خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

مجد همگر » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : خیال روی تو یکباره برد خواب مرا

شمارهٔ ۲ : گر تو پنداری که عشقم هر دم افزون نیست هست

شمارهٔ ۳ : تا نگویی که مرا بی‌تو شکیبایی هست

شمارهٔ ۴ : در جهان دل‌شده‌ای نیست که غمخوار تو نیست

شمارهٔ ۵ : در عشق هیچ درد چو درد فراق نیست

شمارهٔ ۶ : جانا اگرت در دل زایزد خبری مانده‌ست

شمارهٔ ۷ : حسن جهانگیر تو مملکت جان گرفت

شمارهٔ ۸ : آخر شبی ز لطف سلامی به ما فرست

شمارهٔ ۹ : در چنین عشق مرا برگ تن‌آسانی نیست

شمارهٔ ۱۰ : ز پیش از آنکه برتابی عنانت

شمارهٔ ۱۱ : کسی که بر لب لعل تو کامرانی یافت

شمارهٔ ۱۲ : غم عشق تو یکدمم کم نیست

شمارهٔ ۱۳ : دم فروکش دلا که همدم نیست

شمارهٔ ۱۴ : آن دل که جو جانش داشتم نیست

شمارهٔ ۱۵ : یا جانم ازین قالب دلگیر برآرید

شمارهٔ ۱۶ : چون زلف سرفشان تو در تاب می‌رود

شمارهٔ ۱۷ : چو غنچه وقت سحر حلّه‌پوش می‌آید

شمارهٔ ۱۸ : نه چو رخت ماه سخنگو بود

شمارهٔ ۱۹ : یا ترک من بی دل غمخوار بگوئید

شمارهٔ ۲۰ : اگر شکایتم از هجر یار باید کرد

شمارهٔ ۲۱ : اگر به صبر مرا با تو چاره باید کرد

شمارهٔ ۲۲ : تا سر زلف تو شوریده و سرکش باشد

شمارهٔ ۲۳ : دلی که با غم عشق تو همنشین گردد

شمارهٔ ۲۴ : ای که بی چشم تو چشمی چشم من جز تر ندید

شمارهٔ ۲۵ : کجا از دوزخ اندیشد تنی کز مهر تو سوزد

شمارهٔ ۲۶ : بر من همه خواری از دل آمد

شمارهٔ ۲۷ : گر یاد رنگ رویت در بوستان برآید

شمارهٔ ۲۸ : نیست روزی که مرا از تو جفائی نرسد

شمارهٔ ۲۹ : درد عشقت ز جان توان پرسید

شمارهٔ ۳۰ : مژده که جان نازنین باردگر به تن رسید

شمارهٔ ۳۱ : بسوختیم و ز ما هیچ بر نیامد دود

شمارهٔ ۳۲ : خدای جز به توام کام دل روا مکناد

شمارهٔ ۳۳ : هر شب چو ز هجر تو دل تنگ بنالد

شمارهٔ ۳۴ : شکری نیئی شکر کو چو تو خوش دهان ندارد

شمارهٔ ۳۵ : تالعل تو سنگبار باشد

شمارهٔ ۳۶ : خورشید رخت چون ز سر کوی برآید

شمارهٔ ۳۷ : غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد

شمارهٔ ۳۸ : سر آن ندارد این دل که ز عشق سر ندارد

شمارهٔ ۳۹ : یا آن دل گم گشته به من باز رسانید

شمارهٔ ۴۰ : دلبرا دوش در آن عیش منت یاد نبود

شمارهٔ ۴۱ : ترا تا دل بسان سنگ باشد

شمارهٔ ۴۲ : حبذا نزهت بادی که ز بغداد آید

شمارهٔ ۴۳ : مراد من ز وصال تو برنمی‌آید

شمارهٔ ۴۴ : شکرش در سخن گهر ریزد

شمارهٔ ۴۵ : آخر ای باغ امیدم گل شادی به برآر

شمارهٔ ۴۶ : یارب این واقعه کی بر دل من کرد گذر

شمارهٔ ۴۷ : بردی دل من ز چشم مخمور

شمارهٔ ۴۸ : دروغ گفته ام ار گفته ام شدم ز تو دور

شمارهٔ ۴۹ : نه جان در کار عشقت کردم آخر

شمارهٔ ۵۰ : ای ز بوس تو نقل من بسیار

شمارهٔ ۵۱ : دلبرا بر کش نوا با ناله زارم بساز

شمارهٔ ۵۲ : ای بیحذر ز سوز من بیخبر بترس

شمارهٔ ۵۳ : دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش

شمارهٔ ۵۴ : کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق

شمارهٔ ۵۵ : ای زلف تو آشیانه دل

شمارهٔ ۵۶ : تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم

شمارهٔ ۵۷ : دلم خون گشت و دلداری ندارم

شمارهٔ ۵۸ : بیا متاب ار زلف پرتابت بگیرم

شمارهٔ ۵۹ : گر شبی بر لب شیرین تو فرمان بدهم

شمارهٔ ۶۰ : نه وصل تو می دهد پناهم

شمارهٔ ۶۱ : ز عشقت سینه پر سوز دارم

شمارهٔ ۶۲ : می گلرنگ دوست می‌دارم

شمارهٔ ۶۳ : یارب آن روی است یا صبح است یا ماه تمام

شمارهٔ ۶۴ : بلای دل بسی دارم دوای دل نمی‌دانم

شمارهٔ ۶۵ : چه میل است این که من سوی تو دارم

شمارهٔ ۶۶ : به جان تو که به جان رهی نگاه مکن

شمارهٔ ۶۷ : امید از وصل تو نتوان بریدن

شمارهٔ ۶۸ : جانا به صبوح خرمی کن

شمارهٔ ۶۹ : صبح است یا نور قمر یا آینه یا روست آن

شمارهٔ ۷۰ : مردمان گوش کنید انده تنهائی من

شمارهٔ ۷۱ : چو تو دلبر به زیبائی به عالم در که دید ای جان

شمارهٔ ۷۲ : بیا کز جان و دل به در خوری تو

شمارهٔ ۷۳ : عید آمد ای نگارین بردار جام باده

شمارهٔ ۷۴ : ای چون دل و جان بر من گرامی

شمارهٔ ۷۵ : روح محضی بدان طربناکی

شمارهٔ ۷۶ : گرفتم رای پیوندی نداری

شمارهٔ ۷۷ : دیدی که مهر ما به چه‌سان خوار داشتی

شمارهٔ ۷۸ : ای صبرم از فراق تو بر باد داده‌ای

شمارهٔ ۷۹ : ای وصل تو اصل دلفروزی

شمارهٔ ۸۰ : ای دریغا گر شبی او را نهان بگرفتمی

شمارهٔ ۸۱ : ای دل چه اوفتادت کز ما جدا فتادی

شمارهٔ ۸۲ : باز این چه شور و فتنه‌ست کاندر جهان فکندی

شمارهٔ ۸۳ : چند بنیاد جگرخواری نهی

شمارهٔ ۸۴ : ای که به روی چون سمن رشک بهار و سوسنی

شمارهٔ ۸۵ : آن روی چون بهارت رشک نگار چینی

شمارهٔ ۸۶ : گر با تو زبانی شودم هر سر موئی

شمارهٔ ۸۷ : این چه ننگ است که بر روی چو ماه آوردی

شمارهٔ ۸۸ : ای چون حیات شیرین، وی چون روان گرامی

شمارهٔ ۸۹ : بیا بیا که شدم درغم تو سودائی

شمارهٔ ۹۰ : باز این چه فتنه‌ای‌ست که در ما فکنده‌ای

شمارهٔ ۹۱ : دل ز من برده‌ای و می‌دانی

شمارهٔ ۹۲ : پیداست خود که نیست ترا رای آشتی

شمارهٔ ۹۳ : ای ترک دلستان صنم چین من توئی

شمارهٔ ۹۴ : دلکم برد به شیرین سخنک هندوکی

شمارهٔ ۹۵ : ای به اصل پاک و گوهر بر شهانت سروری

شمارهٔ ۹۶ : گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی

شمارهٔ ۹۷ : ترا سزد که کنی دعوی جهانداری