قصاید
صامت بروجردی
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - مثنوی در مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س) : ای گرامی دخت سالار امم
شمارهٔ ۲ - در مدح امام العصر خاتم الاوصیا عجلالله تعالی فرجه : که خفته اندرین قالب که باشد اندرین ماوی
شمارهٔ ۳ - در نصیحت و وقایع سر مسلم(ع) : دلا تا چند جویی عزت و اقبال دوران را
شمارهٔ ۴ - در منقب فخر کائنات و خلاصه موجودات خاتم الانبیا (ص) : خانه سحر آفرین باز پی فتح باب
شمارهٔ ۵ - در مدح حضرت امیرالمومنین علیه افضل الصلوه : از مهر علی بر دل هر کس اثری نیست
شمارهٔ ۶ - در مدح عینالله الناصره امیرالمومنین(ع) : عمر در منقبت حیدر کرار گذاشت
شمارهٔ ۷ - در مدح وصی فخر کائنات، حضرت امیرالمومنین(ع) : چو اندر باختر، اورنگ حشمت، مهر خاور زد
شمارهٔ ۸ - در مدح حضرت جواد(ع) : ز سست عهدی بیجا جهان کون و فساد
شمارهٔ ۹ -در مدحِ حضرتِ امیرالمؤمنین، علیهافضلُالصلوة : هر که را فیض ازل از بخت برخوردار کرد
شمارهٔ ۱۰ - در مدح شاه اولیاء(ع) : روز ایجاد که حق خلقت دنیا میکرد
شمارهٔ ۱۱ - قصیده در مدحِ مظهرِ العجایب، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع) : خوش آن مریض که بر دردِ وی دوا برسد
شمارهٔ ۱۲ - در مدحِ یعسوبُالدّین، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع) : شهی که محضِ وجودش بنایِ عالم شد
شماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع) : روزگارِ عُمر را هنگامِ فصلِ اربعین شد
شمارهٔ ۱۴ - در مدح صدیقه صُغرا، زینبِ کبرا (ع) : چون چشمِ نیممستِ تو غارتگری کند
شمارهٔ ۱۵ - در مدح حضرت امام موسی کاظم(ع) : عشق جانان هر دلی را کو مسخر میکند
شمارهٔ ۱۶ - در مدحِ یعسوبِالدین حضرت امیرالمؤمنین (ع) : هر که را خواهند در حشمت، سلیمانش کنند
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع) : در لوح، چون قلم به سخن ابتدا نمود
شمارهٔ ۱۸ - در مدح اسدالله الغالب، امیرالمؤمنین (ع) : گر علی بعد از نبی بر مؤمنان مولی نبود
شمارهٔ ۱۹ - در مدح جنابِ مسلم بن عقیل (ع) : مرد را در بذلِ جان، مردانگی پیدا شود
شمارهٔ ۲۰ - در مدحِ شاهِ اولیاء، علیِ مرتضی (ع) : هدهدِ بادِ بهاری به چمن گشت بَرید
شمارهٔ ۲۱ - قصیده در مدح شاه ولایت، امیر مؤمنان (ع) : هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگار
شمارهٔ ۲۲ - مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س) : چند ز شهوت زنی به پیکر آذر
شمارهٔ ۲۳ - در مدح خواجهی قنبر(ع) : باید ای خامه بپرداخت ز نو دفتر دیگر
شمارهٔ ۲۴ - در مدح خامس آل عبا حضرت ابی عبدالله (ارواحنا فداه) : شاهنشهی که پوشید پیرایه از وجودش
شمارهٔ ۲۵ - در مدح قمرِ بنیهاشم حضرتِ عباس (ع) : جهان را دایه دان و خلایق جمله طفلانش
شمارهٔ ۲۶ - این قصیده از قصایدِ استادنا المعظّم، مرحوم المغفور المبرور، آقا میرزا عبدالمجید، المتخلّص به «وفایی» طابَ ثراه تیمّناً و تبرّکاً ثبت شده : بس به دل، شبها فروزم شعله از بادِ وصال
شمارهٔ ۲۷ - در نعت فخر کائنات و خلاصه موجودات : نوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیم
شمارهٔ ۲۸ - در مدح عینالله الناظره امیرالمؤمنین(ع) : بُتا بیا میِ گلگون ز نو به ساغر کن
شمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمؤمنین(ع) : یا علی افتاد از نو بر سرم سودایِ تو
شمارهٔ ۳۰ - در مدح شاهِ لافتی(ع) : ای سَروَری که مدحسرایی برایِ تو
شمارهٔ ۳۱ - مولودیه در مدح خامس آل عبا(ع) : شادی و غم باز توام در جهان برپاستی
شمارهٔ ۳۲ - در مدحِ قاتلالمشرکین، امیرالمؤمنین(ع) : خواهی اگر مسِ تنِ خود کیمیا کنی
شمارهٔ ۳۳ - در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار است : تورا چون جمع شد امروز، اسبابِ توانایی
