قصاید
امامی هروی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - در وصف سین : سحرگه در جهان جان بعون مبدع اشیا
شمارهٔ ۲ - در مدح الغ ترکان : زین عمارت ملک هم در رفعت و هم در صفا
شمارهٔ ۳ - در مدح فخر الملک : بفالی سعد و روزی سعد صدر و صاحب دنیا
شمارهٔ ۴ - در مدح ضیاءالدین علی : ای شکوه نیم ترکت را زفعت بی ریا
شمارهٔ ۵ - در مدح فخر الملک : ترک من پوشد ز آتش پرنیان بر روی آب
شمارهٔ ۶ - در مدح نظام الدین : چیست آن دریا که مشک و گوهرش رنگست و آب
شمارهٔ ۷ - در مدح شمس الدین صاحب دیوان : آنکه بر تخت مکرمت شاهست
شمارهٔ ۸ - در رثاء فخرالملک : صاحب شرق چو از صدر وزارت برخاست
شمارهٔ ۹ - در مدح شرف الدین مظفر : فکر بکرم چو روی بنماید
شمارهٔ ۱۰ - در مدح فخر الملک : ترک من چون طره عنبر شکن پرچین کند
شمارهٔ ۱۱ - در مدح فخر الملک : خنک آن دل که ز تیمار تو خرم گردد
شمارهٔ ۱۲ - در مدح فخرالملک : یا ساقی الصبوح که پیک صبا رسید
شمارهٔ ۱۳ - در مدح فخرالملک : شاه انجم چون ز برج جدی سر برمیزند
شمارهٔ ۱۴ - در مدح فخرالملک : سلامی نجوم سما زو منور
شمارهٔ ۱۵ - در مدح جمال الدین محمد یحیی : تازه و خرمست چون رخ یار
شمارهٔ ۱۶ - تجدید مطلع : چیست آن پیکر نحیف و نزار
شمارهٔ ۱۷ - تجدید مطلع : کای پریچهره مست خواب و خمار
شمارهٔ ۱۸ - تجدید مطلع : کای ضمیرت با بر گوهر بار
شمارهٔ ۱۹ - تجدید مطلع : آمدم با ثنای صدر کبار
شمارهٔ ۲۰ - در مدح فخر الملک : هوای تو ای جنت روحپرور
شمارهٔ ۲۱ - در مدح فخرالملک : دوش چون برزد سر از جیب افق بدر منیر
شمارهٔ ۲۲ - در مدح شمس الملک : وه که پیدا می کند هر دم ز روی روشنش
شمارهٔ ۲۳ - در مدح شمس الملک : خیز ای کشیده حسن تو بر آفتاب خط
شمارهٔ ۲۴ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح : تا داد چشم مست ترا روزگار تیغ
شمارهٔ ۲۵ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح : در آمد از در من دوش مست خواب و خیال
شمارهٔ ۲۶ - در مدح زین الدین هندی : دوش بیخود ز خود جدا گشتم
شمارهٔ ۲۷ - در مدح علاء الدوله ابوالفتح : بر اوج گنبد گردون ز موج لجه ی عالم
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان شرف الدین یوسف : همچو مهر از خاور و باد از ختن
شمارهٔ ۲۹ - تجدید مطلع : کای سر زلف ترا شب در شکن
شمارهٔ ۳۰ - در مدح فخرالملک : در سلک نظم گوهر نظم خدایگان
شمارهٔ ۳۱ - در مدح الغ ترکان خاتون : ماه من تا جان و گوهر در شکر دارد نهان
شمارهٔ ۳۲ - در مدح خواجه شمس الدین محمد جوینی صاحب دیوان : از صفای صفه ات، ترکیب عالم را روان
شمارهٔ ۳۳ - در مدح فخرالملک : ای ز ایوان رفیعت آسمان گشته زمین
شمارهٔ ۳۴ - حضرت جان پرور دستور شاه : حضرت جان پرور دستور شاه
شمارهٔ ۳۵ - مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه : مژده دولت را که باز آمد سوی اقلیم جاه
شمارهٔ ۳۶ - در مدح فخر الملک : زهی ببوی تو گل پیرهن قبا کرده
شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلع : زهی جلال تو از عرش متکا کرده
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع سوم : که ای فراق تو جان از تنم جدا کرده
شمارهٔ ۳۹ - در مدح ظهیرالدین نصیر الملک صاحب دیوان : ای به صنعت شام را بر صبح پرچین ساخته
شمارهٔ ۴۰ - در مدح علاء الدوله رکن الدین ابوالفتح قتلغ شاه : منت ایزد را که بعد از طول و عرض و سال و ماه
شمارهٔ ۴۱ - کماندار چشم تو در ناتوانی : کماندار چشم تو در ناتوانی
شمارهٔ ۴۲ - در مدح فخرالملک : صبح است در ده ای پسر ماه چهره می
شمارهٔ ۴۳ - در مدح ضیاء الدین علی : ز آیینه ی سپهر چو شد رنگ منجلی
شمارهٔ ۴۴ - قصیده در ملک فخرالملک : چون کبک شسته لب بشراب مروقی
