خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان

اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة » الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان

شمارهٔ ۱ : سلطان خودم خدمت سلطان نکنم

شمارهٔ ۲ : گر عاقلی آن بکن که یزدان فرمود

شمارهٔ ۳ : در خدمت مخلوق امانی نبود

شمارهٔ ۴ : چون نیستم از امیر جز دردسری

شمارهٔ ۵ : بگسل دل خود را تو زپیوند امیر

شمارهٔ ۶ : تا بتوانی ضد خداوندی گیر

شمارهٔ ۷ : در دست مگیر سخت مال دگران

شمارهٔ ۸ : تا در پی این فزون و آن کم باشی

شمارهٔ ۹ : چندانک تو را به خود بود دسترسی

شمارهٔ ۱۰ : بر نفس خودت نئی به کلّی ظالم

شمارهٔ ۱۱ : در راه کرم کوه به کاهی بخشند

شمارهٔ ۱۲ : در راه توَم گر زیم و گر میرم

شمارهٔ ۱۳ : از بخت بدت اگر شکایت باشد

شمارهٔ ۱۴ : چشم ار ز ادب به توتیایی نرسد

شمارهٔ ۱۵ : با قوّت پیل مور می باید بود

شمارهٔ ۱۶ : هر چند کسی نیست که هست الّا او

شمارهٔ ۱۷ : چون می ناید زما دمی درخور او

شمارهٔ ۱۸ : غوّاصان را اگرچه بیمی نبود

شمارهٔ ۱۹ : این راز درونی مشمر کاری خرد

شمارهٔ ۲۰ : گفتی به شب آیمت [که] بیگاه شود

شمارهٔ ۲۱ : هر کاو به وفا گرفته مسکن دارد

شمارهٔ ۲۲ : آنجا که عنایت خدایی باشد

شمارهٔ ۲۳ : او را خواهی، بگیر یک دم کم خود

شمارهٔ ۲۴ : شش پنج کسی زند که بازی داند

شمارهٔ ۲۵ : گفتم اثری از غم تو می باید

شمارهٔ ۲۶ : اشکم ز دو دیده تا به دریا برسد

شمارهٔ ۲۷ : می آید و بی دل دو هزار از چپ و راست

شمارهٔ ۲۸ : تا آتش رخسار تو را دود نبود

شمارهٔ ۲۹ : آن خط که از آن ماه دل افروز دمد

شمارهٔ ۳۰ : آن قوم که راه بین فتادند و شدند

شمارهٔ ۳۱ : گر دل زتو بگسلد فراموشش باد

شمارهٔ ۳۲ : نفس سره ام همّت گردون نکشد

شمارهٔ ۳۳ : در کوزه نشست گل چو رخسارش دید

شمارهٔ ۳۴ : گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟

شمارهٔ ۳۵ : بلبل همه شب به درد دل می نالید

شمارهٔ ۳۶ : گر هیچ سوی زلف تو راهی باشد

شمارهٔ ۳۷ : قصّاب چو گوشت از سر دست بداد

شمارهٔ ۳۸ : هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد

شمارهٔ ۳۹ : چشم سیهت که ناف آهو دارد

شمارهٔ ۴۰ : فریاد که آن سرو چمن می‌جنبد

شمارهٔ ۴۱ : بر حرف دم از دل چو نقط می‌افتد

شمارهٔ ۴۲ : جان را دگر اقبال ز در باز آمد

شمارهٔ ۴۳ : روز رخ تو کسوت شب می دارد

شمارهٔ ۴۴ : آن یافت که بودم به ملولی گم شد

شمارهٔ ۴۵ : گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید

شمارهٔ ۴۶ : دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار

شمارهٔ ۴۷ : گر دست به جانان برسیدی آخر

شمارهٔ ۴۸ : بخشش نکند به جز که مولای دگر

شمارهٔ ۴۹ : گر دیدهٔ تو بتافت کامل مردی

شمارهٔ ۵۰ : بر دل که مقام تست گر نیش زنی

شمارهٔ ۵۱ : گر حکم جهان زیر نگین داشتمی

شمارهٔ ۵۲ : چون دید دلم که شکل موزون داری

شمارهٔ ۵۳ : ای باد اگر گذر کنی بر صرصر

شمارهٔ ۵۴ : گفتم طربی به صد دل و دین بخرم

شمارهٔ ۵۵ : دل را چو فتاد با غم عشق تو رای

شمارهٔ ۵۶ : بی وصل توَم مباد هرگز نفسی

شمارهٔ ۵۷ : من معذورم اگر شوم هرزه درای

شمارهٔ ۵۸ : پرسید زدل دیده که گر ناشادی

شمارهٔ ۵۹ : هر روز دلم در طلب دلداری

شمارهٔ ۶۰ : چشمت که زناز می کند رعنایی

شمارهٔ ۶۱ : چون است به درد دیگران درمانی

شمارهٔ ۶۲ : ای شب مدد جان و جوانیم تویی

شمارهٔ ۶۳ : با ما خبری نداری ای بینایی

شمارهٔ ۶۴ : ای سوخته و ساخته در کار تو من

شمارهٔ ۶۵ : سهل است مرا یاد تو افزون کردن

شمارهٔ ۶۶ : هرگز نرود مهر تو پاک از دل من

شمارهٔ ۶۷ : امروز چنان گفت نگارم با من

شمارهٔ ۶۸ : بنگر تو بدان ماه فروز دل من

شمارهٔ ۶۹ : ای عادت تو وعدهٔ باطل دادن

شمارهٔ ۷۰ : دل را چه محل کاو بپذیرد غم او

شمارهٔ ۷۱ : بی روی تو دل گفت چه کار آید ازو

شمارهٔ ۷۲ : شاد است همه عمر نکوخواه از تو

شمارهٔ ۷۳ : جزعت به کرشمه چون کند عهدی نو

شمارهٔ ۷۴ : ای شب تو علی رغم بدآموز مرو

شمارهٔ ۷۵ : ابروت که آسمان بیاراید ازو

شمارهٔ ۷۶ : گر با همه ای که بی منی بی همه ای

شمارهٔ ۷۷ : مستم کن و هرچه هست بستان و برو

شمارهٔ ۷۸ : گفتی که تو دل برغم آن دلبر نه

شمارهٔ ۷۹ : ای دیدن روی تو دل آرای همه

شمارهٔ ۸۰ : او را که به رایگان گران خواهد بود

شمارهٔ ۸۱ : در هر هوسی دل نگران کوشیدن

شمارهٔ ۸۲ : ترکی مکن ای ترک خطایی با من

شمارهٔ ۸۳ : ای عقل همیشه از طرب تنها باش

شمارهٔ ۸۴ : گر با من خسته دل بیفتد رایش

شمارهٔ ۸۵ : بادا! چو رسی به زلف مشک افشانش

شمارهٔ ۸۶ : سیمین زنخت که حسن خواند استادش

شمارهٔ ۸۷ : چون دید دلم عارض شهر آرایش

شمارهٔ ۸۸ : یا من به چه دل زنم دَرِ سودایش

شمارهٔ ۸۹ : آنها که فلک وفا نکرد ایشان را

شمارهٔ ۹۰ : هر محنت و هر بلا که در جان من است

شمارهٔ ۹۱ : ای گشته لبت آتش جان را تریاک

شمارهٔ ۹۲ : انصاف زاختلاف ایّام فرق

شمارهٔ ۹۳ : من سوخته گر در طمع خام افتم

شمارهٔ ۹۴ : از روی تو من همیشه گلشن بودم

شمارهٔ ۹۵ : ای مست غمت عاقل و دیوانه به هم

شمارهٔ ۹۶ : من مهر تو در میان جان بنهادم

شمارهٔ ۹۷ : در پختن سودای تو چون من خامم

شمارهٔ ۹۸ : ای غم تو مراد من به جان در مشکن

شمارهٔ ۹۹ : چون تو به ادب شوی سوی حق نگران

شمارهٔ ۱۰۰ : از آن لطیف تر بت دلکش بین

شمارهٔ ۱۰۱ : ای دوست اگر گوهر کان می‌طلبی

شمارهٔ ۱۰۲ : از بس که غم دنییِ مردار خوری

شمارهٔ ۱۰۳ : یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند