قطعات
آذر بیگدلی
»
دیوان اشعار
»
قطعات
شمارهٔ ۱ : پیش ازین، مدح هر که گفتندی
شمارهٔ ۲ - تعریف شمشیر : درخشنده تیغ ابوالفتح خان
شمارهٔ ۳ - ماده تاریخ - ۱۱۹۰ هجری قمری : سر دفتر اصحاب فتوت فرج الله
شمارهٔ ۴ - در مدح حاجی سلیمان صباحی : ای باد صبحگاه، صباحت بخیر باد؛
شمارهٔ ۵ - قطعه : آذر کسان که با تو دم از شاعری زنند
شمارهٔ ۶ - رباعی : چون تیر قلم گرفت و دفتر برداشت
شمارهٔ ۷ - و له هزل حاجی : ای به دیدار ضحکهٔ ضحاک
شمارهٔ ۸ - قطعه : کشت فرهاد را اگر خسرو
شمارهٔ ۹ - و له علیه الرحمه : چل سال کشیدم انتظارش
شمارهٔ ۱۰ - قطعه : سپهر منزلتا، تا سپهر راست مدار؛
شمارهٔ ۱۱ - تاریخ جلوس ابوالفتح خان ابن کریم خان زند - (۱۱۹۳ ه.ق) : چرا خون نگریم، چرا می ننوشم؟!
شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ (۱۱۷۶ه.ق) : دریغا ز ناسازگاری گردون
شمارهٔ ۱۳ - قطعه : شنیدم ز قیصر ستمدیدهای
شمارهٔ ۱۴ - و له علیه الرحمه : خوش آمد این کهن رسمم از آنان
شمارهٔ ۱۵ - و له قطعه : ای که در بارگاه زیبایی
شمارهٔ ۱۶ - تاریخ وفات درویش مجید علیه الرحمه (۱۱۸۶ ه.ق) : حیف و صد حیف که از کجروشیهای سپهر
شمارهٔ ۱۷ - بتاریخ مولود پسران خود گفته (۱۱۹۴ ه.ق) : شکر آذر، که شب هشتم ماه آذار
شمارهٔ ۱۸ - خواجه ی نوکیسه : شبی بخلوتی از چشم تنگ چشمان دور
شمارهٔ ۱۹ - نامه به صباحی : صبح است صبا، کوش که این نظم کنی گوش
شمارهٔ ۲۰ - و له فیه داد و دهش : خلاف ظالم و ممسک، بچشم هوشمند آذر؛
شمارهٔ ۲۱ - و له قطعه عینک : صاحبا! ای ز دیدن رویت
شمارهٔ ۲۲ - تاریخ فوت محمد قلی بیگ (۱۱۷۹ه.ق) : آه، که ابری سیه، بست تتق در چمن
شمارهٔ ۲۳ - فی المقطعات : الا ای نسیم سحر، پیش از آن
شمارهٔ ۲۴ - تاریخ زفاف ابوالفتح خان زند (۱۱۸۵ ه.ق) : المنه لله، که سراسر همه ایران
شمارهٔ ۲۵ : چون کیسه ز زر تهی شود کاسه ز آش
شمارهٔ ۲۶ - در مدح درویش مجید رحمه الله : کجا رفت آن نسیم صبحگاهی؟
شمارهٔ ۲۷ - در مدح آقا محمد هاشم زرگر : ای آنکه کسی مثل تو ننوشته خط نسخ
شمارهٔ ۲۸ - و له قطعه : دوشم که نسود دیده بر هم
شمارهٔ ۲۹ - و له قطعه رحمه الله : ای خنک دی که از بهار افزون
شمارهٔ ۳۰ - تاریخ ده خوایق که محمد حسین خان تعمیر کرد. : آرایش زمانه، آقا حسین کامد
شمارهٔ ۳۱ - و له هزل : شعر مردان، به مدح نامردان
شمارهٔ ۳۲ - قطعه : بر آستانه ی جانان، که روضه ی ارم است؛
شمارهٔ ۳۳ - تاریخ آب انبار (۱۱۸۹ ه.ق) : فخر زمانه، حضرت حاجی ابوالحسن
شمارهٔ ۳۴ : دوش، از گردش فلک که مدام
شمارهٔ ۳۵ - تاریخ آب انبار اصفهان (۱۱۸۹ ه.ق) : بعهد دولت دارای گیتی
شمارهٔ ۳۶ - قطعه : دو نگاهی که کردمت همه عمر
شمارهٔ ۳۷ : ایا رسیده بآن منزلت که میرسدت
شمارهٔ ۳۸ - هجو : ناکسی بیخبر از کار که باد
شمارهٔ ۳۹ - ماده تاریخ (۱۱۹۲ ه.ق) : فریاد ز زال چرخ کز جور
شمارهٔ ۴۰ - ماده تاریخ (۱۱۷۱ه.ق) : آه کز ناسازی گردون دون
شمارهٔ ۴۱ - و له هزل آذر : با هم، زن و شوی خردسالی
شمارهٔ ۴۲ : ای عادلی که دیده رعایای این دیار
شمارهٔ ۴۳ - تاریخ وفات محمد امین خان بیگدلی (۱۱۸۳ ه.ق) : آه که خصمی نمود، دست به غارت گشود
شمارهٔ ۴۴ - و له قطعه : چهل هندوانه، چو گوی ز برجد
شمارهٔ ۴۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۸ ه.ق) : به فرمان دارای ایران که بودش
شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا : روز و شب، این دعاست در باغم
شمارهٔ ۴۷ - قطعهٔ سرو : ای رسته از شکفتگی قد و خد تو
شمارهٔ ۴۸ - و له رحمه الله : بخرام صبا سوی قم از خطه ی کاشان
شمارهٔ ۴۹ - و له قطعه : ایا خان زمان، کز بیم خشمت؛
شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه : ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو
شمارهٔ ۵۱ - و له فیه : ایا خان عاقل، که زنجیر من
شمارهٔ ۵۲ - و له علیه الرحمه : کریمی گر نباشد در زمانه
شمارهٔ ۵۳ - قطعه : غریب آزار دزد ساوجی شد
شمارهٔ ۵۴ - قطعه در مدح میرزا محمد حسین وزیر در مطالبهٔ کلیات جامی : در ایام سلطان حسین، آنکه نامش
شمارهٔ ۵۵ - و له فیه : جهان مکرمت ای میرزا حسین که کرده
شمارهٔ ۵۶ - و له قطعه : ای صاحب مهربان که فیضت
شمارهٔ ۵۷ - و له قطعه : اصفهان، مصر بود و شد کوفه
