شمارهٔ ۴۵

هوش مصنوعی: ای گل، امیدم را به شکوفایی برسان و ای صبح نویدبخش، شب اندوه و دوری را به پایان برسان.

هوش مصنوعی: به دل شوریده و سرگشته‌ام، خوشی و نشاطی ببخش و به خاطر دلم که پر از غم و اندوه است، شربتی از شیرینی و گل به من عطا کن.

هوش مصنوعی: اخباری خوش و مسرت‌بخش بگو و آتش عشق و اشتیاق را در دل‌ها خاموش کن. لحظه‌ای آرامش به دل‌های پر از هیجان بده و دل‌های حتی چند نفر را شاد کن.

هوش مصنوعی: از صحبت درباره سفر و وعده‌ها خسته شده‌ایم. وعده و شیطنت تو مرا به الموت انداخت. حرفی دیگر بزن.

هوش مصنوعی: دل غافل من در مسیر عراق قرار دارد، ای نسیم صبح، از راه عراق به من خبری بده.

هوش مصنوعی: صبحی که با هدیه مهر آغاز می‌شود، از سمت مشرق می‌آید و ورود خوشایند پادشاه دادگر را نوید می‌دهد.