کنز الرموز
حسینی
»
کنز الرموز
بخش ۱ - بسم اللّه الرحمن الرحیم : باز طبعم را هوای دیگر است
بخش ۲ - فی نعت النبی صلی الله علیه و آله : خواجه کونین ختم مرسلین
بخش ۳ - در بیان معرفت و نصیحت گوید : هان حسینی این همه سودا چراست
بخش ۴ - حکایت : قصهخوانی بر سر حرفم رسید
بخش ۵ - در بیان معرفت عشق و تحقیق آن : چون سمند فکرتم جولان نمود
بخش ۶ - در بیان معرفت اسلام و کیفیت آن : هان دهان این گوهر کان خرد
بخش ۷ - در بیان معرفت نماز و کیفیت آن : نفس تست آلوده حرص و هوا
بخش ۸ - در بیان معرفت زکوة و کیفیت آن : مالها داری تو ای صاحب نصاب
بخش ۹ - در بیان معرفت روزه : تا تو باشی بسته هر بیم و تاب
بخش ۱۰ - در بیان معرفت حج : زین گریبان هر که سر برمی زند
بخش ۱۱ - در بیان معرفت علم : ای گرامی گوهر عالی نسب
بخش ۱۲ - در بیان معرفت توحید : چون مسافر گشتی اندر راه دین
بخش ۱۳ - در بیان تعریف عارف : چون بوحدت درگذشتی از دوئی
بخش ۱۴ - در بیان معرفت نفس گوید : چون تو نفس خویش را بشناختی
بخش ۱۵ - در بیان نفس اماره گوید : از مقام سرکشی بیرون برش
بخش ۱۶ - در بیان معرفت دل گوید : دل چه باشد مخزن اسرار حق
بخش ۱۷ - در بیان معرفت روح میفرماید : شمع جان را در لگن پنهان نهاد
بخش ۱۸ - در بیان کیفیت عقل گوید : ای ز نور عقل گشته بهره مند
بخش ۱۹ - در بیان معرفت توکل میفرماید : چون تو رو از غیر حق برتافتی
بخش ۲۰ - حکایت ابراهیم علیه الرحمة باراهب : رفت ادهم در یکی دیر کهن
بخش ۲۱ - در بیان رضا و کیفیت آن میفرماید : از رضا خود نیست بهتر منزلی
بخش ۲۲ - حکایت در دریا شدن مرد صادق : عاشقی در موج دریایی فتاد
بخش ۲۳ - در بیان قرب و بعد و کیفیت آن : از حجاب نفس ظلمانی برآی
بخش ۲۴ - در بیان قبض و بسط میفرماید : در محبت چون زدی گام نخست
بخش ۲۵ - در بیان توفیق و شوق احوال میفرماید : مرحبا ای شهسوار تیز گام
بخش ۲۶ - در بیان محبت میفرماید : هرکه بر نطع محبت راه یافت
بخش ۲۷ - در بیان شوق محبت میفرماید : شوق، شهباز محبت را پرست
بخش ۲۸ - در بیان تفرید میفرماید : مردِ فرد از نور وحدت بهره مند
بخش ۲۹ - در بیان تجرید میفرماید : چیست تجرید، از علایق پاک شو
بخش ۳۰ - در بیان تلوین و تمکین میفرماید : چون بیارایند بزم انس را
بخش ۳۱ - در بیان غیبت و حضور میفرماید : محو کن نقش خود از روی ورق
بخش ۳۲ - در علم الیقین و عین الیقین میفرماید : دیده باطن اگر بینا شود
بخش ۳۳ - در بیان قید در مقام تمکین : ای اسیر خود حجاب خود توئی
بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید : بند راه تو، هم از اوصاف تست
بخش ۳۵ - در بیان تجلی ذات میفرماید : چون زدود آئینه، صافی شد زشک
بخش ۳۶ - حکایت بایزید علیه الرحمة : رهروی ناگه به نزد بایزید
بخش ۳۷ - در بیان سماع و کیفیت آن میفرماید : صبحدم بر کف نهادم جام عشق
