رباعیات
سوزنی سمرقندی
»
دیوان اشعار
»
هزلیات
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : ای دزد هجا و مدح دیوان پدر
شمارهٔ ۲ : ای خم شکسته بر سر چاه کمیز
شمارهٔ ۳ : آنگه که بدی نبود رخ مه را خویش
شمارهٔ ۴ : تر ساز هجای تو تبرا نکنم
شمارهٔ ۵ : خمخانه سریست کوزه دار سرخم
شمارهٔ ۶ : ای رشته حکمت تو سر گم گشته
شمارهٔ ۷ : یارب گل دینم از پژمردن
شمارهٔ ۸ : شد کاخ شهنشاه مکان عیسی
شمارهٔ ۹ : ایشاه محمد سیر یوسف وش
شمارهٔ ۱۰ : ایشاه دل خصم تو دارد سوزن
شمارهٔ ۱۱ : تا گشت پدید نصر جانرا دشمن
شمارهٔ ۱۲ : طوطی بپرید از قفس بلخ به مرو
شمارهٔ ۱۳ : برداشت سپهر پرده شرم از روی
شمارهٔ ۱۴ : ای شاه نظر به شاه گردون کردی
شمارهٔ ۱۵ : ایشاه بیک نظر که اکنون کردی
شمارهٔ ۱۶ : ای صدر جوانبخت ز بس غم خوردن
شمارهٔ ۱۷ : ای از گل مکرمت سرشت تن تو
شمارهٔ ۱۸ : دیگ سیه انداخته از گوشه بام
شمارهٔ ۱۹ : ای یافته دین ذوالجلال از تو ضیا
شمارهٔ ۲۰ : صاحب که ضیای عدل از ما نوزید
شمارهٔ ۲۱ : ای مامک توئی چاره بی چارگیم
شمارهٔ ۲۲ : با دشمنت از بهر صلاح تن تو
شمارهٔ ۲۳ : یکدسته گلی دارم و عشقی در تاخت
شمارهٔ ۲۴ : گردون چو طپانچه کاه رخسار منست
شمارهٔ ۲۵ : بر درج عقیق سیم خندید لبم
شمارهٔ ۲۶ : باید ببرم دوست چو خون در رگ و پوست
شمارهٔ ۲۷ : گر دشمنی ای نگار و گر با من دوست
شمارهٔ ۲۸ : از خنده مغاله چون فتد در رخ یار
شمارهٔ ۲۹ : غازی بکمند زلف شهریرا بست
شمارهٔ ۳۰ : اندر پیت ای دو دیده مستی رندند
شمارهٔ ۳۱ : چون فاختگان طوق برآوردی زود
شمارهٔ ۳۲ : عشق رخ سو کمانک نیم پلاس
شمارهٔ ۳۳ : ای قد من از عشق تو چون قدرین داس
شمارهٔ ۳۴ : با مردم رند ایدل و جان لوند
شمارهٔ ۳۵ : دل بستدم از کفشگری روی چو ماه
شمارهٔ ۳۶ : خَلُّخی به غمِ خَلُّخ و اندیشهٔ غُز
شمارهٔ ۳۷ : بز دنبه ندارد اندرین نیست شکی
شمارهٔ ۳۸ : خر سر سر تو سزای زخم تبر است
شمارهٔ ۳۹ : ای یار تبیره زن بایسته چو جان
شمارهٔ ۴۰ : گازُر بچهای به روی رَخشان خورشید
شمارهٔ ۴۱ : درزی بچه در رنگ رزی آویزد
شمارهٔ ۴۲ : ای نیم حلالزاده نیم خشوک
شمارهٔ ۴۳ : ای همچو مِهین مار برآویز و خشوک
شمارهٔ ۴۴ : بو نصر طبیب اگر دهی خمرا زود
شمارهٔ ۴۵ : هم خانه سرست و سوزنی خر بنده
شمارهٔ ۴۶ : در هجو من ای قوامی فرزانه
شمارهٔ ۴۷ : محمود جمال دین که با دوشمن و دوست
شمارهٔ ۴۸ : ایشاه جهاندار، جهاندار نژاد
شمارهٔ ۴۹ : ای حضرت تو شده پر از آب از تو
شمارهٔ ۵۰ : ای همچو محمد و حسن با تمیز
شمارهٔ ۵۱ : همت مکن ای نظامی پست بلند
شمارهٔ ۵۲ : ای واعجبی سدیدک فلسفه گوی
شمارهٔ ۵۳ : بر شاعر تاز زیر خسب حین روب
شمارهٔ ۵۴ : چون ماده خران شلف موبدبگری
شمارهٔ ۵۵ : ای از خر دجال بسی یافته بهر
شمارهٔ ۵۶ : روحی بجز مرثیه گوی من شد
