شمارهٔ ۷۲

هوش مصنوعی: ای چراغ پادشاهی، جمال تو باعث رونق و زیبایی تاج و تخت و سلطنت تو است.

هوش مصنوعی: لباس زیبا بر زمین افتاده است، اما قامت دلبر تو، ای لباس پادشاهی، همچنان بر فراز تو قرار دارد.

هوش مصنوعی: تاج شاهی به خاطر درخشش و ارزش گوهر باعظمت تو نورانی است.

هوش مصنوعی: در میان چمنزار، عطای تو مانند دریا است و شبنم به شمار می‌آید. همچنین، زیبایی تو باعث شادی و سرزندگی باغ دل‌انگیز زندگی می‌شود.

هوش مصنوعی: این صدا که هر صبح از آسمان آبی و زیبا به گوش می‌رسد، نشان‌دهنده‌ٔ روشنی و زیبایی زندگی است، هرچند که خورشید در آسمان منبع نور و روشنایی جهان به شمار می‌آید.

هوش مصنوعی: نور چشمان او از خاک پای تو می‌تابد.

هوش مصنوعی: ای بنا و اساس کشور، ثبات و استواری تو به خاطر وجود خودت است. امروز تو نماینده و یادگاری از پادشاهان گذشته هستی.

هوش مصنوعی: زمان‌های زیادی گذشته و خضر به شهریار می‌گوید که آنچه اسکندر خواست و به او داده نشد، نتیجه‌ی کردار زمان است.

هوش مصنوعی: یک چشاندن از آب زلال و زندگی‌بخش تو بود.

هوش مصنوعی: ای آن کسی که به خاطر تو بر سر پادشاهان، آرزوی تاج و تخت نیست، بدان که دشمن تو در این دنیا جز گرفتن مالیات و خراج، کار دیگری ندارد.

هوش مصنوعی: کسانی که خواسته‌ای دارند، جز در این مکان خاص و مقدس، جایی برای بیان نیازهایشان ندارند و نیازی به توضیح خواسته‌ها در محضر بزرگ‌مهر نیست.

هوش مصنوعی: هیچ رازی از درخشش اندیشه و عقل تو پنهان نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: سیدا با ستایش از پادشاهی که دارد، همیشه شاد و خوشحال است و روز و شب را به خوش‌گذرانی و لذایذ زندگی می‌گذراند.

هوش مصنوعی: با شراب و نوشیدن و موسیقی، شاه به شادی و خوشی می‌پردازد و حافظ، با وجود پیری، به جوانی و نشاط ادامه می‌دهد.

هوش مصنوعی: به امید اینکه بخشش تو شامل حال گناهکاران شود.