مثنویات
نشاط اصفهانی
»
دیوان اشعار
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ : ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
شمارهٔ ۲ : ای طفیل بود تو بود همه
شمارهٔ ۳ : شاهد غیبی که خود مستور بود
شمارهٔ ۴ : عشق از نو باز دستانساز گشت
شمارهٔ ۵ : گلستانش را گلی پیدا نبود
شمارهٔ ۶ : دیده را دیدار خور خیره کند
شمارهٔ ۷ : محفل عشقش چو میآراستند
شمارهٔ ۸ : عقل را با عشق در هم ریختند
شمارهٔ ۹ : شاه ما کز لوح و کرسی باج خواست
شمارهٔ ۱۰ : ای یگانه گوهر سلک وجود
شمارهٔ ۱۱ : سید کونین سبط مصطفا
شمارهٔ ۱۲ : طالب من گر شود یک ره کسی
شمارهٔ ۱۳ : تا به کی ای نفس علت زای من
شمارهٔ ۱۴ : ای گرفتار جهان پیچ پیچ
شمارهٔ ۱۵ : ای نمودی از وجودت بود من
شمارهٔ ۱۶ : گرضمیرم قابل اسرار نیست
شمارهٔ ۱۷ : آفتابی آسمانها زو عیان
شمارهٔ ۱۸ : زافرینش بیشتر حق بود و بس
شمارهٔ ۱۹ : باز صبح است و برآمد آفتاب
شمارهٔ ۲۰ : باز عشق آهنگ یغما ساز کرد
شمارهٔ ۲۱ : آن امام و پیشوای متقین
شمارهٔ ۲۲ : کوکب شه تا ابد پاینده باد
شمارهٔ ۲۳ : فتنه از ملک شهنشه دور شد
شمارهٔ ۲۴ : هر که از خاصیتی ممتاز شد
شمارهٔ ۲۵ - آدمی را بر جانوران فخری نیست .... : چشم و گوش و دست و پا و خورد و خفت
شمارهٔ ۲۶ : خواجهای بودهست از پیشینگان
شمارهٔ ۲۷ : این امام و رهنمای هشتمین
شمارهٔ ۲۸ : این منم کاینسان خجل از خاک توس
شمارهٔ ۲۹ : یاد دارم من که روزی چند کس
شمارهٔ ۳۰ : کشور جان مرا سلطان تویی
شمارهٔ ۳۱ : سوی طور آمد مگر روزی کلیم
شمارهٔ ۳۲ : شب نگردد روشن از نام چراغ
شمارهٔ ۳۳ : باز این دیوانه ی بگسسته بند
شمارهٔ ۳۴ : یاربت بر لب ولی دل غافل است
شمارهٔ ۳۵ : درگذشتی از من ای رب رحیم
شمارهٔ ۳۶ : ملک چاکر خدیوا پادشاها
شمارهٔ ۳۷ : شهنشاه دریا دل ابر کف
شمارهٔ ۳۸ : ستایش خداوند بخشنده را
شمارهٔ ۳۹ : نفس شوم تو چاه تاریک است
