بخش ۳۷ - حکایت

هوش مصنوعی: از نشابور بیرون آمدیم، در حالی که مست و شگفت‌زده بودیم و دل‌هایمان را گم کرده بودیم.

هوش مصنوعی: دوست من که همیشه بسیار مهربان است، اکنون به دعا نیاز دارد و امیدوارم خداوند به او لطف و رحمت کند.

هوش مصنوعی: یک بطری در بغل داشت و پر از شراب بود، دلی شاداب و سری پر از شوق و هیجان داشت.

هوش مصنوعی: سوارکاری به سرعت تاخت تا کاسه ای بگیرد، ولی شاید اشتباه کرد و اسبش از مسیر منحرف شد.

هوش مصنوعی: از اسب افتاد ولی به سرعت بلند شد و سلامتی‌اش را با نوشیدن شراب شفاف و گوارا به دست آورد.

هوش مصنوعی: یکی گفت: اگر تو مثل رستم دلیر باشی یا مانند شیشه‌ای که پر از آب زمزم است، باز هم هیچ‌کدام از اینها به تنهایی ارزش را بالا نمی‌برد، چون آنچه مهم است، دل و ایمان انسان است.

هوش مصنوعی: تو در زیر این موج‌های سخت و تند، هم از خرد و هم از ریزش‌های کوچک به خوبی تجربه و یادگیری کسب کرده‌ای.