شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند زینت یک تمسخر است؛ بهتر است که هیچ کس، حتی سگی هم که تو را نشناسد، فریب ظاهرت را نخورد.

هوش مصنوعی: با هر کسی که در دنیا بدی می‌کنی، بدان که همواره شخصی هست که می‌تواند به تو نیکی کند، اما مراقب دشمنت باش.

هوش مصنوعی: من از شمشیر دلیران امیدوارم که گردنت را تنبیه کند.

هوش مصنوعی: به من گفتی که از دنیای بیرون چه می‌دانی؟ به چه کار می‌آید نیکویی فکر و اندیشه‌ات؟

هوش مصنوعی: مرا نادان نام نگذار، چون اگر از من بپرسی درباره خویشان و ریشه‌ام، می‌توانم پاسخ دهم.

هوش مصنوعی: من می‌گویم که در این ساعت که چگونه است، از اینجا تا به کوهستان بگویم که همسرت چه احوالی دارد؟