خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۲ : ای لطف تو بگشوده بمن باب عطا

شمارهٔ ۷ : با شانه شبی بگفتم ای عقده گشا

شمارهٔ ۱ : شد دور چو از نظر غبار من و ما

شمارهٔ ۳ : یا شاه نجف ببین من حیران را

شمارهٔ ۴ : ای مظهر کل هویت یزدان را

شمارهٔ ۹ : گر وعده بهشت یا جحیم است تو را

شمارهٔ ۱۰ : ای آنکه به هر نفس هوایی‌ست تو را

شمارهٔ ۸ : ای دوست بجان مایلم اکرام تو را

شمارهٔ ۶ : ای مهر تو کیش و عشق تو مذهب ما

شمارهٔ ۱۱ : ای نفْس من ای همیشه مایل به ذنوب

شمارهٔ ۱۲ : بیماری خود دوش نمودم به طبیب

شمارهٔ ۲۴ : دانی چه بود حاصل اخبار روات

شمارهٔ ۱۸ : از مطلع هستی و ظهور ذرات

شمارهٔ ۱۹ : حقا که علی بحق بود مظهر ذات

شمارهٔ ۱۶ : ای نام تو جان بخش‌تر از آب حیات

شمارهٔ ۳۶ : میآمد و شهد از لب خندان میریخت

شمارهٔ ۳۷ : از شمع بشب آتش سوزان میریخت

شمارهٔ ۲۵ : نه چرخ که بر فراز هم نه طبق است

شمارهٔ ۳۴ : ای مرده دلان مردهٔ مرده‌پرست

شمارهٔ ۳۱ : گفتم به خرد کی به همه بالا دست

شمارهٔ ۵ : گفتم بخرد کی بهمه بالا دست

شمارهٔ ۱۵ : روزی به وطن‌پرست دل داده ز دست

شمارهٔ ۳۲ : هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست

شمارهٔ ۱۰۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد : پرسید کسی ز من بگو عرش کجاست

شمارهٔ ۲۹ : زین نور ولایت که بقم جلوه نماست

شمارهٔ ۲۸ : میلاد سعید مهدی موعود است

شمارهٔ ۳۳ : مغرور مباش نکته دانی این است

شمارهٔ ۱۳ : خرم دل آنکس که ز خود آگاه است

شمارهٔ ۲۰ : از خلقت ما خلق که‌ امر ازلی است

شمارهٔ ۱۷ : در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست

شمارهٔ ۱۴ : افلاک نه مست ماست مست دگری است

شمارهٔ ۲۱ : هرکس ز محبان شهنشاه ولی است

شمارهٔ ۲۳ : در کعبه و در کنشت موجود علی است

شمارهٔ ۲۲ : در مخزن لایموت دردانه علیست

شمارهٔ ۳۵ : بی اهل دلی مرا سر بستان نیست

شمارهٔ ۲۷ : از ذات خداوند کسی آگه نیست

شمارهٔ ۲۶ : ای آنکه ز علم تو برون هستی نیست

شمارهٔ ۳۰ : ای سجده‌گه اهل وفا ابرویت

شمارهٔ ۳۸ : چندت بطریق ناصوابست بسیچ

شمارهٔ ۳۹ : عشق من دلسوخته و حسن تو شوخ

شمارهٔ ۴۲ : هر قدر برای تو میسر گردد

شمارهٔ ۴۱ : هر دل که اسیر عشق دلبر گردد

شمارهٔ ۴ : دانی ز چه عید باستان می‌خندد

شمارهٔ ۲ : آن استر بارکش که خود باری برد

شمارهٔ ۶ : خود بد بود آنکس که بدم نام برد

شمارهٔ ۵۰ : خورشید که عالمی مزین دارد

شمارهٔ ۵ : امروز که هرکه حال زاری دارد

شمارهٔ ۴۳ : بالای تو هرگه که ز جا برخیزد

شمارهٔ ۵۱ : سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد

شمارهٔ ۴۴ : چون بهر وجود موج زن ز اسما شد

شمارهٔ ۴۷ : اسلام چو از نصب علی کامل شد

شمارهٔ ۱ : خفت به کسان مده کسان محترمند

شمارهٔ ۴۸ : شاهی که به اسرار جهان دانا بود

شمارهٔ ۴۶ : ای داده مرا بقدرت خویش وجود

شمارهٔ ۴۰ : ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود

شمارهٔ ۴۵ : گوئی که چسان جهان نوردیده شود

شمارهٔ ۴۹ : حرفی که نه چون مویز هوش افزاید

شمارهٔ ۳ : صد شکر که از لطف خداوند مجید

شمارهٔ ۱۰ : زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر

شمارهٔ ۸ : یارب به رسالت رسولان کبار

شمارهٔ ۷ : از روز ازل هماره تا یوم نشور

شمارهٔ ۹ : چونراحت خویش خواهی از زحمت غیر

شمارهٔ ۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد : روسوی حقیقت کن و بگذر ز مجاز

شمارهٔ ۱ : جان عشق و محبت است جانرا بشناس

شمارهٔ ۱۱ : من دیده به احسان علی دارم و بس

شمارهٔ ۱ - در مسافرت بمشهد گفته شد : از دیدن آفتاب در خطهٔ طوس

شمارهٔ ۱۲ : ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس

شمارهٔ ۲ : گر مهر علی بسینه داری خوشباش

شمارهٔ ۳ : چون گنج نهان کن غم پنهانی خویش

شمارهٔ ۴ : ای سر و قدت بدلربائی مخصوص

شمارهٔ ۵ : قومی به جهان ز حب دینی محظوظ

شمارهٔ ۶ : کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف

شمارهٔ ۸ : اسلام که شد بر همه عالم شامل

شمارهٔ ۷ : ای کرده به درگه تو جبریل نزول

شمارهٔ ۲۳ : ای داده مرا وجود از کتم عدم

شمارهٔ ۱۷ : فخر عجم این بس که به نوروز عجم

شمارهٔ ۲۴ : امروز به فرمان خدای علام

شمارهٔ ۹ : ای ساقی ماه وش در این ماه صیام

شمارهٔ ۲۲ : نی‌نیک و نه بد نه عالی و نی پستم

شمارهٔ ۱۴ : ای وای بمن که هرچه عصیان کردم

شمارهٔ ۱۳ : یا شاه نجف مخواه مضطر گردم

شمارهٔ ۱۹ : ایدوست ز لطف خویش کن خرسندم

شمارهٔ ۱۱ : خلقی به صد احترام می‌خوانندم

شمارهٔ ۱۸ : هرچند طریق تجربت پیمودم

شمارهٔ ۲۵ : یا پیر مکن ز درگه خود دورم

شمارهٔ ۲۱ : گر غرق گناه است ز سر تا قدمم

شمارهٔ ۱۵ : هرچند من از سم گنه مسمومم

شمارهٔ ۱۰ : رفتم بدر خدای خود توبه کنم

شمارهٔ ۲۰ : عمرم همه صرف شد بغفلت چه کنم

شمارهٔ ۲۸ : ای آنکه منت کمنیهٔ درگاهم

شمارهٔ ۳۰ : یاد تو دمی به ملکت جم ندهم

شمارهٔ ۲۷ : ای خسرو طوس ای‌امام مسموم

شمارهٔ ۱۲ : خواهی که ز توحید نمانی محروم

شمارهٔ ۲۹ : یکچند به دنیای دنی دل بستیم

شمارهٔ ۱۶ : شاها به توما دیده احسان داریم

شمارهٔ ۲۶ : عمریست که دم بدم علی میگویم

شمارهٔ ۳۲ : خورشید ازل سیم ماه شعبان

شمارهٔ ۳۳ : خاکی که بکفش بودت از اصفاهان

شمارهٔ ۳۴ : در عشق توام همین بس ای روح روان

شمارهٔ ۳۱ : در راه خدا چو نیست شد هست حسین

شمارهٔ ۳۶ : در نیمهٔ شعبان به رخی همچون ماه

شمارهٔ ۳۷ : ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه

شمارهٔ ۳۹ : یارب ز خطای خودپرستی توبه

شمارهٔ ۳۸ : ای ریشه بد بکشت زار آورده

شمارهٔ ۳۵ : ای غیر علی‌پرست ای دیوانه

شمارهٔ ۴ : ای آنکه به ارباب عطا دل بستی

شمارهٔ ۴۷ : ای شیر خدا شاه ولایت مددی

شمارهٔ ۴۱ : ای آنکه بمن ز من تو نزدیکتری

شمارهٔ ۶ : جز صلح و صفا نباشدم کرداری

شمارهٔ ۳ : گر تابع‌ امر و نهی قرآن باشی

شمارهٔ ۴۲ : در خم غدیر کز خدای ازلی

شمارهٔ ۴۴ : سلطان سریر لامکانست علی

شمارهٔ ۴۰ : ای آنکه خداوند حدوث و قدمی

شمارهٔ ۷ : بر منتظران ورود یار جانی

شمارهٔ ۴۵ : ای سر خفی نور جلی ادرکنی

شمارهٔ ۴۶ : ای نفس نبی شخص ولی ادرکنی

شمارهٔ ۱ - رباعی بجهت پرده درب حرم حضرت ثامن‌الائمه علیه‌السلام سروده شده : از دیدهٔ دل اگر رضا را بینی

شمارهٔ ۱ : تا کی به زمان نیک و بد می‌بینی

شمارهٔ ۴۳ : زد روز ازل مشیت اللهی

شمارهٔ ۲ : زنهار مکن به حق خود کوتاهی

شمارهٔ ۵ : تا اهل ثبات و حلم و تمکین نشوی

شمارهٔ ۸ : ای حجه حق بملک حق شاه توئی