شمارهٔ ۵۶ - و له قطعه

هوش مصنوعی: ای صاحب مهربانی که می‌دانی نعمت و بخشش تو به همه رسیده و به افراد بزرگ و کوچک می‌رسد.

هوش مصنوعی: مهربانی و بخشندگی تو به همه انسان‌ها، چه پیر و چه جوان، رسیده و شناخته شده است.

هوش مصنوعی: بگویید که تو را توصیف کرده‌ام و این توصیف به خلق و موجودات آشکار و پنهان رسیده است.

هوش مصنوعی: مرا از ندادن سهمی غم نیست، زیرا از اهل برکان به من خبر رسیده است.

هوش مصنوعی: کشت امید من از ظلم آن‌ها، باغی است که به فصل پاییز رسیده و دیگر ثمره‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: گفتم که سریعاً سهم من را بده، چه ضرری به من وارد شده را می‌دانی؟

هوش مصنوعی: گفتی که باید صبر داشته باشی، اما من دیگر تاب و توان صبر کردن را ندارم و وضعیتم به حدی رسیده که نمی‌توانم ادامه دهم.

هوش مصنوعی: در دل از تو شکایتی ندارم، اما احساساتم به زبانم می‌آید و تو می‌دانی.