خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

صفی علیشاه » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : سوگند خورده‌ایم بموی تو بارها

شمارهٔ ۲ : شستند بمی خرقه آلوده ما را

شمارهٔ ۳ : دل نداد از دست یک مو زلف یار خویش را

شمارهٔ ۴ : بر نثار یار جان اندک بود درویش را

شمارهٔ ۵ : ترک عقل ذوفنون کردیم ما

شمارهٔ ۶ : از شهر مه نو سفرم باز روانه است

شمارهٔ ۷ : از حسرت لعلی که در او آب حیاتست

شمارهٔ ۸ : دلبر امروز کمر بست و به قامت برخاست

شمارهٔ ۹ : کرده بپا قامت نشسته قیامت

شمارهٔ ۱۰ : باذی نفسی نیست که او یکنفسی نیست

شمارهٔ ۱۱ : گفتم اندر قدمت این سر و این جان منست

شمارهٔ ۱۲ : ای صفی معشوقت آخر دیدی اندرخانه بود

شمارهٔ ۱۳ : یار آمد و از جان و جهان بیخبرم کرد

شمارهٔ ۱۴ : تا تماشای قیام تو بقامت کردند

شمارهٔ ۱۵ : دل طلبکار وصال ار ز تو در کوی تو بود

شمارهٔ ۱۶ : کمان ابروی پیوسته را چو زه سازد

شمارهٔ ۱۷ : دل غمدیده به تنهائی هجران خو کرد

شمارهٔ ۱۸ : تا رشته میثاقم با موی تو محکم شد

شمارهٔ ۱۹ : دل در شکن طره جانانه چه سازد

شمارهٔ ۲۰ : داشتم چشم بعهدی که کند یار بماند

شمارهٔ ۲۱ : دانم که زلف از چه خم اندر خم اوفتد

شمارهٔ ۲۲ : دو چشم مست تو برشان یکدگر گوهند

شمارهٔ ۲۳ : هزار دور از سپهر چو بگذرد گه شود

شمارهٔ ۲۴ : در کوی تو یک لحظه اقامت نتوان کرد

شمارهٔ ۲۵ : رفت دلدار و غمش در دل غمخوار بماند

شمارهٔ ۲۶ : چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد

شمارهٔ ۲۷ : شاهدی کاهل نظر عشق جمالش دارند

شمارهٔ ۲۸ : ای حسین ابن علی از باطن پاکت مدد

شمارهٔ ۲۹ : در عشق تو آن بهره که حاصل شود آخر

شمارهٔ ۳۰ : از بهر قرار دل دیوانه خود باز

شمارهٔ ۳۱ : خیال سر زده آورد در کنار منش

شمارهٔ ۳۲ : به حرف آید گر او با من دهم جان را به آوازش

شمارهٔ ۳۳ : دلا بموسم گل باده نوش و خندان باش

شمارهٔ ۳۴ : می‌رفت و بخود می‌گفت رمزی لب خاموشش

شمارهٔ ۳۵ : دل بگیسوی تو پی برد و غم آنجا بگرفتش

شمارهٔ ۳۶ : چشم تو می‌رود همی از خود و این دل از پیش

شمارهٔ ۳۷ : روی نیاورد به من یار که معیوب و بدم

شمارهٔ ۳۸ : مگر بهر سفر برسته محمل باز جانام

شمارهٔ ۳۹ : هیچ شگفتی ز هر چه هست بعالم

شمارهٔ ۴۰ : می‌برد دل من بان ترک ختائی چون کنم

شمارهٔ ۴۱ : گویند که من بر کف در راه تو سر دارم

شمارهٔ ۴۲ : ما کعبه بجز کوی خرابات نکردیم

شمارهٔ ۴۳ : از چشم تو ما مست و ز لعل تو بجوشیم

شمارهٔ ۴۴ : من اندر خرقه دوش از سوز می غرق عرق گشتم

شمارهٔ ۴۵ : من به ملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام

شمارهٔ ۴۶ : گفتم که بجام تست خون دل ناچیزم

شمارهٔ ۴۷ : خواهم از دیوانگی هر چند بکشم دست من

شمارهٔ ۴۸ : عادت ابروی تست فته در انداختن

شمارهٔ ۴۹ : مهر است مرا بر لب پیش لب قند تو

شمارهٔ ۵۰ : دلی که می‌کشد او را کمند گیسویی

شمارهٔ ۵۱ : این کمر جانا که تنگ از بهر نیرو بسته‌ای

شمارهٔ ۵۲ : امروز نیامد به من از دوست بریدی

شمارهٔ ۵۳ : در طواف حرمم گفت بگوش آگاهی

شمارهٔ ۵۴ : برده عقل و هوش از من دلبری قدح نوشی‌

شمارهٔ ۵۵ : تو اگر کناره از ما ز ره مجاز کردی

شمارهٔ ۵۶ : گر عناصر سرگران کردند با من نوبتی

شمارهٔ ۵۷ : در انجمن به خرام آمدی و رو بستی