برگردان به زبان ساده
خدایگانا! معلوم رای روشن تست
خلوص بندگی و شرط نیک خواهی من
هوش مصنوعی: خدای بزرگ! دانایی و آگاهی تو روشن و واضح است و من برای نشان دادن صداقت بندگیام و داشتن نیت خوب، به تو متکیام.
من آن کسم که مرا آن محل و مرتبه نیست
که کار ملک نکو گردد از تباهی من
هوش مصنوعی: من انسانی هستم که در شأن و مقام من نیست که کارهای خوب و نیک دیگران از بیکفایتی و نقص من آسیب ببیند.
من آن گدای سخن پیشه ام که وقت سخن
زنند اهل سخن لاف پادشاهی من
هوش مصنوعی: من شخصی هستم که به هنر گفتن و بیان علاقهمندم و وقتی اهل فن در مورد سخن صحبت میکنند، من در میان آنها با افتخار از مقام رفیع خود صحبت میکنم.
به جان مدح توام زنده و ز روی قیاس
سجل مدح ترا در خورد گواهی من
هوش مصنوعی: من با تمام وجود به ستایش تو هستم و از روی مقایسهای که دارم، میتوانم به خوبی گواهی دهم که تو شایسته مدح و ستایش هستی.
چو شب سیاهم از اندوه و چشم می دارم
که صبح عدل تو زایل کند سیاهی من
هوش مصنوعی: وقتی که شب تاریک و پر از غم من است و چشمانم پر از اشک، امیدوارم که صبحی که عدالت تو را به ارمغان میآورد، این تیرگی و غم را از بین ببرد.
روا مدار که عازج شوند ماهی و مرغ
بر اشگ گرم و دم سرد صبحگاهی من
هوش مصنوعی: نگذار که ماهی و پرنده در هوای صبحگاهی من، به خاطر اشک گرم من و هوای سرد دم صبح به سفر بروند.
دهان به روزه و لب برثنای تو، مپسند
ز دیده تر شده رخسارگان کاهی من
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی معشوق اشاره میکند و میگوید که با وجود روزهداری و خودداری از لذتها، نمیتواند از زیبایی معشوق چشمپوشی کند. او از اینکه با دیدن معشوق چهرهاش تحت تأثیر قرار گرفته و دچار افسردگی یا ناراحتی شده، شاکی است.
مرا بخوان و گناهی مدان که معلوم است
همه جهان را احوال بی گناهی من
هوش مصنوعی: مرا به صدا کن و مرا گناهکار حساب نکن، چرا که همه جا هرکس که بنگرد، حال من بیگناهی را میبیند.
