قطعات
سوزنی سمرقندی
»
دیوان اشعار
»
هزلیات
»
قطعات
شمارهٔ ۱ - خر خمخانه : خر سر خمخانه ای زنت غر و ایضا
شمارهٔ ۲ - به کلاه تو سوگند : ای خداوند مرا از غم بی دستاری
شمارهٔ ۳ - خط من نیکوست : مدحتم را خط صِلَت دادی
شمارهٔ ۴ - هجو من : کی چون توئی خر از همه اهل گزیدگیست
شمارهٔ ۵ - خر دجال : ای خر دجال گرگ یوسف خوانی
شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خورد : نظامی در خراسان خورد گشنیز
شمارهٔ ۷ - این چیست؟ : چه . . . یر است این ز . . . یر خر زبر دست
شمارهٔ ۸ - در راه : پیش آمدم براه یکی تا زنا گشاد
شمارهٔ ۹ - حکیم سوزنیم : حکیم سوزنیم چشم شاعران بهجا
شمارهٔ ۱۰ - ای پسر : ای پسر گر به . . . س شوی چو بزرگان
شمارهٔ ۱۱ - سوگند دروغ : عمر عاشق از املاک اجل فخرالدین
شمارهٔ ۱۲ - دو سال عشوه خریدم : آن گریزی که عشوه خریدم ازو دو سال
شمارهٔ ۱۳ - چیست آن : چیست آن جفت بهم ساخته همچون زن و مرد
شمارهٔ ۱۴ - خمخانه : تا ز خمخانه یکی دست بحمدانم برد
شمارهٔ ۱۵ - زن سعد : دو دسته کاغذ سعدی نواختم فرمود
شمارهٔ ۱۶ - مهتران : هرکه را تا به . . . ایه بفشردم
شمارهٔ ۱۷ - علی بن ناصر : خجسته تاج معالی علی بن ناصر
شمارهٔ ۱۸ - خواجه امام : خواجه امام خطیب نوحی بادا
شمارهٔ ۱۹ - مغز خر : مرا مغز خر داد خشدامنم
شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد : سوزنی از ابلهی درید بسی مرز
شمارهٔ ۲۱ - خر خمخانه : خر خمخانه لگد میزند از دور مرا
شمارهٔ ۲۲ - حنائی : دید حنائی به . . . یلر میل زن خویش
شمارهٔ ۲۳ - چیستان : چو هاروت مرغی نگونسار چیست
شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجو : من یکی شاعرم مبارک هجو
شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لا : هست از سفال جامه سیکی برآمده
شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتم : زن کردم ای ولی نعم از برای آن
شمارهٔ ۲۷ - نجم دین : ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانم : از خرتر تا جرس گشاده زبانم
شمارهٔ ۲۹ - میزبانی : به میزبانی نزدیک آن جگر بندم
شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوز : غلام طلعت نجم کلاهدوز منم
شمارهٔ ۳۱ - روی نیاز : سیر اولاد بوالفرج مسعود
شمارهٔ ۳۲ : اگر آبی رحم در چشم دشمن
شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسم : مرا تلخی نباید دادن جان
شمارهٔ ۳۴ - اینست خشم : بورک هندی بشد پشمینه پوش
شمارهٔ ۳۵ - خر مغ : تاج خرقان به بخارا به لب جوی بشیر
شمارهٔ ۳۶ - خاک خراسان : خاک خراسان و خاک مملکت چین
شمارهٔ ۳۷ - خاطر سوداپز : راحتی دارم بر منتخب الدین بثنا
شمارهٔ ۳۸ - بیماری یار : دمل درآمد آن سره یار مرا به . . . ون
شمارهٔ ۳۹ : ممدوح نمایند بسی بار خدایان
شمارهٔ ۴۰ - خرنامه : خر مطران که آخرت عمر است
شمارهٔ ۴۱ - مغز تو : شو رنگها بنزد تو نی نزد مردمان
شمارهٔ ۴۲ - خواجه محمد بن مؤید : خواجه محمد مؤید که کمتر است
شمارهٔ ۴۳ - سالار بک : سالار بک ای از در احسنت و زه زه
شمارهٔ ۴۴ - سعد ملک : سعد ملک ای وزیر دریا دل
شمارهٔ ۴۵ - شمس دین : ای شمس دین بنام و بنواز تو ابر به
شمارهٔ ۴۶ - پرکارتر از سوزنی امروز کجاست : از امت مسیح نبی راهب از تو به
شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگر : هان ای کل تا زدم مزن لاف
شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولوله : مار بسی گرد حنائی خبه
شمارهٔ ۴۹ - کرمک پیله : اشرف ابریشمی چو کرمک پیله
شمارهٔ ۵۰ - همه آلت درودگری : شاد باش ای مؤید سکنه
شمارهٔ ۵۱ - سوزنی گفت مدح تو ز خری : ای نجیب مؤید سکنه
شمارهٔ ۵۲ - المومن نئی : شمس نامی و نور می ندهی
شمارهٔ ۵۳ - تار و نزنگ : به می خواران فتادم از قضا دوش
شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانی : رومه سوزک مژه میکنی از نادانی
شمارهٔ ۵۵ - ای نظامی : ای نظامی کلکی بی سر و بی سامانی
شمارهٔ ۵۶ - کل و سامان : نظامیا کل و سامان به بلخ هست دودیه
شمارهٔ ۵۷ - نه مستی و پستی : خائی گنده ترسا پرستی
شمارهٔ ۵۸ - حنائی شاعر : حنائیا خبه شد خلق شاعریت مگر
شمارهٔ ۵۹ - قوامی : قوامی همچنین بد ساز ماندی
شمارهٔ ۶۰ - امامزاده صابونی : فرزند من نبیره میمونی
شمارهٔ ۶۱ - داماد خر خواجه : ای سوز نیک چون پسر خواجه کلاخی
شمارهٔ ۶۲ - چون دزدان : کیست آن گرد شکم مردک رو به مانست
