کتاب المواد و التاریخ
صامت بروجردی
»
کتاب المواد و التاریخ
شمارهٔ ۱ - تاریخ مرحوم نوائی : جهانا میجهانی رخش کین تا کی در این بِیْدا
شمارهٔ ۲ - در تعمیر مسجد سرداب معروف به مسجد زنگیه : در زمان دولت فرمانروای کشور جم
شمارهٔ ۳ - نوحه دیگر : آه که صد پاره جگر شد حسن
شمارهٔ ۴ - تاریخ مرحوم میرزا زین العابدین روضه خوان : چون جناب قدوه الامجاد فخرالذاکرین
شمارهٔ ۵ - تاریخ زلزله عجیبه سیلاخور : به گوش خلق ز بس شد ز باد غفلت پر
شمارهٔ ۶ - تاریخ وفات مرحوم میرزا صالح مداح : سپهر بیوفا تا تیر عدوان در کمان دارد
شمارهٔ ۷ - تاریخ وفات مرحوم حاجی غلامحسین : هر که قدم زد چو غلامحسین
شمارهٔ ۸ - ماده تاریخ : داد کز بیداد کردون وز جفای آسمان
شمارهٔ ۹ - و برای او : فرداست که از رحمت حق عاصی رانده
شمارهٔ ۱۰ - و برای او : مرد گر در پیش زن بیرتبه شد عارش کم است
شمارهٔ ۱۱ - و برای او : شکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان است
شمارهٔ ۱۲ : زانرو ببر هر که بخواهم بروم
شمارهٔ ۱۳ : از اول صبح کون تا شام معاد
شمارهٔ ۱۴ : اولاد علی که اصل ایمان شدهاند
شمارهٔ ۱۵ : هر کس به علی روی تولی نکند
شمارهٔ ۱۶ : قاسم ز عمو چو اذن میدان طلبید
شمارهٔ ۱۷ : کس نیست که از زمانه خرسند شود
شمارهٔ ۱۸ : با سعی و عمل کس از اجل نگریزد
شمارهٔ ۱۹ : هر دل غم عشق را نگهدار بود
شمارهٔ ۲۰ : تا میل دل از مهر جهان کم نشود
شمارهٔ ۲۱ : هر کس به جهان رسید کشتی بنهاد
شمارهٔ ۲۲ : هر که اندر پی غمخواری مردم نشود
شمارهٔ ۲۳ : دنیا به کسی خط امانی نسپرد
شمارهٔ ۲۴ : هر کس که در این دار فنا منزل کرد
شمارهٔ ۲۵ : آن قوم کز الفت جهان خرسندند
شمارهٔ ۲۶ : تا لعل نبخشی به تو گوهر ندهند
شمارهٔ ۲۷ : صد شکر که دفترم به پایان آمد
شمارهٔ ۲۸ : افسوس که اولاد علی زار شدند
شمارهٔ ۲۹ : چون تیر که از کمان هوادار شود
شمارهٔ ۳۰ : ز ابنای زمانه آنچنان رنجیدم
شمارهٔ ۳۱ : در سایه رحمت تو تا جا دارم
شمارهٔ ۳۲ : ای راهنمای خلق گم شد راهم
شمارهٔ ۳۳ : هر چند ز غم چهره کاهی دارم
شمارهٔ ۳۴ : من نامدهام که جان ز میدان ببرم
شمارهٔ ۳۵ : هر چند ز معصیت گران شد بارم
شمارهٔ ۳۶ : نه غزه به طاعت و نه ننگ و نامم
شمارهٔ ۳۷ : نه کار بدین و نه به ایمان دارم
شمارهٔ ۳۸ : یا رب خجل از نعمت و احسان توام
شمارهٔ ۳۹ : یا رب اگر از اهل گناهم چه کنم
شمارهٔ ۴۰ : گر لقمه نان شود به یکصد تومان
شمارهٔ ۴۱ : هر چند تلاش کردم اندر ثقلین
شمارهٔ ۴۲ : هرچند که بر غمم سبب گشت حسین
شمارهٔ ۴۳ : شاهنشه کربلا حسین است حسین
شمارهٔ ۴۴ : جانا به من ارجو کنی افزون کن
شمارهٔ ۴۵ : یا رب سگ نفس را مسلمانش کن
شمارهٔ ۴۶ : ای آنکه بود لطف و کرم عادت تو
شمارهٔ ۴۷ : از کتم عدم چه آشکارم کردی
شمارهٔ ۴۸ : خواهی به تمام سروران سر باشی
شمارهٔ ۴۹ : هر کس زده دست خود به دامان کسی
شمارهٔ ۵۰ : یا رب به من و روی سیاهم نظری
شمارهٔ ۵۱ : ایه شت بهشت رحمتت را سببی
شمارهٔ ۵۲ - در مدح حضرت رضا(ع) : ای سرور دین خسرو اقلیم رضا
شمارهٔ ۵۳ - تاریخ مرحوم نوائی : آن مونس فرزانه که ما را بود استاد
شمارهٔ ۵۴ - خیز کاین جای تو نیست : نیست دردی که ز هر گوشه مهیای تو نیست
شمارهٔ ۵۵ - ماده تاریخ : به عرش سود سر فخر خویشتن را فرش
شمارهٔ ۵۶ - دو بیت دیگر : به وصف روی تو گفتم که این گل خودروست
شمارهٔ ۵۷ - دو بیت دیگر : هرچه از من زدوا بروی تو بیداد رود
شمارهٔ ۵۸ - دو بیت دیگر : تا بود در دریده اشک امشب مجال خواب نیست
شمارهٔ ۵۹ - دو بیت دیگر : دلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد
شمارهٔ ۶۰ - دو بیت دیگر : در حشر رسولان خلف روی خراشند
شمارهٔ ۶۱ - دو بیت دیگر : توانگران که هم سیم و زر زیاده کنند
شمارهٔ ۶۲ - دو بیت دیگر : ز مسخرجات خیالات من