شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه

آذر بیگدلی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه

ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو

ای بسا لطف، که صد زخم نهان شد در وی

روی در هم کشم، از بوسهٔ شیرین لب یار

همچو مستی که کشد رو به هم از تلخی می

بشکر خنده گشایم دهن از دیدن غیر

همچو آن شیر که روباه ببیند از پی

شمارهٔ ۴۹ - و له قطعه: ایا خان زمان، کز بیم خشمت؛شمارهٔ ۵۱ - و له فیه: ایا خان عاقل، که زنجیر من

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو

ای بسا لطف، که صد زخم نهان شد در وی

هوش مصنوعی: گاهی اوقات خشم و غضب می‌تواند ظاهراً بر مهربانی و محبت ترجیح داده شود، و برعکس، محبت و لطفی که به‌ظاهر نشان داده می‌شود ممکن است در واقع حاوی زخم‌ها و دردهای پنهان باشد.

روی در هم کشم، از بوسهٔ شیرین لب یار

همچو مستی که کشد رو به هم از تلخی می

هوش مصنوعی: من با بوسهٔ شیرین لب یار چنان سرمست می‌شوم که مانند کسی که از تلخی شراب به هم می‌رسد، چهره‌ام را به هم می‌کشم.

بشکر خنده گشایم دهن از دیدن غیر

همچو آن شیر که روباه ببیند از پی

هوش مصنوعی: به خاطر خوشحالی و خنده‌ام، دهانم را باز می‌کنم، مثل آن شیری که روباهی را می‌بیند که به دنبالش است.