خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

شمارهٔ ۱ : هیهات و ان تکون فی العشق ملول

شمارهٔ ۲ : از هجر تو زان رنج ستم نیست مرا

شمارهٔ ۳ : عشق تو زعالم اختیار است مرا

شمارهٔ ۴ : نام تو برم کار مرا ساز آید

شمارهٔ ۵ : در عشق تو گرچه هست دلداری‌ها

شمارهٔ ۶ : تا با خودم از عشق خبر نیست مرا

شمارهٔ ۷ : تا بر سر کوی عشق شد منزل ما

شمارهٔ ۸ : داری سر آنک عشق بازی با ما

شمارهٔ ۹ : از عشق توم جان و دل و دیده خراب

شمارهٔ ۱۰ : گر بر سر آنی که روی راه صواب

شمارهٔ ۱۱ : ای خوش پسران که عقل مدهوش شماست

شمارهٔ ۱۲ : ای دل چو غم عشق برای من و تُست

شمارهٔ ۱۳ : عشق تو همه دینی و دنیاوی ماست

شمارهٔ ۱۴ : هر چند که عشق سخت نیکوکار است

شمارهٔ ۱۵ : عشق تو مقیم دل شوریدهٔ ماست

شمارهٔ ۱۶ : پا بر سر نه که عشقبازی این است

شمارهٔ ۱۷ : هر دل که در او نور محبّت بسرشت

شمارهٔ ۱۸ : در عشق تو دل را نظری افتاده است

شمارهٔ ۱۹ : سودای تو آشنای دیرینهٔ ماست

شمارهٔ ۲۰ : در عشق تو هستی جهان حاصل ماست

شمارهٔ ۲۱ : ای دل هوس عشق تو را تنها نیست

شمارهٔ ۲۲ : در عشق تو گر کشته شوم باکی نیست

شمارهٔ ۲۳ : گر عشق زهر بدی ندوزد دهنت

شمارهٔ ۲۴ : عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

شمارهٔ ۲۵ : تا کی گویی که راه حق باریکی است

شمارهٔ ۲۶ : گر عاشقی ای سرزدهٔ عشوه پرست

شمارهٔ ۲۷ : آن کس که حریف عشق باید پیوست

شمارهٔ ۲۸ : در عشق اگرچه شور و شر بسیار است

شمارهٔ ۲۹ : چشم همه اشک گشت و چشمم بگریست

شمارهٔ ۳۰ : مقصود من از جمالت ای جان نظری است

شمارهٔ ۳۱ : بی عشق دوان است دلت از چپ و راست

شمارهٔ ۳۲ : آن کس که به سالوس و هوس مغرور است

شمارهٔ ۳۳ : عشق تو و بس همنفس من این است

شمارهٔ ۳۴ : اندر ره عاشقی کما بیشی نیست

شمارهٔ ۳۵ : در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است

شمارهٔ ۳۶ : عشق است که جمله زینت مردمی است

شمارهٔ ۳۷ : جز در دل و جان عاشقان جای تو نیست

شمارهٔ ۳۸ : از لذت عشق در جهان خوش تر چیست

شمارهٔ ۳۹ : این خوش پسران که در غمم می دارند

شمارهٔ ۴۰ : در عالم عشق صادقی باید کرد

شمارهٔ ۴۱ : عشّاق دمی زقید هجران نرهند

شمارهٔ ۴۲ : عشق آمد و صد گونه پریشانی کرد

شمارهٔ ۴۳ : از دل خبری دیدهٔ غمّاز آورد

شمارهٔ ۴۴ : در عشق مرا زجان و تن نامی ماند

شمارهٔ ۴۵ : عشّاق به جان و دل غمت درگیرند

شمارهٔ ۴۶ : در عشق سری و سرفرازی نخرند

شمارهٔ ۴۷ : مردان ره عشق تو جانها دارند

شمارهٔ ۴۸ : از عشق تو بوی مختصر نتوان برد

شمارهٔ ۴۹ : عشق تو که هرگزم ملولم نکند

شمارهٔ ۵۰ : عشقت که زجمله خلق هستی بربود

شمارهٔ ۵۱ : [چو]ن عشق ولای خود دمیدن گیرد

شمارهٔ ۵۲ : در عشق حدیث کفر و ایمان نکند

شمارهٔ ۵۳ : یا رب که اگر عشق تو افزون گردد

شمارهٔ ۵۴ : جز آتش عشق رنگ دل نزداید

شمارهٔ ۵۵ : عاشق باید که او مشوش باشد

شمارهٔ ۵۶ : هر دل که درو عشق نگاری نبود

شمارهٔ ۵۷ : تا خاک در عشق مرا مفرش شد

شمارهٔ ۵۸ : در عشق تو جان بازم خود سر چه بود

شمارهٔ ۵۹ : تا دل زسر درد سری می دارَد

شمارهٔ ۶۰ : تا در طلب مات همی گام بود

شمارهٔ ۶۱ : در هیچ دلی عشق تو مأوا نکند

شمارهٔ ۶۲ : در عالم عشق کفر ایمان باشد

شمارهٔ ۶۳ : اول ره عشق تو مرا سهل نمود

شمارهٔ ۶۴ : در عشق حلالی و حرامی نبود

شمارهٔ ۶۵ : در عشق بسی زیر و زبرها باشد

شمارهٔ ۶۶ : دل در پی عشق دوست سودا بینید

شمارهٔ ۶۷ : هر سر که به تیغ عشق افکنده شود

شمارهٔ ۶۸ : با عشق هزار قصّه گفتیم و شنید

شمارهٔ ۶۹ : عشق ارچه بدن را به جنون آراید

شمارهٔ ۷۰ : گفتی که چو باد عشق گرد انگیزد

شمارهٔ ۷۱ : آن کس که صریح با صراحی نبود

شمارهٔ ۷۲ : این شیوهٔ عشق هر خسی را نبود

شمارهٔ ۷۳ : عاشق مطلب اگرچه مشهور بود

شمارهٔ ۷۴ : عشقت به نظارهٔ دلم می آید

شمارهٔ ۷۵ : آن کس که دلی را به تو آسان بدهد

شمارهٔ ۷۶ : عشّاق کجا زبوی و رنگ اندیشند

شمارهٔ ۷۷ : در بیشهٔ عشق شیربازی نبود

شمارهٔ ۷۸ : وه وه که دلم به غم گرفتار افتاد

شمارهٔ ۷۹ : عشقت صنما به زور و زر برناید

شمارهٔ ۸۰ : هر دل که زعشق او امانش نبود

شمارهٔ ۸۱ : در کوی تو هیچ کس ره آسان نبرد

شمارهٔ ۸۲ : عشق آن نبود که آرزو می زاید

شمارهٔ ۸۳ : مخلوق زعاشقی نشان چون یابد

شمارهٔ ۸۴ : زاول که مرا عشق نگارم بُر بود

شمارهٔ ۸۵ : افسوس که عمر رفت در گفت و شنید

شمارهٔ ۸۶ : کرده است مرا عشق تو زان گونه شکار

شمارهٔ ۸۷ : با عشق تو چون فتاده ما را سروکار

شمارهٔ ۸۸ : در عشق تو دل را نبود هیچ فتور

شمارهٔ ۸۹ : ای دل بر یار گر نمی یابی بار

شمارهٔ ۹۰ : عشق تو کزو رمند مردان چون شیر

شمارهٔ ۹۱ : هر دل که غم عشق تو را گشت شکار

شمارهٔ ۹۲ : تا چند حدیث قامت و زلف و عذار

شمارهٔ ۹۳ : عشق آفت نقصان نپذیرد هرگز

شمارهٔ ۹۴ : گر در ره عشق او نباشی سرباز

شمارهٔ ۹۵ : شمع است رخ خوب تو پروانه طِراز

شمارهٔ ۹۶ : در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس

شمارهٔ ۹۷ : ای دل عَلَم عشق برافراز و مترس

شمارهٔ ۹۸ : نامردم اگر عشق توَم هست هوس

شمارهٔ ۹۹ : ای عشق نه سودای کسی باشد خوش

شمارهٔ ۱۰۰ : عشق تو مدام دم به دم می کشمش

شمارهٔ ۱۰۱ : در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط

شمارهٔ ۱۰۲ : تا بر لگن عشق سواریم چو شمع

شمارهٔ ۱۰۳ : عشق است زهرچه آن نشاید مانع

شمارهٔ ۱۰۴ : بی کامی به زکامرانی بی عشق

شمارهٔ ۱۰۵ : چون می گذرد زودی و دیری در عشق

شمارهٔ ۱۰۶ : زان می طلبی تو کامرانی در عشق

شمارهٔ ۱۰۷ : بی روی تو رای استقامت نکنم

شمارهٔ ۱۰۸ : من مستم و نامت به زبان می گویم

شمارهٔ ۱۰۹ : گفتم که ره عشق مگر می دانم

شمارهٔ ۱۱۰ : از عشق تو جان را زجسد نشناسم

شمارهٔ ۱۱۱ : ما جز به غم عشق تو سرنفرازیم

شمارهٔ ۱۱۲ : گر تازه کنی مرا زسر تا به قدم

شمارهٔ ۱۱۳ : من شمع زنور جانفزایش سازم

شمارهٔ ۱۱۴ : از عشق تو گرچه با دل پُر دردم

شمارهٔ ۱۱۵ : بی عشق تو من دو دیده برهم نزنم

شمارهٔ ۱۱۶ : ما از بن گوش حلقه در گوش تویم

شمارهٔ ۱۱۷ : آن کس که زباد غم بلرزید منم

شمارهٔ ۱۱۸ : در عشق تو نکته های موزون شنوم

شمارهٔ ۱۱۹ : در دل غم عشق چون تو یاری داریم

شمارهٔ ۱۲۰ : تا جان دارم عشق تو را غمخوارم

شمارهٔ ۱۲۱ : در کوی تو سر بر سر خنجر بنهم

شمارهٔ ۱۲۲ : من لایق سوز درد عشق تو نیم

شمارهٔ ۱۲۳ : عشق تو زخاص و عام پنهان چه کنم

شمارهٔ ۱۲۴ : ما شربت عشقت نه به بازی خوردیم

شمارهٔ ۱۲۵ : تا در سر سودای تو منزل کردیم

شمارهٔ ۱۲۶ : ما عشق تو را به جان و دل بخریدیم

شمارهٔ ۱۲۷ : در عشق تو من پای زسر نشناسم

شمارهٔ ۱۲۸ : از عشق شود ادیب عاقل مجنون

شمارهٔ ۱۲۹ : در عشق درآی و خانه پردازی کن

شمارهٔ ۱۳۰ : در عشق اگرت به دل درآید دیدن

شمارهٔ ۱۳۱ : ای دل تو به عشق در نبینی بنشین

شمارهٔ ۱۳۲ : در معرکهٔ عشق چنان خصم افکن

شمارهٔ ۱۳۳ : زنهار حدیث عشق در گوش مکن

شمارهٔ ۱۳۴ : عشق آن صفتی نیست که بتوان گفتن

شمارهٔ ۱۳۵ : گر زانک شراب عشق خواهی خوردن

شمارهٔ ۱۳۶ : هرچه آن نبود راست نباید گفتن

شمارهٔ ۱۳۷ : در دهر کسی نداده از عشق نشان

شمارهٔ ۱۳۸ : ای عشق تو مایهٔ جنون دل من

شمارهٔ ۱۳۹ : بگریختم از عشق تو ای سیمین تن

شمارهٔ ۱۴۰ : ای دل اگرت هنوز می باید ازو

شمارهٔ ۱۴۱ : اندر ره عشق اگر شوی صادق تو

شمارهٔ ۱۴۲ : ای دیدهٔ من فدای خاک در تو

شمارهٔ ۱۴۳ : از شربت عشق تست دل مست شده

شمارهٔ ۱۴۴ : ای دل برو از عقیلهٔ عقل برَه

شمارهٔ ۱۴۵ : کردم نظری به سوی او دزدیده

شمارهٔ ۱۴۶ : دل در سر زلف تست پابست شده

شمارهٔ ۱۴۷ : در عشق وجود خویش بگذار و برَه

شمارهٔ ۱۴۸ : در عشق دلی باید و جانی زنده

شمارهٔ ۱۴۹ : در صحرا شو که عشق در صحرا به

شمارهٔ ۱۵۰ : تو مونس آن شبان تاریک نئی

شمارهٔ ۱۵۱ : ای دل تو بدین مفلسی و رسوایی

شمارهٔ ۱۵۲ : بر باد اگر تو عشق شهوت دانی

شمارهٔ ۱۵۳ : تا تو به هوس می روی و می آیی

شمارهٔ ۱۵۴ : ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی

شمارهٔ ۱۵۵ : عشق تو فزون است زبینایی من

شمارهٔ ۱۵۶ : تا پای زخویشتن فراتر ننهی

شمارهٔ ۱۵۷ : از عشق تو هر [ر]وز دل افگارترم

شمارهٔ ۱۵۸ : اندر ره عشق اگر تو هستی غازی

شمارهٔ ۱۵۹ : با عشق اگرت رای بود همرازی

شمارهٔ ۱۶۰ : عشق آن نبود که نیک دانی خود را

شمارهٔ ۱۶۱ : اینجا پر طاوس به کرکس ندهند

شمارهٔ ۱۶۲ : دل را طمع وصل تو می بود و ندید

شمارهٔ ۱۶۳ : در عالم عشق عقل گمره گردد

شمارهٔ ۱۶۴ : در عشق نگر که قصد هستی نکنی

شمارهٔ ۱۶۵ : عاشق باید که عشق را بنده شود

شمارهٔ ۱۶۶ : در عشق حمول و حمله کش می باشم

شمارهٔ ۱۶۷ : هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا

شمارهٔ ۱۶۸ : عشق تو به پیدا و نهانم کشتَه

شمارهٔ ۱۶۹ : عشق است که کوه را به پستی آرد

شمارهٔ ۱۷۰ : آن عیش نباشد که بود بربسته

شمارهٔ ۱۷۱ : در عشق فدای دلبران باید بود

شمارهٔ ۱۷۲ : عاشق شوی و از دل و جان اندیشی

شمارهٔ ۱۷۳ : گر عاشق صادقی همی کش خواری

شمارهٔ ۱۷۴ : با دشمن اگر به دوستی سازد کس

شمارهٔ ۱۷۵ : آن شاهد معنوی که جانم تن اوست

شمارهٔ ۱۷۶ : در باغ رخت گر به تماشا گردیم

شمارهٔ ۱۷۷ : در خود نگرم زعجر هیهات کنم

شمارهٔ ۱۷۸ : دارم سر آنک با سرِ رشته شوم

شمارهٔ ۱۷۹ : دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه

شمارهٔ ۱۸۰ : دانی چه کنی زروی بردار نقاب

شمارهٔ ۱۸۱ : از قند و طبرزد ار فرو بارد آب

شمارهٔ ۱۸۲ : ای پیش لبت مه چو قصب در مهتاب

شمارهٔ ۱۸۳ : هم از رخ تست اگر به مه در نمکی است

شمارهٔ ۱۸۴ : چندانک در آن لعل بدخشان نمکی است

شمارهٔ ۱۸۵ : از خرمن خال تو ختن دانه گکی است

شمارهٔ ۱۸۶ : تا لعل لب تو روی خوبی آراست

شمارهٔ ۱۸۷ : گفتند جماعتی زبس نادانی

شمارهٔ ۱۸۸ : جانا به جهان گل بدیع آوردی

شمارهٔ ۱۸۹ : آن را که غم آن بت خوشرو باشد

شمارهٔ ۱۹۰ : حُسنی که گواه حسن معبود بود

شمارهٔ ۱۹۱ : پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمر

شمارهٔ ۱۹۲ : زلفی است چو عنبرتر و مشک تتار

شمارهٔ ۱۹۳ : خطّت که به حجّت کندش عقل هوس

شمارهٔ ۱۹۴ : تا بر رخ چون گلت پدید است عرق

شمارهٔ ۱۹۵ : دوش آمده بود در برم دلدارم

شمارهٔ ۱۹۶ : با این همه لطف و این همه زیبایی

شمارهٔ ۱۹۷ : جانا ز دو چِشم من خیالت که برد

شمارهٔ ۱۹۸ : درمان چه کنی اگر تو درمانی سوز

شمارهٔ ۱۹۹ : تا هست دلم بر غم تو دست آموز

شمارهٔ ۲۰۰ : بر آتش سَودای تو ای جان افروز

شمارهٔ ۲۰۱ : من دل زتو برنمی کنم فارغ باش

شمارهٔ ۲۰۲ : ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل

شمارهٔ ۲۰۳ : بگذار شبی که بر تو فرمان بدهم

شمارهٔ ۲۰۴ : از عشق چنان است دل مسکینم

شمارهٔ ۲۰۵ : از هر عاشق وصف دلالی شنوم

شمارهٔ ۲۰۶ : پیش سخن و مذهب و کیشت میرم

شمارهٔ ۲۰۷ : پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم

شمارهٔ ۲۰۸ : گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم

شمارهٔ ۲۰۹ : گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم

شمارهٔ ۲۱۰ : می آیم وز شوق چنان می افتم

شمارهٔ ۲۱۱ : باد تو به هر صبوح مفتوح من است

شمارهٔ ۲۱۲ : چشمی دارم همه پر از صورت دوست

شمارهٔ ۲۱۳ : جانم چو به چشم دل درو معنی دید

شمارهٔ ۲۱۴ : در شهر ظریف و خوب روی ارچه بسی است

شمارهٔ ۲۱۵ : یاری دارم که جسم و جان صورت اوست

شمارهٔ ۲۱۶ : از صورت اگر چه طبع سرکش نشود

شمارهٔ ۲۱۷ : تو صورت و معنی به حقیقت بشناس

شمارهٔ ۲۱۸ : بیهوده مدام در تک و تاز ممان

شمارهٔ ۲۱۹ : در صورت خوب دید باید معنی

شمارهٔ ۲۲۰ : آن چیست که در چشم دل آید معنی

شمارهٔ ۲۲۱ : از مادر معنی چو نزاید معنی

شمارهٔ ۲۲۲ : زان می نگرم به چشم سر در صورت

شمارهٔ ۲۲۳ : العمر مضی وفاتنی المطلوبُ

شمارهٔ ۲۲۴ : القلب الی لقایکم یَرتاحُ

شمارهٔ ۲۲۵ : یا حاسب هل تعلم ماذا تَصنَع

شمارهٔ ۲۲۶ : هرگز نرود مهر تو پاک از دل من

شمارهٔ ۲۲۷ : سودای تو را خود سر و سامانی نیست

شمارهٔ ۲۲۸ : زان روز که چشم من به رویت نگریست

شمارهٔ ۲۲۹ : تا دست وصال تو نگیرم در دست

شمارهٔ ۲۳۰ : امروز که یار من مرا مهمان است

شمارهٔ ۲۳۱ : در حسرت آنم که شبی در کویت

شمارهٔ ۲۳۲ : امروز هر آن کسی که گل می بوید

شمارهٔ ۲۳۳ : دریاب اگر دسترسی خواهد بود

شمارهٔ ۲۳۴ : بر من سپه هجر تو پیروز مباد

شمارهٔ ۲۳۵ : گفتم که زرخ پردهٔ عزّت بردار

شمارهٔ ۲۳۶ : دست من و دامن تو امشب زنهار

شمارهٔ ۲۳۷ : ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر

شمارهٔ ۲۳۸ : آن شب که زبختم گرهی بگشاید

شمارهٔ ۲۳۹ : من در غم تو مُردم و تو بی غم از این

شمارهٔ ۲۴۰ : بالله ترفقوا بقلب مجروح

شمارهٔ ۲۴۱ : بی دیدن تو بیم هلاک است مرا

شمارهٔ ۲۴۲ : تا مهر تو در سینه نهان است مرا

شمارهٔ ۲۴۳ : شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است

شمارهٔ ۲۴۴ : هنگام وداع آمد آن سرو بلند

شمارهٔ ۲۴۵ : یارم به سفر چو راه رفتن بگزید

شمارهٔ ۲۴۶ : روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد

شمارهٔ ۲۴۷ : گر ماه شوی به جز محاقی نبود

شمارهٔ ۲۴۸ : وصل ارچه که دیده را منوّر دارد

شمارهٔ ۲۴۹ : صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید

شمارهٔ ۲۵۰ : شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید

شمارهٔ ۲۵۱ : داماد خیال را نثاری نرسد

شمارهٔ ۲۵۲ : یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد

شمارهٔ ۲۵۳ : ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور

شمارهٔ ۲۵۴ : او را چه تمتّع از جوانی باشد

شمارهٔ ۲۵۵ : چون دید دل من اثر سوز فراق

شمارهٔ ۲۵۶ : ای دلبر قصّاب نه سر می دهیَم

شمارهٔ ۲۵۷ : سرمایهٔ عمر عاقلان یک نفس است

شمارهٔ ۲۵۸ : مردار چه به کار خویش سرگردان است

شمارهٔ ۲۵۹ : خه خه به چه گشته ای چنین دشمن دوست

شمارهٔ ۲۶۰ : اینها که زاسرار قدَر بی خبرند

شمارهٔ ۲۶۱ : گل گفت چو رخت ما به صحرا فکنند

شمارهٔ ۲۶۲ : یاری که به وقت کار در کار آید

شمارهٔ ۲۶۳ : ای دل همه آن بکن که رایت باشد

شمارهٔ ۲۶۴ : با هر بد و نیک وا نوازیم به طبع

شمارهٔ ۲۶۵ : چون آتش و آب بردباری نکنی

شمارهٔ ۲۶۶ : چندت گویم گر سر مردم داری

شمارهٔ ۲۶۷ : هرگه که تو با فرشته بین بنشینی

شمارهٔ ۲۶۸ : آن کس که برای فقر بربست کمر

شمارهٔ ۲۶۹ : دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت

شمارهٔ ۲۷۰ : هر کاو رقمی زعقل بر دل بنگاشت

شمارهٔ ۲۷۱ : مقصود ز روزگار این یک نفس است

شمارهٔ ۲۷۲ : ای همنفسان فعل اجل می دانید

شمارهٔ ۲۷۳ : گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی است

شمارهٔ ۲۷۴ : آن یار که منزلگه او قلب آمد

شمارهٔ ۲۷۵ : عنبر که نه آن تست لادن به ازوست

شمارهٔ ۲۷۶ : دردا که زعمر مایهٔ سود نماند

شمارهٔ ۲۷۷ : بیماری دل نمی توان پنهان کرد

شمارهٔ ۲۷۸ : دست دل اگر به دامن یار زنیم

شمارهٔ ۲۷۹ : خوبان همه گردن نفرازند آخر

شمارهٔ ۲۸۰ : هنگام گل آمد به تماشا نرویم؟

شمارهٔ ۲۸۱ : مادام که جویی تو حقیقت زمجاز

شمارهٔ ۲۸۲ : یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر

شمارهٔ ۲۸۳ : چون باد زمن می گذری چه توان کرد

شمارهٔ ۲۸۴ : هر بد که توان کاشت تو آن کاشته ای

شمارهٔ ۲۸۵ : کو عقل که بندی زهوس بگشاید

شمارهٔ ۲۸۶ : کو دست که بند بسته بگشاید ازو

شمارهٔ ۲۸۷ : آن را که دمی دمی به جانی ارزد

شمارهٔ ۲۸۸ : کامل نشوی تو با قرین ناقص

شمارهٔ ۲۸۹ : با دشمن و با دوست نه صلح است و نه حرب

شمارهٔ ۲۹۰ : چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد

شمارهٔ ۲۹۱ : ای من زتو در هر دهنی، نیک است این

شمارهٔ ۲۹۲ : با گل گفتم قدر عزیزان داری

شمارهٔ ۲۹۳ : با من بت من هیچ نکو عهد نشد