خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مسمطات

سیدای نسفی » دیوان اشعار » مسمطات

شمارهٔ ۱ : شد مدتی که بخت نسازد مدد مرا

شمارهٔ ۲ : صدف گوهر اسرار نهان گوش من است

شمارهٔ ۳ : با حریفان می روی در باغ مسکن می کنی

شمارهٔ ۴ : بر سر کوی تو ای شوخ عسس بسیار است

شمارهٔ ۵ : می نشینی روز و شب با مردم غافل چرا

شمارهٔ ۶ : روزه محمل بست و دارم آه و افغان چون جرس

شمارهٔ ۷ : دلا ز بزم حریفان چو غنچه پنهان باش

شمارهٔ ۸ : تا مرا گوشه نشین کرد غم تنهایی

شمارهٔ ۹ : مدتی بود ما را با تو دلگشائی هاست

شمارهٔ ۱۰ : می وصل دادم از کف غم دردسر گرفتم

شمارهٔ ۱۱ : فراق دوستان چون لاله داغم بر جگر دارد

شمارهٔ ۱۲ : صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد

شمارهٔ ۱۳ : رفت آن شوخ از نظر بر روی افگنده نقاب

شمارهٔ ۱۴ : دارم بتی که دارد از لب شراب بی غش

شمارهٔ ۱۵ : رخ چو برگ گل و قد دلربا داری

شمارهٔ ۱۶ : مرا در انتظارت خانه دل روشن است امشب

شمارهٔ ۱۷ : تا لب لعل تو را شد آشنایی با شراب

شمارهٔ ۱۸ : ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن

شمارهٔ ۱۹ : بستم از غیر چو یوسف دل هر جایی را

شمارهٔ ۲۰ : به دل تا در سخن آورده بودم لعل نابش را

شمارهٔ ۲۱ : اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی

شمارهٔ ۲۲ : عقل و هوش زلفت را دسترس نمی داند

شمارهٔ ۲۳ : تا سبزه به گلزار جمال تو دمیده

شمارهٔ ۲۴ : غم مرا چون عود شبها جای در مجمر دهد

شمارهٔ ۲۵ : شوخ من بی پرده در بازارها جولان مکن

شمارهٔ ۲۶ : اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی

شمارهٔ ۲۷ : یوسف من پیرهن چاک از زلیخای کیئی

شمارهٔ ۲۸ : ز خون بیگناهان قد شمشیرت دو تا باشد

شمارهٔ ۲۹ : رفتم شبی به کویش با قامت خمیده

شمارهٔ ۳۰ : ای گل امروز تو هم‌بزم حریفان شده‌ای

شمارهٔ ۳۱ در تضمین از اشعار صائب : چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها

شمارهٔ ۳۲ : تا به می خوردن به گلشن آن گل رعنا نشست

شمارهٔ ۳۳ : فگندی بر جگر آتش چو من بی خان و مانی را

شمارهٔ ۳۴ : داد ضیا به عالمی پرده ز رخ کشادنش

شمارهٔ ۳۵ : تندخویی آمد و چون لاله داغم کرد و رفت

شمارهٔ ۳۶ : هستم از جان بنده رخساره آن پادشاه

شمارهٔ ۳۷ : از شوق تو افتادم در بادیه پیمایی

شمارهٔ ۳۸ : امروز به عالم نبود اهل وفا را غیر از تو پناهی

شمارهٔ ۳۹ : هر که در غم صبر کرد ایوب می دانیم ما

شمارهٔ ۴۰ : مه من علم به عالم شده ای به دلربایی

شمارهٔ ۴۱ : مصفا سینه را چون مهر انور می توان کردن

شمارهٔ ۴۲ : ارباب جود را کف گوهرفشان نماند

شمارهٔ ۴۳ : نقاب از رخ برافگندی نمودی روی زیبا را

شمارهٔ ۴۴ : چون تاب به کلبه ام ای سیمتن درای

شمارهٔ ۴۵ : به بزم غیر تا سرو تو خود را جلوه گر کرده

شمارهٔ ۴۶ : عشق چون آمد به دل در سینه غم نامحرم است

شمارهٔ ۴۷ : سیر پرشور و چشم لاغر و پشت خمی دارم

شمارهٔ ۴۸ : به میدان آمدی و گوی و چوگان باختی رفتی

شمارهٔ ۴۹ : خوردی شراب ناب سرانجامیی تو رفت

شمارهٔ ۵۰ : شبی ای رشک یوسف بی تو از بیت الحزن رفتم

شمارهٔ ۵۱ : آب و تاب دوستی در سنبل موی تو نیست

شمارهٔ ۵۲ : شبی ز خانه برون با صد آرزو رفتم

شمارهٔ ۵۳ : قامت خم‌گشته را مرگ خبر می‌کند

شمارهٔ ۵۴ : بهار آمد بکش در باغ رخت کامرانی را

شمارهٔ ۵۵ : دیده را عمری به مردم آشنا کردم نشد

شمارهٔ ۵۶ : برده تیغ ابرویت آب از دم شمشیرها

شمارهٔ ۵۷ : اسیرم کرده جادویی جهان زو کافرستانی

شمارهٔ ۵۸ : عید شد آمد به رقص از جوش می دستارها

شمارهٔ ۵۹ : ای ستمگر ز کجا تازه و تر می آیی

شمارهٔ ۶۰ : ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش

شمارهٔ ۶۱ : در چمن امروز بلبل مست گفتار خود است

شمارهٔ ۶۲ : ای فدای تو عز و جاه همه

شمارهٔ ۶۳ : سویم آن بت بدخو دوش با درنگ آمد

شمارهٔ ۶۴ : جانب کلبه‌ام ای دوست‌نواز آمده‌ای

شمارهٔ ۶۵ : غنچه ها پیش رخت سر به گریبانی چند

شمارهٔ ۶۶ : تا کی ای دل در هوای اطلس و دیبا شوی

شمارهٔ ۶۷ : نسازد توبه از کردار خود جانی که من دارم

شمارهٔ ۶۸ : در چمن گل چو حدیث تو شنیدن گیرد

شمارهٔ ۶۹ : پیش ما دام طرب نقل و شراب افسانه

شمارهٔ ۷۰ : برای پرسشم ای آهوی حرم برخیز

شمارهٔ ۷۱ : ای سرو ناز بنده ره رفتنت شوم

شمارهٔ ۷۲ : ای چراغ سلطنت را رونق از سیمای تو

شمارهٔ ۷۳ : صاحبدلان نظاره چو بر پشت پا کنند

شمارهٔ ۷۴ : ای دیده از تو دوران جمشید دستگاهی

شمارهٔ ۷۵ - واسوخت : ای پری چهره لبی چون گل خندان داری