شمارهٔ ۵۷

هوش مصنوعی: من دارم به خاطر تو دچار دردسر می‌شوم، و در پایان خودم هم بدون غیرت گرفتار می‌شوم.

هوش مصنوعی: هر کسی که به راحتی و بدون احساس تعهد و غیرت به استراحت می‌پردازد، سرش هیچ‌گاه از جایش تکان نمی‌خورد.

هوش مصنوعی: از پیشانی‌ام ستاره‌ای درخشان می‌تابد که آن را به نام بنده‌ای می‌شناسم که در عشق و غیرت داغدار است، در حالی که ستاره‌ای که بی‌غیرت است را نمی‌پسندم.

هوش مصنوعی: در زیر نگین من، سرزمینی با شکوه وجود دارد که نام آن در سرزمین‌های بی‌غیرت، یادآور غیرت و شجاعت است.

هوش مصنوعی: در باغ وصال، عشق بی‌نهایتی را می‌بینم که به طور کامل از محدودیت‌ها فراتر رفته است، اما در عین حال بر بی‌غیرتی خودم تأکید می‌کنم.

هوش مصنوعی: ای دوستان، لطفاً دستم را بشکنید، چون وقتی که نشسته‌ام و به غیرت فکر می‌کنم، بارها در دل بی‌غیرتی رفته‌ام.

هوش مصنوعی: ای پادشاه غیرت، بگو که چگونه می‌توانی مانند یک پادشاه بی‌پادشاه، شهر دل را در میان لشکری که فاقد غیرت است، رها کنی؟

هوش مصنوعی: ای دل، تو که روزگاری در غیرت همچون آتش می‌سوختی، اکنون چرا بر سر خود خاکستر بی‌غیرتی می‌ریزی؟

هوش مصنوعی: یا از نام‌های زیبا و باوقار غزالان چیزی نگو، یا مانند من دفتر شعرهایت را با نام دیوانگان بی‌غیرت پر کن.