خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قصاید

مجیرالدین بیلقانی » دیوان اشعار » قصاید

شمارهٔ ۱ : برید عقل ترا کی برد به ملک صفا

شمارهٔ ۲ : تا تو از هستی خود، خود را نگردانی جدا

شمارهٔ ۳ : تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجا

شمارهٔ ۴ : ز دار ملک جهان روی در کشید وفا

شمارهٔ ۵ : ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیما

شمارهٔ ۶ : ای عارض چو ماه ترا چاکر آفتاب

شمارهٔ ۷ : مساز حجره وحدت درین مضیق خراب

شمارهٔ ۸ : رخش امل متاز که ایام توسن است

شمارهٔ ۹ : باد صبح است که مشاطه جعد چمن است

شمارهٔ ۱۰ : شاها تویی که خواجه گردون غلام تست

شمارهٔ ۱۱ : مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمده‌ست

شمارهٔ ۱۲ : روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست

شمارهٔ ۱۳ : سروی که بر مهش ز شب تیره چنبرست

شمارهٔ ۱۴ : شش جهت ملک را کار یکی در ده است

شمارهٔ ۱۵ : دوش چون مرغ شب فغان برداشت

شمارهٔ ۱۶ : تن به مهر تو دل ز جان برداشت

شمارهٔ ۱۷ : عافیت رخت از جهان برداشت

شمارهٔ ۱۸ : تا رنج عیش یاد همایون منیر باد

شمارهٔ ۱۹ : جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد

شمارهٔ ۲۰ : دلی که تحفه تو جان مختصر سازد

شمارهٔ ۲۱ : گر نه ز وصل تو دل ما را امان رسد

شمارهٔ ۲۲ : این نادره بین باز کز ایام بر آمد

شمارهٔ ۲۳ : چه شب است این که درو خون ستم ریخته اند

شمارهٔ ۲۴ : چون ترا غالیه بر گرد رقم ریخته اند

شمارهٔ ۲۵ : خون بر آن سینه که فرسوده غم‌های تو نیست

شمارهٔ ۲۶ : ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیست

شمارهٔ ۲۷ : زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیست

شمارهٔ ۲۸ : طارم زر بین که درج در مکنون کرده اند

شمارهٔ ۲۹ : زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته‌اند

شمارهٔ ۳۰ : زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اند

شمارهٔ ۳۱ : این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورند

شمارهٔ ۳۲ : ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند

شمارهٔ ۳۳ : کسی که قصد سر زلف آن نگار کند

شمارهٔ ۳۴ : شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکند

شمارهٔ ۳۵ : گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکند

شمارهٔ ۳۶ : این خر جبلتان که قدم بر قدم نهند

شمارهٔ ۳۷ : رسید کان مروت به قعر گوهر جود

شمارهٔ ۳۸ : مرا که کار غم عشق یار خواهد بود

شمارهٔ ۳۹ : مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبود

شمارهٔ ۴۰ : دم گیتی معنبر می نماید

شمارهٔ ۴۱ : ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدید

شمارهٔ ۴۲ : نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار

شمارهٔ ۴۳ : نداست سوی من از دل به هر نفس صد بار

شمارهٔ ۴۴ : کام روان باد دل شهریار

شمارهٔ ۴۵ : قدر ترا مرتبه ای استوار

شمارهٔ ۴۶ : دوش که شد ماه نهان در غبار

شمارهٔ ۴۷ : ای لعل تو دستگیر شکر

شمارهٔ ۴۸ : الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحر

شمارهٔ ۴۹ : عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سر

شمارهٔ ۵۰ : پرده مستان نواخت زخمه باد سحر

شمارهٔ ۵۱ : سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارش

شمارهٔ ۵۲ : کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندش

شمارهٔ ۵۳ : تر دامنی که ننگ وجودست گوهرش

شمارهٔ ۵۴ : سرو سهی که سجده برد سرو کشمرش

شمارهٔ ۵۵ : که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟

شمارهٔ ۵۶ : امن الرقیب نوائب الایام

شمارهٔ ۵۷ : تا دار ملک زان سوی عالم بساختم

شمارهٔ ۵۸ : هر شب که سر به جیب تحیر فرو برم

شمارهٔ ۵۹ : باز محنت زده دورانم

شمارهٔ ۶۰ : چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟

شمارهٔ ۶۱ : تا دستخوش جهان شدم من

شمارهٔ ۶۲ : دست مخالف ببست تیغ جهان پهلوان

شمارهٔ ۶۳ : سرو امل به باغ عدم تازه گشت هان

شمارهٔ ۶۴ : قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهان

شمارهٔ ۶۵ : نامزد غمی ز دهر ای دل سر گرفته هان

شمارهٔ ۶۶ : زهی از فر تو گشته جهان نصرت آبادان

شمارهٔ ۶۷ : زیور گردون گسست آینه آسمان

شمارهٔ ۶۸ : خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمان

شمارهٔ ۶۹ : ای ز لبت لاله را آب خوشی در دهان

شمارهٔ ۷۰ : طارم چارم نهفت پرتو شمع جهان

شمارهٔ ۷۱ : رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشان

شمارهٔ ۷۲ : مهره عمرم ربود شعبده آسمان

شمارهٔ ۷۳ : خورشید ملک پرور و بهرام کامران

شمارهٔ ۷۴ : به عذر روی نهادم پس از هزار گناه

شمارهٔ ۷۵ : جمال روی ترا رشوه می گزارد ماه

شمارهٔ ۷۶ : زهی بر خطت آسمان سر نهاده

شمارهٔ ۷۷ : دوش آن زمان کز آه من شد شمع شب سرسوخته

شمارهٔ ۷۸ : هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوخته

شمارهٔ ۷۹ : لله درک ای ز جهان بر سر آمده

شمارهٔ ۸۰ : ای رخ تو رنگ نوبهار گرفته

شمارهٔ ۸۱ در ستایش قزل ارسلان و شادباش فرارسیدن عید فطر : بدیدند مه، ساقیا می چه داری

شمارهٔ ۸۲ : جهان چون جنان شد ز باد بهاری

شمارهٔ ۸۳ : زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی

شمارهٔ ۸۴ : ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانی