بخش ۷ - در بیان معرفت نماز و کیفیت آن

هوش مصنوعی: نفس تو به حرص و خواهش آلوده است، آن را پاک کن و به دریای فنا بپیوند.

هوش مصنوعی: پس از هر دو جهان خود را پاک کن و شست‌وشو ده، تا لایق این گفت‌وگو و گفتگوهای عمیق شوی.

هوش مصنوعی: در تنهایی، بر درِ امیدت بایست و به سوی جایگاه عبادت و پرستش یکتایی برو.

هوش مصنوعی: هنگامی که به حقیقت و مراد اصلی رسیدی، دستت را به سمت او دراز کن و نشان‌دهنده این باشد که از غیر خدا و غیر حق فاصله بگیری.

هوش مصنوعی: هرچند تو قدرت را از ملک خود به دست آوردی، اما به خاطر ناتوانی خود باید مانند فلک تواضع کنی و خم شوی.

هوش مصنوعی: خود را از قید و بندهای درونی رها کن تا بتوانی عمق رازی که در بندگی نهفته است را درک کنی.

هوش مصنوعی: زمانی که از تدبیر و برنامه‌ریزی خود فراتر رفتی و به اشتباه دچار شدی، بهتر است که برای این خطای خود، توبه کنی و از خداوند طلب بخشش کنی.

هوش مصنوعی: جان انسان به نوعی درکی خاص دارد که به یاد محبوبش می‌افتد و هر زمان که چیزی پیش می‌آید، آن را به سمت محبوبش مرتبط می‌سازد.

هوش مصنوعی: خوشبختی و نعمت‌های دنیوی و آخرتی را در پنج مرحله برای تو فراهم کرده‌اند.