دستورنامه
حکیم نزاری
»
دستورنامه
بخش ۱ - توحید : قل الحمدلله نزاری فَقُل
بخش ۲ - نعت رسول (ص) : گزین کرد فی الجمله از کاینات
بخش ۳ - مناجات : الهی زفضلت نباشد بدیع
بخش ۴ - فصل در اخلاق - خطاب به خود : نزاری ز پاکیزه کاران درای
بخش ۵ - اندیشه و سخن : چو بر مرکبِ فکر گردم سوار
بخش ۶ - پیری بطلب - در تسلیم : یکی پیر رهبر طلب ای جوان
بخش ۷ - دو فرزند شایسته شهنشاه و نصرت و یاد تاج الدین محمد : مرا فضل بخشنده دین و داد
بخش ۸ - سبب نظم کتاب : بقا باد این هر دو را بی شمار
بخش ۹ - تضمین بیت شیخ اجل سعدی : به تکرار و تَذکار عادت کنند
بخش ۱۰ - حرمت شراب : شراب آن گهی دست شرّست و شور
بخش ۱۱ - مداح می : غذای تن و قوت جان است راح
بخش ۱۲ - یار عهد جوانی : به عهد جوانی چنان بودمی
بخش ۱۳ - دلیل راه : پس از مدتی در میان آمدم
بخش ۱۴ - شهرت به شرب مدام : چو مشهور گشتم به شرب مدام
بخش ۱۵ - هدایت پدر : پدر رحمت الله چو آگاه شد
بخش ۱۶ - تبویب کتاب : سخن موجز و پرمعانی نکوست
بخش ۱۷ - سه اندزر : سه باب است هر سه مبیّن کنم
بخش ۱۸ - دو تعلیم : گروه سه دیگر جهان گشتگان
بخش ۱۹ - حکایت : یکی بود در شهرِ تون پیش ازین
بخش ۲۰ - می، جوانمردِ نامرد : غرض آن که بر هرچه عادت کنی
بخش ۲۱ - ادب میزبانی : چو در خانه مهمان بری از پگاه
بخش ۲۲ - به مستی سواری مکن : به پایانِ مستی سواری مکن
بخش ۲۳ - حذر از ناجنس : مکن تا توانی به ناجنس میل
بخش ۲۴ - در جستن یار همجنس : نشاید بر اسرار کردن ستیز
بخش ۲۵ - نو باده : به نوباده هر هفته یاری مَکُن
بخش ۲۶ - صبوحی : صبوح آفتِ مغز و ضعفِ دل است
بخش ۲۷ - آیین اهل عراق : شنیدم که فرمان دهان عراق
بخش ۲۸ - اهلیّت باده خواران : چو می روح بخشی نیاید به دست
بخش ۲۹ - سخا به مستی : به مستی سخاوت بود نا پسند
بخش ۳۰ - حکایت : سرآشفته ای مستِ خود رای بود
بخش ۳۱ - حفظ اعتدال : کسی را که می دم به دم می خورد
بخش ۳۲ - می، سلطان بیدادگر : مکن اعتماد ای پسر بر شراب
بخش ۳۳ - نقل شراب : اطبّا ز نُقل اندک آوردهاند
بخش ۳۴ - حفظ دندان : چو نقلی گرفتی به دندانِ تنگ
بخش ۳۵ - کرامات می : ندیدیم هرگز به عمر دراز
بخش ۳۶ - حکایت : گذر بودمان بر براکوهِ تون
بخش ۳۷ - حکایت : برون آمدیم از نشابور مست
بخش ۳۸ - مقامات می خوارگان : ندانی اگر هیچ بویی بری
بخش ۳۹ - حکایت : ربا خوارهای بود؛ بیدانیی
بخش ۴۰ - خلوت آباد حکیم : مرا هر چه با خویشتن بودمی
بخش ۴۱ - عروج و الهام : به اوقات دیگر دل مستِ من
بخش ۴۲ - سبب تغییر حال : شبی هاتف غیبم آواز داد
بخش ۴۳ - من کیستم : مرا خود در اوقاتِ ردّ و قبول
بخش ۴۴ - پس از توبه : پس از یک دو سالم که توفیق حی
بخش ۴۵ - خطاب به شاهنشاه و نصرت : الا ای جگر گوشگانِ پدر
بخش ۴۶ - ایجاز سخن : سخن موجز و منتخب کرده ام
بخش ۴۷ - تاریخ نظم : به چشمِ جهان دیدة دوربین
بخش ۴۸ - در مناجات و خاتمت : الاهی چو از نیّتم آگهی
