شمارهٔ ۲۶ - این قصیده از قصایدِ استادنا المعظّم، مرحوم المغفور المبرور، آقا میرزا عبدالمجید، المتخلّص به «وفایی» طابَ ثراه تیمّناً و تبرّکاً ثبت شده 

هوش مصنوعی: در شب‌ها شعله‌هایی از عشق و وصال را در دل می‌افروزم که باعث روشن شدن ذهنم و مانند شمعی در تاریکی می‌شود.

هوش مصنوعی: فطرت من مانند فانوس روشن است که پروانه‌ها را به سوی خود جذب می‌کند. آن‌قدر مشغول فراهم کردن نور و گرما هستم که مثل شمعی در حال سوختن هستم.

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تصویرسازی حمله‌ای ناگهانی و قوی اشاره می‌کند که از آسمان و به شکل شهاب بر زمین فرود می‌آید. این حمله آنقدر ناگهانی و شگفت‌انگیز است که مانند یک شهاب، پر و بال طاهری را می‌سوزاند. احساس یأس و خطر در این تصویر وجود دارد و به وضوح نشان می‌دهد که چگونه یک واقعه غیرمنتظره می‌تواند تمامی امیدها و آرزوها را از بین ببرد.

هوش مصنوعی: از زخم دل و تنگی سینه‌ام، صدای آهم به سختی بیرون می‌آید. یوسف غم من، بر اساس این زندان، نمی‌تواند به راحتی رهایی یابد.

هوش مصنوعی: به خصوص حالا که از صحبت کردن با چندین ناز و ادعا، به خریدار یوسف تبدیل شده‌ام، همچون پیرمردی یک‌پا.

هوش مصنوعی: شوق و محبت به دین و سرزمین را بر سرم سایه افکنده است، همان‌طور که زیبایی یوسف، فرزند بزرگ برگزیده، در گلزار محبت می‌درخشد.

هوش مصنوعی: در باغ حسینی، درخت سرو در حالی که همیشه در حال سجده است، قدش به اندازه قدان بلندی و زیباست.

هوش مصنوعی: کسی که در ظاهر و باطنش مانند احمد (پیامبر اسلام) است، بی‌همتاست؛ مانند کسی که در توانایی و قدرتش شبیه حیدر (علی) باشد.

هوش مصنوعی: نعمت جان‌افزای لعل به عیسی مریض تعلق دارد و زیبایی روی ماه مانند ضیای او به موسی هدایت می‌دهد.

هوش مصنوعی: کسی که نتوانسته درباره کمال او به درستی بنویسد و لنگی در بیان خود دارد، و کسی که به خاطر زیبایی‌اش به گویایی نیفتاده و از شگفتی در شُک است.

هوش مصنوعی: هر زیبایی که در دنیا وجود دارد، از زیبایی او نشأت می‌گیرد و هر کمالی که مشاهده می‌شود، در حقیقت بازتابی از کمال اوست.

هوش مصنوعی: آن هنرمند ماهر که در روز نبرد، از پیرمردی که در جنگ استاد بود، کمتر نبود.

هوش مصنوعی: اگر یوسف کنعان زیبایی‌اش را می‌دید، به قدری تحت تأثیر قرار می‌گرفت که پشیمان می‌شد و مانند آب در می‌آمد.

هوش مصنوعی: قدرت و توانمندی خداوند بر تمام قدرت‌ها و توانایی‌های انسان‌ها روشن و واضح است. این جمله به وضوح نشان می‌دهد که نیروی خداوند از هر نیروی دیگری بالاتر و قوی‌تر است.

هوش مصنوعی: دست او که به دست علی مرتبط است، به معنای دستی الهی و مقدس است. این داستان مانند داستانی از گوشت است که بر این نکهت (وضعیت یا موضوع) دلالت می‌کند. در واقع، اشاره به ارتباط و حکمت‌های معنوی عمیق دارد.

هوش مصنوعی: اگر اسرار "حسین منی" را گوش کرده باشد، این رشته حقیقت به پیامبر ارتباط دارد.

هوش مصنوعی: این بیت به ارتباط میان روح و بدن اشاره دارد. اگر جسم آسیب ببیند، روح نیز دچار درد و رنج خواهد شد. در واقع، آزار جسم به معنای آزار روح است و این دو در تعامل و وابستگی به هم هستند.

هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد دلیلی برای سوگواری برای آن نور و زیبایی که مانند سرو بلندی است و در بهشت مانند هلال خمیده شده، پیدا کند، باید بداند که این سوگواری به چه دلیلی است.

هوش مصنوعی: این بیت به حسرت و اندوهی اشاره دارد که ناشی از وقوع یک رویداد مهم و غم‌انگیز در کربلا است. در این موقعیت، یک شاهزاده یا شخصیت بزرگ و آزاد، با کوفیان برای جنگ و نبرد آماده می‌شود. این اشاره به یک تقابل نابرابر و جدال شدید دارد، که نشان‌دهنده حماسه و فدای شخصیت‌های بزرگ در تاریخ است.

هوش مصنوعی: در خانه مقدس، هم برای درد و هم برای شوق، انسان وقتی با جانش به تماشا می‌پردازد، مانند کسی است که از شدت تشنگی در سر و صدا و هیاهو گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: زنان را به یک سو می‌نگرم و مشاهده می‌کنم که زبانشان از حیرت گویایی را از دست داده و در مانده‌اند، گویا نمی‌دانند چه بگویند.

هوش مصنوعی: در یک سو، کودکان کوچک سال به خاطر نان و آب از نفس افتاده و از شدت ناتوانی و درخواست‌های مکررشان خسته شده‌اند.

هوش مصنوعی: یکی از طرف‌های دیوار به خاطر حیرت و شگفتی از وضعیت حسین، به تصویر زینب تبدیل شده است که به نظر می‌رسد در حالتی آشفته و ناراحت قرار دارد.

هوش مصنوعی: لیلی جوان خود را با عزم جنگ دید و از دیدن او دچار حیرت شد، به‌طوری که انسان‌ها در برابر او از شگفتی زبانشان بند آمده بود.

هوش مصنوعی: سرو زیبای در حال رفتن به میدان، با چهره‌ای معنادار وداعی یکسان کرد و به گروهی که در وضعیت بدی بودند، گفت: «به سرنوشت خود نگاه کنید!»

هوش مصنوعی: این شاه که بدون یار و سپاه است، در این سرزمین دیگر یاوری جز تعدادی از خانواده‌اش ندارد.

هوش مصنوعی: پرنده خوشخوان در باغ دین، در این سرزمین خنک، به خاطر ستم کوفیان، چنان بال‌هایش شکسته است.

هوش مصنوعی: کسی که دلیل وجودی را به دنیا آورده، تا چه زمانی باید به خاطر یک قطره سوالی بپرسد؟

هوش مصنوعی: چرا آب، که پاک و حلال است، برای او حرام شده؟ و چرا خون او، که جانش به خطر افتاده، باید ریخته شود؟ حالا که او حالت حلال پیدا کرده، پس چرا ریختن خونش حرام نیست؟

هوش مصنوعی: پس مانند جد خود علی، که به قدرت و شجاعت معروف بود، در کربلا، مبارزات و جنگ‌ها را با دلیری و استقامت به نمایش گذاشت.

هوش مصنوعی: متقذ بن مره عبدی، در نهایت به خاطر تیزبینی و قدرت خویش، از چنگال سرنوشت شکست خورد و این نشان داد که همانند شاهبازان که در اوج خود پرواز می‌کنند، سرنوشت نیز می‌تواند تغییر کند و به ناگاه به زمین بیفتند.

هوش مصنوعی: در این بیت به یک شخصیت مذهبی اشاره شده که به وسیله نشانه‌ای خاص، مانند تکه‌ای از ماه که شکافته شده، معتبر و محترم شناخته می‌شود. این نشانه، به عنوان دلیل بر حقانیت و ارزش او در مقابل ظلم و ستم‌هایی که از سوی افرادی نادرست به او روا داشته می‌شود، توصیف می‌شود. به عبارتی دیگر، این شخصیت با قدرت و اصالت خود، بر مشکلات و ناپاکی‌های موجود پیروز می‌شود و راهی برای نشان دادن حقیقت و صداقت خود پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: به خاطر شدت جراحت و خونریزی، آن جوان کم‌سن و سال طاقت و تحملش را یکباره از دست داد.

هوش مصنوعی: چشمانش را از روی عشق بسته بود و در پایان، او با ناتوانی، دستانش را به گردن اسب عقاب انداخت.

هوش مصنوعی: زمانی که حسین به میدان آمد، جوانی خود را دید که از سر تا پا به خون بدن پاکش آغشته شده است.

هوش مصنوعی: فردی که دلش پر از درد است، با آهی بلند می‌گوید: ای جوان، این مسأله غیرممکن است که پس از تو، جانم همچنان در این بدن باقی بماند.

هوش مصنوعی: اگر مادرت لیلا از من در مورد تو بپرسد، در حرم چه جوابی باید بدهم درباره‌ات، ای کسی که دارای خصال نیکویی.

هوش مصنوعی: دل شکند، نوای دل‌خراشی از دوری تو برمی‌آید. ای ماهی که در آغوش وصال قرار داری، دل من را مجروح کردی.