خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات از رسالهٔ جلالیه

محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات از رسالهٔ جلالیه

شمارهٔ ۱ : من و دیدن رقیبان هوسناک تو را

شمارهٔ ۲ : ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا

شمارهٔ ۳ : من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا

شمارهٔ ۴ : عشقت زهم برآورد یاران مهربان را

شمارهٔ ۵ : چون پیش یار قید و رهائی برابر است

شمارهٔ ۶ : دلم که بی‌تو لگدکوب محنت و الم است

شمارهٔ ۷ : در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست

شمارهٔ ۸ : به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت

شمارهٔ ۹ : نمی‌گفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت

شمارهٔ ۱۰ : آن که چشمت را ز خواب ناز بیداری نداد

شمارهٔ ۱۱ : یارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد

شمارهٔ ۱۲ : بخت چون بر نقد دولت سکهٔ اقبال زد

شمارهٔ ۱۳ : الهی تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد

شمارهٔ ۱۴ : مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد

شمارهٔ ۱۵ : ساربانا پرشتابان بار ازین منزل مبند

شمارهٔ ۱۶ : تبارک الله ازین پادشاه وش صنمی

شمارهٔ ۱۷ : حسن تو چند زینت هر انجمن بود

شمارهٔ ۱۸ : آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خود

شمارهٔ ۱۹ : دل می‌شود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود

شمارهٔ ۲۰ : شعلهٔ حسن تو بالاتر ازین می‌باید

شمارهٔ ۲۱ : روی ناشسته چو ماهش نگرید

شمارهٔ ۲۲ : بهر تسخیر دلم پادشهی تازه رسید

شمارهٔ ۲۳ : باز جائی رفته‌ام کز روی یارم شرمسار

شمارهٔ ۲۴ : ما به یارانیم مشغول و رقیب ما به یار

شمارهٔ ۲۵ : هان ای دل هجران گزین در جلوه است آن مه دگر

شمارهٔ ۲۶ : بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش

شمارهٔ ۲۷ : سخن درست بگویم اگرچه می‌ترسم

شمارهٔ ۲۸ : داردم در زیر تیغ امروز جلاد فراق

شمارهٔ ۲۹ : وصل چون شد عام از هجران بود ناخوشترک

شمارهٔ ۳۰ : چون من کجاست بوالعجبی در بسیط خاک

شمارهٔ ۳۱ : این منم کز عصمت دل در دلت جا کرده‌ام

شمارهٔ ۳۲ : هرگز از زلف کجت بی‌پیچ و تابی نیستم

شمارهٔ ۳۳ : منم شکسته نهال ریاض عشق و گلی

شمارهٔ ۳۴ : به خوبی ذره‌ای بودی چه در کوی تو جا کردم

شمارهٔ ۳۵ : منم کز دل وداع کشور امن و امان کردم

شمارهٔ ۳۶ : به دعوی آمده ترکی که صید خود کندم

شمارهٔ ۳۷ : نخست آنکس که شد در بند انکار تو من بودم

شمارهٔ ۳۸ : دو روزی شد که با هجران جانان صحبتی دارم

شمارهٔ ۳۹ : دانسته باش ای دل کزان نامهربانت می‌برم

شمارهٔ ۴۰ : چراغ خود دگر در بزم او بی‌نور می‌بینم

شمارهٔ ۴۱ : بود دی در چمن ای قبلهٔ حاجتمندان

شمارهٔ ۴۲ : بیرون شدم از بزمت ای شمع صراحی گردنان

شمارهٔ ۴۳ : کسی هم بوده کز شوخی بزور یک نظر کردن

شمارهٔ ۴۴ : چند چشمت بسته بیند چشم سرگردان من

شمارهٔ ۴۵ : گدای شهر را دانسته خلقی پادشاه من

شمارهٔ ۴۶ : اگر خواهی دعای من کنی بر مدعای من

شمارهٔ ۴۷ : دلم آزاد از دامش نمی‌گردد چه دامست این

شمارهٔ ۴۸ : در حلقه بتان است سر حلقه آن پری رو

شمارهٔ ۴۹ : آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او

شمارهٔ ۵۰ : گشت دیگر پای تمکینم سبک در راه او

شمارهٔ ۵۱ : قیاس خوبی آن مه ازین کن کز جفای او

شمارهٔ ۵۲ : چون جلوه‌گر گردد بلا از قامت فتان تو

شمارهٔ ۵۳ : شدم از گریه نابینا چراغ دیدهٔ من کو

شمارهٔ ۵۴ : گرچه دیدم بر عذار عصمتت خال گناه

شمارهٔ ۵۵ : چون نیست دلت با من از وصل تو هجران به

شمارهٔ ۵۶ : شده خلقت چو گریبان کش دلهای همه

شمارهٔ ۵۷ : دارم از دست تو بر سر افسر بی‌غیرتی

شمارهٔ ۵۸ : یزک سپاه هجران که نمود پیش‌دستی

شمارهٔ ۵۹ : برای خاطر غیرم به صد جفا کشتی

شمارهٔ ۶۰ : به مهر غیر در اخلاص من خلل کردی

شمارهٔ ۶۱ : به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی

شمارهٔ ۶۲ : چو دلگشای رقیبان شوی به لطف نهانی

شمارهٔ ۶۳ : دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی

شمارهٔ ۶۴ : هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئی