شمارهٔ ۳۲ - در مدح خواجه شمس الدین محمد جوینی صاحب دیوان

هوش مصنوعی: از پاکی و زیبایی جایگاه تو، ترکیب جهان، عقل سالم و حیات روح و زندگی جهان به خوبی جاری است.

هوش مصنوعی: عظمت و شکوه آسمان به خاطر توست و رفعت و بلندی تو، پناهگاهی برای قدرت و دولت است. سلامت و صحت تو نیز، جایی مطمئن و امن برای خود دارد.

هوش مصنوعی: سلامتی و prosperity به هم پیوسته‌اند، بنابراین مردم را به سرای درمان و امنیت دعوت می‌کنی.

هوش مصنوعی: وقتی به یاد سقف زیبای باغت می‌افتم، آسمان و بهشت در کنار هم قرار دارند و اشک‌های ستاره‌ها مانند آب کوثر در جوی جاری است.

هوش مصنوعی: سقف بلند شما آسمان دهم است و در زمین، حیاط دلخواهتان بهشت نهم در آسمان می‌باشد.

هوش مصنوعی: کی به زمین خواهی نهاد سر خود، وقتی که مقام تو آن‌قدر بلند است که سایه‌ات بر چهره‌ی بزرگی‌ها می‌افتد؟

هوش مصنوعی: صاحب‌دلی که در هر لحظه از معجزه‌های دست و دلش ناتوان می‌شود، مانند حاتم طائی در generosity و همچون نوشیروان در عدالت، بارها و بارها به فرزندان آدم نیکی می‌کند.

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیتی برجسته و تاثیرگذار می‌پردازد که حاکم بر تمامی سرزمین‌ها و زمان‌هاست. او کسی است که در آفرینش و نوآوری در زمین و زمان نقش دارد و تحت عنوان "شمس الدین" شناخته می‌شود. از این رو، به نظر می‌رسد که او فردی با قدرت و دانش بالا است که می‌تواند بر همه جنبه‌های وجود اثر بگذارد.

هوش مصنوعی: ای کسی که بر خاک، مقام و قدرتی داری، بنده‌های خداوند را همچون جان خود بزرگ می‌داری و به آن‌ها احترام می‌گذاری.

هوش مصنوعی: شاهان عدالت‌خواهی که بر گردونه زمین تسلط دارند، افتخارات و قدرت را به دست دارند و مانند فرمانروایان، قدرت و عظمت خسرو را نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: ای راهی که قلم تو در آن حرکت می‌کند، روح مقدس به تو پناه می‌آورد و نور یاد تو، عقل خالص را به جریان می‌اندازد.

هوش مصنوعی: ستارگان از تأثیر خود دور شوند و ترکیب‌ها از حالت طبیعی خود خارج گردند، صورت‌ها از معنا جدا شوند و تقدیر از میان برود.

هوش مصنوعی: زمانی که فکر و اندیشه‌ات در موضوعی مشغول و درگیر شد، مانند زبان و قلمت به یکدیگر پیوند می‌خورند تا در یک حکم یا تصمیم، هماهنگ و هم‌راستا عمل کنند.

هوش مصنوعی: هر زمانی که آسمان بر علم تو گواهی دهد، تا زمانی که جهان به تو افتخار کند، در بلندمرتبه بودن و سلطنتت پایدار بمان.