خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قطعات

اهلی شیرازی » دیوان اشعار » قطعات

شمارهٔ ۱ : کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست

شمارهٔ ۲ : ای لییمان چه میگویید عیب مزبله

شمارهٔ ۳ : در حقیقت دیده حق بین نبیند غیر حق

شمارهٔ ۴ : شاه رسل که خاتم مهر رسالت است

شمارهٔ ۵ : جهان طفیل وجود محمدست و علی

شمارهٔ ۶ : در ره حق چو مکرمت طلبی

شمارهٔ ۷ : ای هنرور مال عالم هست دست‌افزار کار

شمارهٔ ۸ : کسی که سر بدر آرد ز روزن هستی

شمارهٔ ۹ : مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور

شمارهٔ ۱۰ : مرا زمانه بسوزد بداغ غم تا چند

شمارهٔ ۱۱ : اهل فضلند تیره روز و ضعیف

شمارهٔ ۱۲ : گنج سخنم مایه ندزدم چو حریفان

شمارهٔ ۱۳ : بغیر نامه و پیغام بی نشانان را

شمارهٔ ۱۴ : گرچه دولت توان به صحبت یافت

شمارهٔ ۱۵ : چه اختیار کسی را ز عاشقان گر یار

شمارهٔ ۱۶ : بدو نیک و شاه و گدای و ملک

شمارهٔ ۱۷ : از حق بدعا دین طلب ای خواجه نه روزی

شمارهٔ ۱۸ : هر که در معنی است حرفی بیش

شمارهٔ ۱۹ : نفس مدعی که کون خر است

شمارهٔ ۲۰ : کسی نزاری مجنون کجاست در عالم

شمارهٔ ۲۱ : تا ابد امید آزادیش نیست

شمارهٔ ۲۲ : درویش که از تلخی کام است جگر ریش

شمارهٔ ۲۳ : دختر مرده شوی را امسال

شمارهٔ ۲۴ : کس از شهوت بطن سودی نیافت

شمارهٔ ۲۵ : هر که شد دنبال دنیا ترک کرد آسودگی

شمارهٔ ۲۶ : خوشا کسیکه نیامد درین سراچه غم

شمارهٔ ۲۷ : اهلی حریف ساقی و رندان دیر باش

شمارهٔ ۲۸ : دیده باشی برای دفع گزند

شمارهٔ ۲۹ : کشته همت مردان بر مقصود دهد

شمارهٔ ۳۰ : ایکه همچون عشق پیچان همتی داری بلند

شمارهٔ ۳۱ : بزرگوار خدایا من آن تهیدستم

شمارهٔ ۳۲ : آنشب که محمد سوی معراج برآمد

شمارهٔ ۳۳ : ذات محمد و علی آیینه حق اند

شمارهٔ ۳۴ : کسی که بود سحر با فرشته در محراب

شمارهٔ ۳۵ : حیران کارخانه صنعم که صد گره

شمارهٔ ۳۶ : راد در معنی جوانمرد آمده

شمارهٔ ۳۷ : از خوب و زشت دنیا غافل مباش ایدل

شمارهٔ ۳۸ : دلا، گر گنج میجویی گدای مرد معنی شود

شمارهٔ ۳۹ : گرچه بر ارباب دانش خرمن عالم جوی است

شمارهٔ ۴۰ : اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصی

شمارهٔ ۴۱ : بنده را مردن از طلب خوشتر

شمارهٔ ۴۲ : مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسی

شمارهٔ ۴۳ : نرگسش زان زبان چو سوسن نیست

شمارهٔ ۴۴ : اگر غمی رسد از دهر شاد باش ایدل

شمارهٔ ۴۵ : بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت

شمارهٔ ۴۶ : یار از آیینه نقش خود را دید

شمارهٔ ۴۷ : ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفت

شمارهٔ ۴۸ : بترس از غیرت سلطان عشق ای آنکه می پرسی

شمارهٔ ۴۹ : گر کسی از عشق صورت جان گدازد چون هلال

شمارهٔ ۵۰ : به نیک و بد مشو ایخواجه شاد و غمگین هم

شمارهٔ ۵۱ : زندگی شاخی است سبز و با رفیقان است خوش

شمارهٔ ۵۲ : دم عیسی که می خرد امروز

شمارهٔ ۵۳ : کسی بکعبه رود کز صفای سینه پاک

شمارهٔ ۵۴ : عارف عیسی نفس نام و نشان گم میکند

شمارهٔ ۵۵ : کسی که صاحب عقل است هوشیار بود

شمارهٔ ۵۶ : کلک اهلی همچو مژگانش در افشان دایم است

شمارهٔ ۵۷ : تمام لذت عالم چو دانه و دام است

شمارهٔ ۵۸ : مرغان عرش بر سر طوبی نشسته اند

شمارهٔ ۵۹ : ایکه گویی که بحسن سخن من اهلی

شمارهٔ ۶۰ : جوان معرکه نادیده یی و میگویی

شمارهٔ ۶۱ : در شعر هر که از پی معنی خاص رفت

شمارهٔ ۶۲ : چو کوی محتسب ترکان نشین شد

شمارهٔ ۶۳ : هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ

شمارهٔ ۶۴ : مرا ملا معین کردنی دوش

شمارهٔ ۶۵ : پیر بی دندان ندارد لذتی از هیچ قوت

شمارهٔ ۶۶ : اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند

شمارهٔ ۶۷ : حال درویش خسته باز مپرس

شمارهٔ ۶۸ : فغان من همه از دست توسن نفس است

شمارهٔ ۶۹ : مست خوبان خون خورد از دل بجای می بلی

شمارهٔ ۷۰ : به زیر سایه گل خفته لیلی

شمارهٔ ۷۱ : ماه فروین بطبع تریاک است

شمارهٔ ۷۲ : گفت کسی خوش بود عمر دو کاندر یکی

شمارهٔ ۷۳ : گر ترقی همچو ماه نو کند حال کسی

شمارهٔ ۷۴ : دو حرفی بخدمت فرستادمت

شمارهٔ ۷۵ : مسیحا را اگر گویند خاموش

شمارهٔ ۷۶ : رسول از ره معجز حکیم جانبخش است

شمارهٔ ۷۷ : خوش است کنج حضور و دل از جهان فارغ

شمارهٔ ۷۸ : ای مست غفلت آخر تا چند لطف دانش

شمارهٔ ۷۹ : تخم کرم فشان تو درین خاکدان که مرد

شمارهٔ ۸۰ : دلا اگر همه کاری بسعی پیش رود

شمارهٔ ۸۱ : همای همت من آنچنان رمید از خلق

شمارهٔ ۸۲ : آگه ز درد خسته عشق بتان کسیست

شمارهٔ ۸۳ : یک نشانده اند مردم از آن دل کشد بدل

شمارهٔ ۸۴ : حال درویش خسته باز مپرس

شمارهٔ ۸۵ : خودستایی عیب درویشان بود

شمارهٔ ۸۶ : بحث آب حیات است چو با خضر مقالست

شمارهٔ ۸۷ : اهلی کسیکه حکمت پنهان حق نیافت

شمارهٔ ۸۸ : می و مطرب همه در بزم یارست

شمارهٔ ۸۹ : الف را ذات یکتا دان که اصل و فرع اشیا شد

شمارهٔ ۹۰ : کارم درست بود نخست و چومه شکست

شمارهٔ ۹۱ : به شعر فخر مکن راه شاعری مسپر

شمارهٔ ۹۲ : با وجود پادشاهان سخن کز لطف نظم

شمارهٔ ۹۳ : خار و گل باهم برآمد خاصه در گلزار شعر

شمارهٔ ۹۴ : شاهدان عهد ما در عهد و پیمان و وفا

شمارهٔ ۹۵ : نظر بصورت یاری فکن که چون خورشید

شمارهٔ ۹۶ : گذشت عمر و دل از شعر و عاشقی بگذشت

شمارهٔ ۹۷ : فطرت آدم است یک جوهر

شمارهٔ ۹۸ : همه عمر از شراب و شاهد و شعر

شمارهٔ ۹۹ : مکن ای خواجه میل سگ صفتان

شمارهٔ ۱۰۰ : یارب بگیر دست من پیر ناتوان

شمارهٔ ۱۰۱ : مستحقان کرم مستان حقند ای پسر

شمارهٔ ۱۰۲ : ایدل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنک

شمارهٔ ۱۰۳ : طمع تراست که مقبول کاینات شوی

شمارهٔ ۱۰۴ : چند مردم بکشی رسم بزرگی آنست

شمارهٔ ۱۰۵ : بگذر ز بزرگی که بود مایه آزار

شمارهٔ ۱۰۶ : نگذشته است گرد گناهی بهیچ باب

شمارهٔ ۱۰۷ : پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو

شمارهٔ ۱۰۸ : دولت و محنت عالم گذران است همه

شمارهٔ ۱۰۹ : از نفس توسن خود ایمن مشو گر او را

شمارهٔ ۱۱۰ : بر تخت عافیت دل من پادشاه بود

شمارهٔ ۱۱۱ : نشستم زیر تیغ مردکی دلال در حمام

شمارهٔ ۱۱۲ : هرچند کسی علم و هنر دارد و کوشش

شمارهٔ ۱۱۳ : مکن شهوت که بی مغزی است هرچند

شمارهٔ ۱۱۴ : ای نجم سعادت اثرای کوکب مسعود

شمارهٔ ۱۱۵ : آصفا، من زر از عسس ببرات

شمارهٔ ۱۱۶ : مجرد باش چون مردان بعالم

شمارهٔ ۱۱۷ : گر آدمی صفتی از حدیث خود بگذر

شمارهٔ ۱۱۸ : خار خاری که بجان ریشه زد از عشق گلی