خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی

صفایی جندقی » دیوان اشعار » ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی

بند ۱ : ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک

بند ۲ : باز از افق هلال محرم شد آشکار

بند ۳ : پرورده ی معاویه تخم زنا یزید

بند ۴ : بست آشمان کمر چو به آزار اهل بیت

بند ۵ : تنها نه خاکیان به تو جیحون گریستند

بند ۶ : برعون باطل آه که ابنای روزگار

بند ۷ : آن راد سر به نوک سنان بر سزا نبود

بند ۸ : در کامش ای فلک زدی آتش به جای آب

بند ۹ : شه زاده آن زمان که چو خورشید شد سوار

بند ۱۰ : آن نعش نازنین تو بی سر کجا رواست

بند ۱۱ : شط فرات از آتش حسرت کباب شد

بند ۱۲ : قاتل به قصد قربت اگر تیغ کین کشید

بند ۱۳ : برحالت غریبی او آسمان گریست

بند ۱۴ : تخم جفا به خاک شقا ریخت تا یزید

بند ۱۵ : یک تیر از کمان حوادث برون نشد

بند ۱۶ : امروز روز قتل شهیدان کربلاست

بند ۱۷ : نگذاشت ظلم اهل زنا در جهان دریغ

بند ۱۸ : گشتند کشته چون همه انصار اهل بیت

بند ۱۹ : با گریه گفت کای پدر نامدار من

بند ۲۰ : کای خواهر ای ستم کش بی غم گسار ما

بند ۲۱ : کای یار بی کسان سخن جان گزا زدی

بند ۲۲ : کاطفال را یتیم و مرا خون جگر مخواه

بند ۲۳ : کز جد و مادر و پدر ای یادگار ما

بند ۲۴ : کز اختر فلک‌زده وز طالع زبون

بند ۲۵ : کاندیشه‌ناکم از غم بی‌یاری شما

بند ۲۶ : درداد تن به مرگ چو کارش ز جان گذشت

بند ۲۷ : چون نوبت قتال ز یاران به شه فتاد

بند ۲۸ : تن‌های یاوران همه در خاک و خون طپان

بند ۲۹ : بیمار کربلا به تن از تب توان نداشت

بند ۳۰ : تا طیلسان ز تارک آن تاجور فتاد

بند ۳۱ : زین برق شعله‌بار که در بحر و بر فتاد

بند ۳۲ : اکنون سپهر خاک سیه ریخت بر سرم

بند ۳۳ : دردا که سربرهنه چو خورشید از این درم

بند ۳۴ : آمد رباب کای شوی بی یار و یاورم

بند ۳۵ : دردا و حسرتا و دریغا که شوهرم

بند ۳۶ : کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم

بند ۳۷ : کای باب زار بی‌کس مظلوم و مضطرم

بند ۳۸ : کآیا تو نیستی پدر مهرپرورم

بند ۳۹ : بفکن ز لطف بار دگر سایه برسرم

بند ۴۰ : کای میر نامور پدر مهر پرورم

بند ۴۱ : رفتی پدر تو تفته جگر از جهان دریغ

بند ۴۲ : بردار ای صبا قدمی سوی مادرم

بند ۴۳ : غلطان به خون و خاک تو را پاره‌تن دریغ

بند ۴۴ : کای از غمت برادر با جان برابرم

بند ۴۵ : کای باب ما مگر نه ز آل پیمبریم

بند ۴۶ : بگشای چشم و قافله را در گذار بین

بند ۴۷ : برخیز و وضع حال من از روزگار بین

بند ۴۸ : کای کشتهٔ جفا سوی ما یک نظر ببین

بند ۴۹ : چون عمر خویش قافله را در گذر ببین

بند ۵۰ : کز هر جفا که رفت و رود برسرم دریغ

بند ۵۱ : رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ

بند ۵۲ : کز کربلا به دیدهٔ خونبار می‌رویم

بند ۵۳ : کز نینوا اسیر و گرفتار می رویم

بند ۵۴ : دشمن گرفت سخت سخت و منت واگذاشتم

بند ۵۵ : نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد

بند ۵۶ : تا ماجرای ماتم او در میان فتاد

بند ۵۷ : در کربلا نه آب به قیمت گران فتاد

بند ۵۸ : در شرح این ستم که نگفتم یک از هزار

بند ۵۹ : دشمن بر او زیاده از این قصد کین نداشت

بند ۶۰ : بر پا ستاده قدوه قوم شقا دریغ

بند ۶۱ : دردا که بعد واقعه ی کربلا هنوز

بند ۶۲ : خون خدا چو ریخت به خاک از در ستم

بند ۶۳ : در ماتم تو تا نچکید اشکم از قلم

بند ۶۴ : این بود آخر اجر رسول از پیمبری

بند ۶۵ : اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود

بند ۶۶ : گفتی که خود نکرد کس آن کشته را کفن

بند ۶۷ : خود بر تو عرش و فرش نه تنها گریستند

بند ۶۸ : بر تشنه کامیش نه همین بحر و بر گداخت

بند ۶۹ : ای وا دریغ کآل پیمبر جوان و پیر

بند ۷۰ : دردا که دیو و دام بیابان کربلا

بند ۷۱ : این کشته سر نهاد به دامان کربلا

بند ۷۲ : نوح غریق یونس عمان کربلا

بند ۷۳ : جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا

بند ۷۴ : بیع و شرای آب همانا روا نبود

بند ۷۵ : در شرع رسم رأفت و رحمت بنا نبود

بند ۷۶ : نازل ز آسمان به زمین یک بلا نشد

بند ۷۷ : داری اگر به سر سر سودای کربلا

بند ۷۸ : نفسی که خواند از در حشمت پیمبرش

بند ۷۹ : ازکید خیل کفر خداوند دین دریغ

بند ۸۰ : گیتی پس از تو دایره اش بی مدار باد

بند ۸۱ : جسمی که جامه زیبدش از یاسمن دریغ

بند ۸۲ : چون صدر دین امام مبین مقتدای راد

بند ۸۳ : چون شاه دین به لشکر کین روبرو فتاد

بند ۸۴ : آن کش به ما سوا سزد از فضل برتری

بند ۸۵ : بهرام از عنان نشناسد رکاب را

بند ۸۶ : از گل تهی فتاد چو گلزار کربلا

بند ۸۷ : ای رفته از ازل به مصیبت قضای تو

بند ۸۸ : اقطار اشک می دمد از تاک کربلا

بند ۸۹ : طی کن دلا به پای رجا راه کربلا

بند ۹۰ : ای صحن بارگاه توام روضه ی نعیم

بند ۹۱ : هر گه به سیر لاله نظر در چمن کنم

بند ۹۲ : ای طایف حریم تو اعیان کاینات

بند ۹۳ : صدری که سوده روح به پا صد رهش جبین

بند ۹۴ : قومی که امتیاز صواب از خطا کنند

بند ۹۵ : آنانکه نفس خویش جری بر جفا کنند

بند ۹۶ : قومی که اجتماع به بزم عزا کنند

بند ۹۷ : گر جن و انس در قدمت جان فدا کنند

بند ۹۸ : ناکس نه درک خشم خدا از رضا کند

بند ۹۹ : عجز است نفس ناطقه را از بیان حال

بند ۱۰۰ : چتوان سرودن آن همه با این زبان لال

بند ۱۰۱ : هرگه کنم به واقعه ی کربلا مرور

بند ۱۰۲ : چو از داستان سوگ تو یک نکته سر کنم

بند ۱۰۳ : در سوگ این ستم زدگان بحر و بر گریست

بند ۱۰۴ : بر اشک او مکین و مکان بوم و بر گریست

بند ۱۰۵ : بر حال آن صبی نه همان طشت زر گریست

بند ۱۰۶ : بر درج خشک اوکه و مه لعل تو گریست

بند ۱۰۷ : آن ناکسان که پخته ز جان خام میکنند

بند ۱۰۸ : قومی که بر قتال تو اقدام کرده اند

بند ۱۰۹ : کز هر شکنج و غم که در امکان سراغ داشت

بند ۱۱۰ : گو خصم دل چرا به ستم رام می کنی

بند ۱۱۱ : چون تن به خاک مقتلش از پشت زین رسید

بند ۱۱۲ : می گرید از غم تو فلک روزگارها

بند ۱۱۳ : ذکری ز ما که در خور حال محمد است

بند ۱۱۴ : یارب چه ها گذشت بر آن شاه بی سپاه