : زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
شمارهٔ ۸۱ : خداوند من صارم الدین که طبعت
شمارهٔ ۸۲ : یاد بادا از آنکه وجه معاش
شمارهٔ ۸۳ : به خدا گر خدا روا دارد
شمارهٔ ۸۴ : بلند بختا با بختیان همت تو
شمارهٔ ۸۵ : خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزه
شمارهٔ ۸۶ : جان بر تو پاشم از دل چون دلستان مایی
شمارهٔ ۸۷ : شمس یکدست که از دست من و بیم هجا
شمارهٔ ۸۸ : جانا همه آیت نکویی