غزلیات
سوزنی سمرقندی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
شمارهٔ ۱ - باده پیش آر : ساقیا پیش آر باز آن آب آتشفام را
شمارهٔ ۲ - دلبر جانان : باز دیگر ره دل من دلبری جانان گرفت
شمارهٔ ۳ - با من چرا نگفتی : چرا نگفتی با من بتا به روز نخست
شمارهٔ ۴ - عهد و وفا : ای شده عهد تو بر کینه و پیکار درست
شمارهٔ ۵ - بوی بنفشه : یار مرا خط بنفشه زار برآمد
شمارهٔ ۶ - تو چو آهویی : غالیه غاشیه زلف پریش تو کشد
شمارهٔ ۷ - خاک زمستان : زنده شد خاک زمستان کشته از باد بهار
شمارهٔ ۸ - لعبت بدیع : ای سرو رسته از طرف جویبار بر
شمارهٔ ۹ - ایدوست : ما را ز غم عشق تو ایدوست بس آخر
شمارهٔ ۱۰ - عشق و بهار : عشق و بهار و فرقت یار و تن نزار
شمارهٔ ۱۱ - لذت عشق : عمرم افزونی گرفت از لذت عشق عمر
شمارهٔ ۱۲ - خط نگار من : خط نگار ترک من چون طوق قمری بر قمر
شمارهٔ ۱۳ - لعبت نخجیری چشم : زلف چون قیر تو ای بی تو مرا روز چو قیر
شمارهٔ ۱۴ - خواهی بوفا گوش بتا خواهی کین توز : بنمود بمن روی نگارین خود امروز
شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز : مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز
شمارهٔ ۱۶ - لاله رخ : تا بسته ام بدان دو رخ لاله فام دل
شمارهٔ ۱۷ - روی تو : ای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل
شمارهٔ ۱۸ - در دل ترا هواست که با من جدل کنی : از روی تو چو چشمه خورشید در حمل
شمارهٔ ۱۹ - بتا با تو کجم؟ : راست اینست که جز با تو بدل راست نیم
شمارهٔ ۲۰ - ای سیمین سرو : ای جفت دل من از تو فردم
شمارهٔ ۲۱ - فریاد از جور تو : ای نگار از حد گذشت این فتنه و بیداد تو
شمارهٔ ۲۲ - با تو روی آشتی ندارم : ندارم با تو روی آشتی رو
شمارهٔ ۲۳ - سپید دلم را سیاه کردی : سپید کارا کردی دلم به عشق سیاه
شمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاری : بیا ای دیده در بغداد دجله
شمارهٔ ۲۵ - ای پسر : ای پسری کان دو زلف بر زده داری
شمارهٔ ۲۶ - زلفک تو : چرا کند بسر زلفک تو گل سپری
شمارهٔ ۲۷ - دو نرگس او : بسم ز نرگس سیراب و لاله خودروی
