شمارهٔ ۵۹

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که با زیبایی کلام من هیچ‌کس دچار اضطراب نشده و هیچ‌کس حتی برای ستایش لب به صحبت نیاورده است.

هوش مصنوعی: به خدایی که به من گنجینه‌ای از معانی عطا کرده است، به گونه‌ای که هیچ‌کس دیگری به اندازه من به آن‌ها دسترسی ندارد و حسد نمی‌ورزد.

هوش مصنوعی: اما دیده و دل من خواهان سخن هستند، چه کار کنم که روح بی‌جان دلم را نتوانستم از دست بدهم؟

هوش مصنوعی: اگر تو جلوه‌ای از خود نشان بدهی که دل از دست بروم، من اگر بی‌دینی باشم، باز هم چندین بار در برابر تو تعظیم می‌کنم.