خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

ادیب صابر » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : ساقی کمی قرین قدح کن شراب را

شمارهٔ ۲ : ساقی بده آن می مصفا را

شمارهٔ ۳ : ساقی بده آن شراب گلگون را

شمارهٔ ۴ : دوش نبرده‌ست مرا هیچ خواب

شمارهٔ ۵ : گر باده با مشافههٔ دوستان خوش است

شمارهٔ ۶ : روی من چین از فراق آن نگار چین گرفت

شمارهٔ ۷ : چهرهٔ باغ زعفرانی گشت

شمارهٔ ۸ : عید خوبان را چو روی خویشتن آراسته است

شمارهٔ ۹ : زبس گل که در باغ ماوی گرفت

شمارهٔ ۱۰ : چون زلف تو بی قرارم از عشقت

شمارهٔ ۱۱ : بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است

شمارهٔ ۱۲ : آن باده را که گونه بیجاده آمده است

شمارهٔ ۱۳ : باد سحری طرب فزاید

شمارهٔ ۱۴ : می خوارگان که باده ز رطل گران خورند

شمارهٔ ۱۵ : گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند

شمارهٔ ۱۶ : هر که معشوق محتشم دارد

شمارهٔ ۱۷ : آن عهد و وفای ما کجا شد

شمارهٔ ۱۸ : دیده که رخ و زلف تو از دور ببیند

شمارهٔ ۱۹ : چشم من بی روی تو روشن مباد

شمارهٔ ۲۰ : دلم بی روی تو خرم نباشد

شمارهٔ ۲۱ : دل من بی تو حکایت ز دهان تو کند

شمارهٔ ۲۲ : با من دلت آشنا نمی گردد

شمارهٔ ۲۳ : ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر

شمارهٔ ۲۴ : هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر

شمارهٔ ۲۵ : ای دو لب تو ز شهد خوشتر

شمارهٔ ۲۶ : همه مقصود ما شد راست امروز

شمارهٔ ۲۷ : آورد به ما بلبل عاشق خبر گل

شمارهٔ ۲۸ : رونق گرفت کار می از روزگار گل

شمارهٔ ۲۹ : بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل

شمارهٔ ۳۰ : زان دو لب چون عقیق یارم

شمارهٔ ۳۱ : بیا که با سر زلف تو کارها دارم

شمارهٔ ۳۲ : پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم

شمارهٔ ۳۳ : ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم

شمارهٔ ۳۴ : عید است و حق عید بباید شناختن

شمارهٔ ۳۵ : دل به عشق روی دلبر شاد کن

شمارهٔ ۳۶ : بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکن

شمارهٔ ۳۷ : ای شب تاری غلام موی تو

شمارهٔ ۳۸ : چون زلف تو بی قرارم از تو

شمارهٔ ۳۹ : خلعت چشم من است راحتِ دیدار تو

شمارهٔ ۴۰ : ای سپه عشق تو بر ما زده

شمارهٔ ۴۱ : شب شنیدستی ز روز آویخته

شمارهٔ ۴۲ : ماه را ماند رُخش ناکاسته

شمارهٔ ۴۳ : گر به دو رخ فتنهٔ نظّاره‌ای

شمارهٔ ۴۴ : سپهر نیکویی را مهر و ماهی

شمارهٔ ۴۵ : تنگ است مرا دل ز غم تنگ‌دهانی

شمارهٔ ۴۶ : از مشک ناب سلسله بر مه فکنده‌ای

شمارهٔ ۴۷ : ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی

شمارهٔ ۴۸ : گشتم از هجر او نزار چو نی

شمارهٔ ۴۹ : به روی توام دل گشاید همی

شمارهٔ ۵۰ : گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی

شمارهٔ ۵۱ : به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی

شمارهٔ ۵۲ : نگارا صد هزاره گر دلستی

شمارهٔ ۵۳ : گر نه ز رقیبِ ناخوشستی

شمارهٔ ۵۴ : مکن از من حذر ای بی معنی