بخش ۲۲ - حکایت در دریا شدن مرد صادق

هوش مصنوعی: عاشقی در دریا غرق شده بود و عاقل از ساحل به او پیام می‌داد.

هوش مصنوعی: گفت: ای بیچاره، آیا می‌خواهی تو را بیرون ببرم؟ یا اینکه همین‌طور سرگردان رهایت کنم؟

هوش مصنوعی: او به من پاسخ داد که ای روشنی دل، اگر از من بپرسی، نه این را می‌دانم و نه آن را.

هوش مصنوعی: من هرگز نمی‌خواهم به خواسته خود فکر کنم، زیرا هدف من رسیدن به خواسته اوست.

هوش مصنوعی: وقتی از خداوند خواسته‌های خود را طلب می‌کنی، بهتر است که در روز و شب، خود را به رضایت و خواست او نیز راضی کنی.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال رضایت خود هستی، این اشتباه است؛ زیرا وقتی تو راضی شدی، او نیز راضی می‌گردد.

هوش مصنوعی: در مواجهه با ناکامی‌ها و شکست‌ها، بهتر است بدون شکایت و گلایه آن‌ها را بپذیریم، زیرا برخی از افراد حتی توانایی تحمل این دشواری‌ها را هم ندارند.

هوش مصنوعی: در مسیر سیر و سلوک، تو به اوج و بالاترین مقام رسیده‌ای و این نهایت تلاش و زحمت مردم جهادگر است.

هوش مصنوعی: زمانی که نسیم این گلزار به وزیدن می‌افتد، بلبل به نظر می‌آید که جانش در قفس زنده و امیدوار می‌شود.

هوش مصنوعی: سالک در آغاز راه نمی‌تواند مقام و منزلت خود را بشناسد، بلکه او باید با پرستش و یاد خدا به طور مداوم پیش برود تا به درک واقعی آن نائل شود.

هوش مصنوعی: کسی که در حالت خاصی قرار دارد و از ویژگی‌های الهی برخوردار است، آرامش او به نام خداوند است.

هوش مصنوعی: کسی که به یاد و انس با نام خدا عادت کرده است، در دریای تسلط و توانایی است و غرق در شناخت واقعیات و فنا می‌شود.