اعتقادنامه
جامی
»
هفت اورنگ
»
سلسلةالذهب
»
اعتقادنامه
بخش ۱ - آغاز : بعد حمد خدا و نعت رسول
بخش ۲ - فی وجوده سبحانه و تعالی : هر که را عقل خرده بین باشد
بخش ۳ - فی وحدته سبحانه و تعالی : واحد است او به ذات خویش و احد
بخش ۴ - اشارة الی صفاته سبحانه : به صفات کمال موصوف است
بخش ۵ - اشارت به حیات : از صفاتش یکی حیات آمد
بخش ۶ - اشارت به علم : هست بعد از حیات علم و شعور
بخش ۷ - اشارت به ارادت : وز پی آن بود ارادت و خواست
بخش ۸ - اشارت به قدرت : بعد ازان قدرتی بود کامل
بخش ۹ - اشارت به سمع و بصر : هر یک از وصف سمع و وصف بصر
بخش ۱۰ - اشارت به کلام : وآخرین وصف کان کلام بود
بخش ۱۱ - اشارة الی افعاله سبحانه : حادثات جهان چه شر و چه خیر
بخش ۱۲ - اشارت به وجود ملائکه : زانچه از علم آمده به عیان
بخش ۱۳ - اشارة الی الایمان بالانبیاء علیهم السلام : انبیا برگزیدگان حق اند
بخش ۱۴ - اشارة الی افضلیة نبینا صلی الله علیه و سلم : هست بر مقتضای فضل ازل
بخش ۱۵ - اشارة الی ختمیته صلی الله علیه و سلم : خاتم الانبیاء و الرسل است
بخش ۱۶ - فی شریعته صلی الله علیه و سلم : شرع او ناسخ شریعتهاست
بخش ۱۷ - اشارة الی معراجه صلی الله علیه و سلم : برد بیدار حق شب از بطحا
بخش ۱۸ - اشارت به معجزات انبیا علیهم السلام : خرق عادات از نبی و ولی
بخش ۱۹ - اشارت به کتاب های خدای تعالی : هست حق را کتاب ها بسیار
بخش ۲۰ - اشارت به آنکه کتاب الله قدیم است : چون کتاب خدا کلام خداست
بخش ۲۱ - اشارت به فضیلت امت و شرف آل و اصحاب او صلی الله علیه و علی آله و سلم : امت احمد از میان امم
بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست : هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید
بخش ۲۳ - اشارت به عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر : هر که را زیر خاک شد منزل
بخش ۲۴ - اشارت به نفختین : چون شود نوبت جهان آخر
بخش ۲۵ - اشارت به تطایر صحایف : از پی نفخ صور نوع بشر
بخش ۲۶ - اشارت به میزان : وضع میزان کنند از پی آن
بخش ۲۷ - اشارت به صراط : چون ز میزان و وزن آن برهند
بخش ۲۸ - اشارت به مواقف عرصات : پنجه آمد مواقف عرصات
بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعت : هر که افتد به دوزخ از کفار
بخش ۳۰ - اشارت به حوض کوثر : چون ز دوزخ کنند خلق گذر
بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه : درجات بهشت باشد هشت
بخش ۳۲ - گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلة الذهب و حواله آنچه تقریب سخن به آن رسیده بود به دفتر دیگر : چون شد این اعتقاد نامه درست
