فرهنگ پارسی
ادیب الممالک
»
دیوان اشعار
»
فرهنگ پارسی
شمارهٔ ۱ - گفتار میرزا صادق خان امیری - ادیب الممالک فراهانی : آن بت شوخ چشم مه سیما
شمارهٔ ۲ - بند دوم : بت من چه این داستان میسرود
شمارهٔ ۳ - بند سوم : بزن ای دلبر هر هفت کرده
شمارهٔ ۴ - بند چهارم : سپیده چو زد دامن چرخ چاک
شمارهٔ ۵ - بند پنجم : ای خطت چون تازه سنبل وی رخت چون تازه وَرد
شمارهٔ ۶ - بند ششم : دوشینه چو آن شوخ شد از باغ به خانه
شمارهٔ ۷ - بند هفتم : زهی بچین دو زلف از حبش گرفته خراج
شمارهٔ ۸ - بند هشتم : ای آنکه گفتار ترا هوش و روان پاسخ بود
شمارهٔ ۹ - بند نهم : ای دلبر طرازی با ما چرا به نازی
شمارهٔ ۱۰ - بند دهم : ای رخت چون ماه نخشب وی لبت لعل بدخش
شمارهٔ ۱۱ - بند یازدهم - هفت خط جام جمشیدی و جز آن : رخ برافروخت همچو آیینه
شمارهٔ ۱۲ - در بیان مراتب ترقی و تنزل روح به عقیده بعضی حکماء به اصطلاح عرب و عجم : ای شده جادوی بیهوشی ز هوشت سنگسار
شمارهٔ ۱۳ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده مه آباد : کسان به دور مه آباد چاربخش شدند
شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه : شد چار صف آراسته اندر بر جمشید
شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نامهای هفت کشور : ای آنکه روی تو بر مه فروغبخش بود
شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیان : روز ماه پارسی باشد نخستین اورمزد
شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالی : روز اول باشد از ماه جلالی جشنساز
شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی : «پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان
شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستا : در اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسه : ای که دلها را کشد زنجیر زلفت در کمند
شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسی : آن دَه و دو کوشک کهآمد خانه سیارگان
شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیر : شَت جیافرام در دساتیرش
شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیر : همان کیوان ابا برجیس و بهرام
شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمین : چار سوی کرانه گیتی
شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسی : نام انگشتان مردم در زبان پارسی
شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماههای پارسی با قبطی : ای همایونسرشت پاکنژاد
شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنان : هفت پیرایه شد به روی بتان
شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازی : ترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر
شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیان : زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت : پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستا : نام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد
شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمان : ایزد فروغهای سپهری که هفت شد
شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز است : دین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند : در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر : بتا قند مکرر پنج قسم است
شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عرب : قبایل عرب عابری است پنج گروه
شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارس : کوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیان : بتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسه : سَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
شمارهٔ ۴۰ : بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
شمارهٔ ۴۱ : «گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
شمارهٔ ۴۲ : «توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
شمارهٔ ۴۳ : «هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمد : بود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیون : از یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبه : سمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقه : ژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت : «اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت : نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
شمارهٔ ۵۰ : کوته «برِف» چو «لارژ» فراخ، «اِتروا»ست تَنگ
شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالم : ای دبستان فضل را شاگرد
