مثنوی
صفای اصفهانی
»
دیوان اشعار
»
مثنوی
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم : بنام انکه ذات اوست پیدا
بخش ۲ - مقدمه : سؤالی چند ما را بود زین پیش
بخش ۳ - سؤال اول : تواند شد که روزی عبد سالک
بخش ۴ - جواب : تواند شد بلی در سیر ثانی
بخش ۵ - سؤال دوم : چه باشد ملک ملک و ملک حق چیست
بخش ۶ - جواب : سؤالاتیست کز ما ترمدی کرد
بخش ۷ - سؤال سوم : چه باشد سر یوم حشر رحمن
بخش ۸ - جواب : قیامت باشد ای یاران تجرید
بخش ۹ - سؤال چهارم : شهان دیدند در ره رهزن و غول
بخش ۱۰ - جواب : سؤال دلپذیر از عالم جان
بخش ۱۱ - سؤال پنجم : چه باشد معنی ختم ولایت
بخش ۱۲ - جواب : زهی پاکیزه قول و نیک تحقیق
بخش ۱۳ - سؤال ششم : اگر آدم بذات خویشتن نیست
بخش ۱۴ - جواب : بیاور ساقی آن صاف صفا خیز
بخش ۱۵ - توضیح : یکی ز اهل سلوک از پیر زالی
بخش ۱۶ - جواب توضیح : چو انصاری ز مژگان گرد ره رفت
بخش ۱۷ - سؤال هفتم : چنین کردند از قومی روایت
بخش ۱۸ - جواب : تو ساقی ای کفت مجلای انوار
بخش ۱۹ - ادامه : ز سلاک آنکه یحیی بین معاذست
بخش ۲۰ - سؤال هشتم : چه باشد حکمت منطوق و مسکوت
بخش ۲۱ - جواب : بما ده ساقی از آن باده صاف
بخش ۲۲ - فی المناجات : خدایا سینه من را صفا ده
بخش ۲۳ - توضیح : ز من بنیوش هان اسرار دیگر
بخش ۲۴ - سؤال نهم : برین سیرند ثابت اهل اسرار
بخش ۲۵ - جواب : بریز ای ساقی ای جامت سر جم
بخش ۲۶ - توضیح : چو موسی طبل ار نی زد بنوبت
بخش ۲۷ - فی المناجات : الهی باز من را ده پر راز
بخش ۲۸ - سؤال دهم : سفر چارست بر گو آن کدامست
بخش ۲۹ - جواب : بیا ساقی که در کار سلوکم
بخش ۳۰ - فی المناجات : خدایا نفس ما را راهبر کن
